5 kwietnia 2008 15:00
EPT San Remo: Jason Mercier, kwalifikant PokerStars z Florydy zwycięża w San Remo
Jason Mercier mógłby być teraz w Amsterdamie. Po wygraniu swojej wejściówki do PokerStars.com EPT San Remo w witrynie PokerStars, Jason już był gotowy do podróży, gdy jego kumple w ostatniej chwili zdecydowali się na wyjazd do Amsterdamu. Stojąc przed wyborem między samotną wycieczką do Włoch lub rozrywkami w stolicy Holandii, Jason o mały włos nie spieniężyłby swojej wejściówki. Ostatecznie 21-latek podjął jednak dobrą decyzję, wygrał imprezę EPT San Remo i stał się bogatszy o 869,000€.
Pochodzący z Fort Lauderdale na Florydzie, Jason zrezygnował z kariery jako nauczyciel, po tym jak odkrył internetowy poker, który szybko stał się dla niego bardzo dochodowym zajęciem. EPT San Remo był dopiero jego drugim ważnym turniejem pokerowym na żywo. Po odpadnięciu już w pierwszym dniu imprezy PCA (jego pierwszym turnieju na żywo) wydawałoby się, że potrzebne mu jest więcej treningu.
Zdecydował się jednak na udział w imprezie w San Remo, gdzie eliminował lokalnych graczy, ku frustracji rzeszy kibiców. W rozgrywce jeden-na-jednego pokonał francuza Antony Lellouchea, zaledwie po dwóch błyskawicznych rozdaniach.
Wszystko sprowadziło się do jednego rozdania: Jason podbił, Anthony zagrał all-in (za wszystkie żetony) a Jason sprawdził. Para siódemek na ręku przeciwko K-Q w ręku Jasona, które utworzyły parę z damą na flopie. I było po wszystkim. Dwie godziny i 40 minut. Jason w tradycyjnym stylu zwycięzcy EPT, wyglądał tak jakby nic specjalnego się nie wydarzyło – był zadowolony lecz nie sprawiał wrażenia milionera, który zgarnął właśnie 1,340,867$ oraz wejściówkę do przyszłotygodniowego Wielkiego Finału EPT w Monte Carlo.
“Nie spodziewałem się zakończenia finałowej rozgrywki już w dwóch rozdaniach. Na prawdę nie byłem pewien co on miał, kiedy przebił tak wysoko. Myślałem, że może ma słabego asa, niską parę a może zupełnie nic. Stwierdziłem więc, że mam sporą szansę z moimi KQ. Poza tym wciąż pozostałbym na prowadzeniu 3.4m do 2.6m.”
A oto jak wyglądał skład rozgrywki przy finałowym stole...
Miejsce 1: Gregory Genovese – Włochy – 694 tysięcy
Miejsce 2: William Thorson – Szwecja – 418 tysięcy
Miejsce 3: Eric Koskas – Francja – kwalifikant PokerStars --449 tysięcy
Miejsce 4: Jason Mercier – Stany Zjednoczone – kwalifikant PokerStars -- 1,591 tysięcy
Miejsce 5: Anthony Lellouche – Francja -- 1,192 tysięcy
Miejsce 6: Dario Minieri – Włochy – Team PokerStars Pro -- 1,832 tysięcy
Miejsce 7: Dag Palovic – Słowacja -- 585 tysięcy
Miejsce 8: Marcus Bower – Stany Zjednoczone – kwalifikant PokerStars -- 278 tysięcy
Finał rozpoczął się małym przedstawieniem. Główną rolę odegrał Eric Koskas (który zagrał all-in), natomiast Dario Minieri z Team PokerStars Pro wystąpił w roli drugoplanowej. Obydwaj rozmawiali ze sobą przez dłuższą chwilę, zabawiając publiczność. Co ciekawe obaj wcześniej zdobyli reputację nieco szalonych graczy. Eric chciał aby Dario sprawdził a Dario, zanim to zrobi chciał się dowiedzieć co w ręku trzyma Eric. Bezwzględni oprawcy zaczęli nagle się nieco obawiać. Co oni robią, po prostu rozmawiają?
“Myślisz, że zagrałbym all-in z niczym, w pierwszym rozdaniu?” zapytał Eric. “Jestem szalony ale nie głupi!”
Dario ostatecznie spasował. Było to długie wprowadzanie do błyskawicznej rozgrywki finałowej.
Kwalifikant PokerStars, Marcus Bower miał przez cały dzień najmniej żetonów. Rozdanie po rozdaniu, co raz bardziej jasne stawało się, że już niedługo będzie mógł wyjść na słońce i odpocząć od sztucznych świateł kasyna, z 76,700€ w kieszeni.
Przebijając zagranie Lellouchea, Bower wszedł za wszystkie swoje żetony. Kamery skupiły się na Marcusie, który na sobie miał zimowy szalik oraz okulary słoneczne z białymi oprawkami. Wydawał się być pogodzony ze swoim losem. Antony sprawdził z A-J a Marcus pokazał parę czwórek na ręku. Wszystko wyglądało dobrze dla Amerykanina, do momentu gdy na riverze pojawił się fatalny as.
Dag Palovic ze Słowacji, w czwartym sezonie EPT, zdobył reputację nieco nieprzewidywalnego ekstrawertyka. W grudniu zeszłego roku, Dag dotarł do rozgrywki przy finałowym stole turnieju EPT w Pradze, za co należało mu się uznanie. Wtedy zakończył imprezę na siódmym miejscu, a teraz w San Remo pisane mu było to samo.
Zagrał za wszystkie swoje żetony z parą dam na ręku, przy flopie w postaci 2-3-8. Wiedział jednak, że jego sytuacja jest nie do pozazdroszczenia, kiedy Dario Minieri błyskawicznie sprawdził pokazując trójkę trójek. Palovic wydał z siebie słowacki pomruk niezadowolenia. Ósemki na turnie i na riverze nie pomogły Dagowi, który odpadł z drugiego finału w tym roku, bogatszy o 111,800€.
Po godzinie, z finałowej rozgrywki odpadł William Thorson. Najpierw jego zagranie przebił Mercier, a nastepnie William zagrał all-in. Jason sprawdził z A-K i miał przewagę nad Thorsonem z A-Q. Ten pojedynek zakończył się szybko, kiedy na flopie pojawił się król.
Thorson - specjalista w grze turniejowej, budzący respekt gdziekolwiek gra, odpadł na szóstym miejscu. Nie był w stanie poprawić trzeciego miejsca, osiągniętego w Dublinie w sezonie trzecim. Na pocieszenie dostał 140,600€.
Gregory Genovese pojawił się dziś w Casino San Remo w roli dublera dla Dario Minieriego. Jeżeli cokolwiek nie udałoby się Dario – na przykład doznałby fatalnej porażki po kilku pierwszych rozdaniach – Gregory byłby tym włoskim graczem na którym skupiłaby się uwaga lokalnych „tifosi”. W cieniu Dario, Gregory grał bardzo solidnie. W trudnych momentach podwajał ilość swoich żetonów, w innych grał bardzo bezpiecznie.
Jak na ironię, to Dario rozpoczął rozgrywkę w rozdaniu, które okazało się być ostatnim dla Gregorego. Dario podbił do 90,000 a Gregory zagrał all-in. Gdy wydawało się już, ze będzie to wewnątrz-włoska rozgrywka, sprawy nabrały innego obrotu, kiedy Mercier sprawdził zagranie all-in. Dario zrobił to samo, lecz po pojawieniu się na stole flopu w postaci 7-A-5, nie brał już dalej udziału w rozdaniu. Los Gregorego leżał więc w ręku Jasona – A-3 dające parę przeciwko T-9 u Gregorego. Końcowy rezultat był łatwy do przewidzenia. Gregory Genovese odpadł zgarniając 188,500€.
Dwadzieścia minut później, z imprezy odpadł barwny i nieprzewidywalny francuz Eric Koskas. Oznaczało to koniec rozmów przy stole i koniec występów dla publiczności. Były lider turnieju, został wyeliminowany na czwartym miejscu przez Merciera (po raz kolejny). To przyspieszyło tempo finałowej rozgrywki w San Remo.
Na stole pojawiły się następujące karty: 5-J-6-8-8. Jeszcze zanim ostania ósemka trafiła na sukno, Eric zagrał all-in. To odważne zagranie, przeniosło presję na Amerykanina, który potrzebował momentu zastanowienia. Kiedy wszyscy spekulowali jakie karty może mieć w ręku Eric, Jason trzymał jedynie 9-5, dające mu parę piątek, które mogły pokonać jedynie blef Koskasa.
Jason sprawdził i była to świetna decyzja – Francuz blefował z dziesiątką jako najwyższą kartą. Eric musiał pożegnać się z rozgrywką, wcześniej niż planował. 223,600€ nagrody nie wystarczyło aby zmazać z jego twarzy grymas bólu.
Szokiem dla lokalnej publiczności było przedwczesne wyeliminowanie z imprezy Dario Minieriego, gracza Team PokerStars Pro. Włoska gwiazda na włoskiej ziemi – dziennikarzom to bardzo pasowało. Lokalni fani, zaopatrzeni w trzykolorowe flagi oraz transparenty wykonane z hotelowych prześcieradeł, marzyli o włoskim zwycięstwie w EPT.
Nawet neutralni obserwatorzy pogodzili się już z faktem, że ten tydzień należał do Dario, który przedzierał się przez kolejne etapy turnieju, pomimo tego, że często brakowało mu szczęścia w rozdaniach i musiał odrabiać straty. Jego styl gry był jak dynamit a każde wygrane rozdanie pociągało za sobą wrzask publiczności, która za każdym razem podrywała się z miejsc.
Udział w rozdaniu przeciwko niemu był poważnym wyzwaniem emocjonalnym dla przeciwników – z boku przypominał trochę oczekiwanie na wyniki ważnego egzaminu z matematyki. Lecz jedno rozdanie zmieniło wszystko. Co ciekawe, wziął w nim udział nauczyciel matematyki. Jason Mercier przygotował egzamin, który Dario oblał, ku rozpaczy zgromadzonej publiczności.
“Miałem w planach trzymać się z daleka od pojedynków z Dario, aż do momentu gdy w grze pozostanie nas trzech lub dwóch. Wtedy oczywiście musiałem spróbować swoich sił.” Powiedział później Jason.
Obaj wzięli udział w ty kluczowym rozdaniu mając w sumie ponad pięć milionów w żetonach. Po zakończeniu tego starcia, wszyscy dookoła zastanawiali się „co się stało”? W momencie gdy na stole pojawił się flop w postaci: 2-kier, 7-karo, 8-karo, w puli było już 719,000 w żetonach. Antony Lellouche najprawdopodobniej też zastanawiał się, co tu się dzieje.
Dario podbił o 200,000 a Jason zagrał all-in. Pora wyrzucić do kosza scenariusz - Dario od razu sprawdził.
“On podbił z pozycji rozdającego a ja spojrzałem, że mam asa więc postanowiłem, że standardowo będę podbijał w każdej rundzie licytacji.” Powiedział Jason. “Kiedy jednak on po prostu sprawdził, nie domyślałem się jakie ma karty. Miałem nawet zamiar się poddać, jeśli nie trafię na stole asa lub jakiegoś wejścia na kolor lub strita. Kiedy trafiłem wejście na kolor, zdecydowałem że korzystniejsze dla mnie będzie poczekanie a następnie przebicie all-in, dzięki czemu uzyskam coś od niego jeśli blefuje. Poza tym nie chciałem sprawdzać all-in, po moim ewentualnym podbiciu za 500,000.”
Dario wyglądał na zmartwionego. Miał przewagę, lecz nie tak dużą jakby sobie tego życzył. Na ręku miał parę dam przeciwko A-karo, 4-karo u Merciera. Na flopie znajdowały się już dwie karty w tym kolorze a Włochowi zagrażał również as. Na turnie pojawiła się 4-kier. Po zwyczajowym momencie przerwy przed rozdaniem ostatniej karty, napięcie w sali sięgało zenitu. Na stole pojawił się river: 3-karo, dająca kolor Mercierowi. Dario Minieri został wyeliminowany.
Publiczność była zdruzgotana. Na twarzy Dario oraz jego przyjaciela Luca Pagano widać było niedowierzanie. Od wspaniałego początku do zakończenia rodem z horroru, włoski sen o zwycięstwie na własnym terenie dobiegł końca. Jason Mercier objął ogromne prowadzenie. Sensacja tygodnia, sensacja roku.
Jason Mercier – Stany Zjednoczone – kwalifikant PokerStars – 5,782,000
Anthony Lellouche – Francja – 1,392,000
Pora na kilka słów o Francuzie. Jest on szanowanym zawodowym graczem, który osiągnął wiele sukcesów i grał już w tym roku przy finałowym stole w Londynie. Anthony należy do czołówki francuskich graczy biorących udział w turniejach w Europie. Jednak dzisiaj ten sympatyczny gracz miał przed sobą przeciwnika z ogromna ilością żetonów. Jego szanse nie wyglądały obiecująco. Jason Mercier potrzebował zaledwie dwóch rozdań aby zwyciężyć w EPT San Remo.
Anthony dostał parę siódemek. To mocna ręka w grze jeden-na-jednego, więc zagrał all-in. Niestety tym razem się nie powiodło. Jason trafił na riverze kolor i Antony zakończył turniej na drugim miejscu, wartym 505,000€.
“Wiedziałem, że on jest mocnym graczem jeden-na-jednego, grał świetnie przez cały dzień.” Stwierdził Anthony. “Dostałem dwie siódemki, świetną rękę w grze jeden-ne-jednego. Miałem mało żetonów, więc nie przejmowałem się tym, że moje szanse na wygraną w tym rozdaniu mogą wynosić 50/50, zagrałem za wszystko. Zakończyłem turniej na drugim miejscu, po grze w czterech rozdaniach, których pule wynosiły mniej niż 100,000. Ale wydaje mi się, że grałem dobrze. Nie w moim stylu, ale dobrze.”
“Oczywiście, że cieszę się z wygrania pieniędzy, lecz zwycięstwo w turnieju EPT, wiele dla mnie znaczy. Dotarłem do tej pory do jednego finału, w Londynie i grałem w nim bardzo źle, dlatego chciałem sobie udowodnić, że jestem w stanie wygrać. Zająłem drugie miejsce dzięki dobrej grze, wiec jestem szczęśliwy... w 85 procentach szczęśliwy... w 15 procentach nieszczęśliwy!”
Jason wziął udział w obowiązkowej procesji zwycięzcy imprezy EPT. Najpierw ekipy TV, następnie fotoreporterzy, dopiero później dziennikarze mogli usłyszeć kilka słów od zwycięzcy. Po drodze zamienił onkilka zdań z Williamem Thorsonem, który zakończył turniej na szóstym miejscu i poprosił Jasona o małą przysługę – chciał choć przez chwilę potrzymać jego trofeum zwycięzcy. “To ma dużo większe znaczenie niż jedynie wartość pieniężna” powiedział, ściskając rękę Jasona.
A więc nie żałujesz, że nie wybrałeś się jednak do Amsterdamu..?
“O mój Boże, nie! Właściwie to planowałem spieniężyć moją wejściówkę do turnieju w San Remo, ponieważ mój przyjaciel, na trzy tygodnie przed imprezą, stwierdził że nie przyjedzie tutaj razem ze mną. Dwóch moich znajomych z Internetu powiedziało, że jadą ale nie zamierzają grać. Powiedzieli jednak, że moglibyśmy się tu spotkać. Pomyślałem, a właściwie to czemu nie? I przyjechałem. Teraz są już moimi dobrymi kumplami.”
Jason słusznie zrezygnował z wycieczki do Amsterdamu na rzecz czterech dni rywalizacji przy stole pokerowym. Ta decyzja odpłaciła się z nawiązka. Amsterdam przecież nie ucieknie. Teraz w planach Jasona jest wyjazd do Monte Carlo na finał World Series.
Ale to dopiero za kilka dni. Teraz Jason musi znaleźć telefon i zadzwonić na Florydę do mamy. Jego cała rodzina spędziła ostanie dwa dni obserwując jego zmagania na stronie EPT Live.
“Mówiłem Ci kiedy w grze zostały 32 osoby, że wygram...” powiedział do telefonu.
Oczywiście. Jason Mercier, nowy zwycięzca EPT San Remo.
Ostateczne wyniki rozgrywki przy finałowym stole EPT San Remo...
1sze – Jason Mercier – Stany Zjednoczone – kwalifikant PokerStars -- 869,000€
2gie – Antony Lellouche – Francja -- 505,000€
3cie – Dario Minieri – Włochy – Team PokerStars Pro – 287,000€
4te – Eric Koskas – Francja – PokerStars qualifier – 223,600€
5te – Gregory Genovese – Włochy – 188,500€
6te – William Thorson – Szwecja – 140,600€
7me – Dag Palovic – Słowacja – 111,800€
8me – Marcus Bower – Stany Zjednoczone – kwalifikant PokerStars – 76,700€