listopada 2008 Archives

Podczas, gdy gracze rozkoszują się fenomenalnym bufetem oferowanym w hotelowych restauracjach Hyatt Regency, dilerzy zliczają żetony, aby dać nam pełen obraz sytuacji. Pełna, oficjalna lista żetonów dostępna jest na całej długości niniejszej linijki.

Kiedy powrócą do stołów, rozpocznie się poziom 12 z ciemnymi na poziomie 800/1,600 i ante 200. Pełna struktura imprezy dostępna jest na oficjalnej stronie EPT. Korzystając z przerwy, możecie również zajrzeć na PokerStars.tv, gdzie znajdziecie masę materiałów z dzisiejszego dnia.

Jako przystawkę wszystkich czekających tam na Was pyszności prezentujemy Wam wywiad z Kevinem Macphee’m, który regularnie opuszcza rodzinne Stany Zjednoczone, aby brać udział w imprezach EPT.

Gracz Team PokerStars Pro, Dario Minieri, starł się właśnie w wielkim rozdaniu z Uffe Holmem siedzącym po jego lewej. Minieri zagrał za 3,200 z pozycji rozdającego, Holm przebił do 11,600. Stół czeka na ruch Minieriego. Podbił on do 20,000, bezceremonialnie wrzucając stos czerwonych żetonów na środek stołu. Holm nie zamierzał odpuszczać i sprawdził. Minieri rzucił okiem na karty, a Holm włożył swoje okulary i narzucił na głowę kaptur. Byli gotowi na flopa.

Obaj gracze sprawdzili flopa, na którym pokazały się Ts-2c-7s. Na turnie zobaczyliśmy Jh. Holm zagrał za 15,000, na co skrzywiony Minieri wyrzucił swoje karty.

„Myślę, że miałeś 6-8” – powiedział Holm. Uśmiech i odpowiedź Minieriego: - „Doprawdy…?”

Dario cały czas ma ponad 70,000. Na tablicy informacyjnej turnieju widnieje liczba pozostających w grze graczy: 45.

Zaczęła się przerwa obiadowa.

Ci z Was, którzy mają doskonałą pamięć, nie przeciążoną jeszcze zbyt wieloma imprezami EPT, mogą pamiętać jeszcze sezon pierwszy European Poker Tour, a konkretnie imprezę w Wiedniu.

Spokojnie można założyć, że Mika Puro jest jednym z tych ludzi. Powód? €51,800, które otrzymał tam za zajęcie trzeciego miejsca. Tym samym potwierdził drzemiące w nim możliwości, o które świat pokerowy zaczął go podejrzewać od czasu imprezy w Deauville w tym samym sezonie, gdzie doszedł do 14 miejsca. Od tamtej pory, Puro dotarł między innymi do stołu finałowego World Series, a także został bubble boyem innej imprezy EPT. Dziś Fin jest graczem sponsorowanym przez PokerStars. Na EPT Warszawa na razie powodzi mu się świetnie. Właśnie się podwoił do poziomu mniej więcej 30,000, kiedy jego A-7, z pomocą asa na flopie, pokonały Kevina Macphee’a.

Ekipie naszego video bloga udało się złapać dzisiaj Puro i uciąć sobie z nim poniższą pogawędkę:

Obejrzyj wywiad z Miką Puro na EPT Warszawa na PokerStars.tv

Końca eliminacji nie widać.

Robert Kucharski ze złości aż cisnął swoimi okularami o stół, kiedy odpadł z turnieju. Rozumiemy go. Z parą asów na ręku sprawdził All-in przeciwnika przed flopem. Rywal miał A-J, ale na stole pojawiły się 3c-9d-Td-Qh-8d, dając mu nieprawdopodobnego strita i kończąc turniejowy żywot Kucharskiego.

Nicolo Calia również pożegnał się już z grą, kiedy jego A-Q zostały pokonane przez A-K na ręku Uffe Holma.
Były piłkarz Hans Eskilsson wprawdzie jeszcze nie odpadł, ale jest tego dość bliski. Jego stack spadł właśnie do 15,000, kiedy sprawdził All-in Moisesa Ramosa z A-Q na ręku. Eskilsson pokazał A-T. Na stole nie pokazało się nic zmieniającego sytuację i tym samym Eskillson odpadł z turnieju. Zamiast okazywać złość, przytknął on dyktafon do ust i mruczał coś niezrozumiałego. Ciekawe, czy będzie puszczał tą opowieść przyjaciołom, czy będzie przysłuchiwał się jej sam.

Parę przetasowań między stołami zaowocowało grupą niemieckich graczy siedzących razem – Andreas Krause, Shooting Star Sebastian Ruthenberg i Katja Thater z Team PokerStars Pro.

ElkY odpadł właśnie z turnieju.

Bertrand "ElkY" Grospellier żegna się z turniejem

Z grą pożegnał się właśnie również Gino Alacqua. Przy stołach pozostaje zaledwie 46 graczy.

Brutalność Dnia 2 wydaje się nie mieć końca. Fala eliminacji nie wydaje się zwalniać nawet odrobinkę. Gracz Team PokerStars Pro, Gavin Griffin, widziany był, jak spaceruje po lobby hotelu Hyatt Regency. W sali pokerowej zostało po nim już tylko wspomnienie. Teraz może się on napić piwa z Johnnym Loddenem, który zaczął dzień w okropny sposób i nigdy nie wrócił już na właściwe tory. Jego żywot w turnieju zakończył się za sprawą Antonego Lellouche’a.

Gavin Griffin podczas swojego bardzo krótkiego występu w Dniu 2

Pascal Perrault właśnie bezskutecznie szukał szczęścia ze swoim małym stackiem w potyczce z trójką dam. Stało się to chwilę po tym, jak jego rodak Remy Biechel dobrał trójkę dziesiątek na flopie, ale przegrał z kolorem Josha Goulda. Lepsze wiadomości dla Isabelle Mercier, która cały czas ma ponad 30,000. Właśnie podwoiła się kosztem Christopha Benzimra za sprawą pary asów.

Gould jest prawdopodobnie jednym z liderów listy posiadanych żetonów, chociaż na jej szczycie znajduje się prawdopodobnie Lellouche. Przypuszczamy, że jest pierwszym graczem, któremu udało się przekroczyć barierę 100,000. Zaraz za nim znajduje się Roland de Wolfe. Na prawo i lewo wszędzie pełno jest eliminacji, a my biegamy od jednego All-in’a do drugiego. Na początku tego wpisu w grze było jeszcze zaledwie 61 graczy. Teraz pewnie jest ich niewiele ponad 50.

Jesteśmy na poziomie 10, z ciemnymi na poziomie 500/1000/100.

Arnaud Mattern utrzymuje się w grze, regularnie zagrywając wysoko przed flopem i odstraszając potencjalnych rywali. Zagranie to udaje się mu prawie za każdym razem, z wyjątkiem paru tysięcy, które stracił przed chwilą na rzecz ElkYego. Teraz Arnaud ma mniej więcej tyle samo żetonów, co na początku dnia.

Katja Thater i Isabelle Mercier spędziły Dzień 1B przy tym samym stole i dzisiaj ponownie – po krótkiej rozłące – są sąsiadkami przy stoliku z tyłu sali.

Kolejny All-in ogłoszony został właśnie przy stole Johnnego Loddena. Lodden podbił przed flopem za 2,200, na co Gino Alacqua zagrał za 7,500. Siedzący obok tej dwójki, grający na pozycji rozdającego Antony Lellouche przebił do 15,000. Decyzja należała teraz do Jerzego Hajdamowicza na małej ciemnej. Przez parę minut wszyscy czekali, aż zdecyduje się on na ruch.

Nagle, po paru minutach, Hajdamowicz jakby ocknął się z transu. „Teraz ja?” – spytał, po czym szybko wyrzucił karty. Wzbudziło to wesołość całego stolika. Następny w kolejce Lodden zrobił dokładnie to samo – roześmiał się i wyrzucił karty, podczas gdy Alacqua i Lellouche obaj pokazali A-K. Bez dramatu na stole. Każdy wraca do swoich wcześniejszych pozycji.

Mniej niż 70 graczy pozostaje w grze.

Pierwsza dziesiątka klasyfikacji posiadanych żetonów po poziomie 9:

Antony Lellouche -129,000
Dario Minieri (Team PokerStars Pro) - 91,000
Josh Gould - 85,000
Roland De Wolfe - 71,000
Brian Jensen - 68,000
Patric Martensson - 66,000
Sergey Shcherbatskiy (Kwalifikant PokerStars) - 62,000
Sven Leu - 62,000
Stefan Rotach (Kwalifikant PokerStars) - 59,000

Wygląda na to, że nikt nie marnuje dzisiaj czasu. Z grą pożegnało się już ponad 40 graczy!

Węgierski kwalifikant PokeStars, Sandor Toth, zagrał za wszystkie żetony z Qd-Js na ręku, mając nadzieję, że ktoś go sprawdzi. Sprawdził go sponsorowany przez PokerStars Mika Puro z Jc-Tc. Flop okazał się łaskawy dla Puro – 2c-8c-Td, dając mu najwyższą parę i draw do koloru. Na turnie pojawiła się 7c, dając mu upragniony kolor, a 8h na riverze dała mu ostateczne zwycięstwo w rozdaniu.

Z grą, oprócz Totha, pożegnali się również kwalifikant PokerStars, Anthony Quinn, którego para waletów została pokonana przez kolor, Dan Pedersen, wyeliminowany przez Anthonego Lellouche’a i Bruno de Bari wyeliminowany przez Roberta Kucharskiego.

Nicolas Levi jest aktualnie na skraju bankructwa. Grając na dużej ciemnej, ogłosił, że gra All-in. Dino Dinler spytał, ile zostało mu żetonów.

„Poważnie?” – zapytał Levi, zanim pokazał swoje żetony. – „Mam 275.”

„Chyba po raz pierwszy ktoś o to zapytał” – powiedział Richard Gryko, na co Dino Dinler wyjaśnił, że jest daltonistą.

Dinler sprawdził, podwajając Leviego, kiedy jego K-6 nie sprostały A-5 Leviego. Levi ma teraz dużo żetonów, z tym że nie są one dużo warte.

Update: Levi właśnie pożegnał się z grą. W grze pozostaje 65 graczy.

Roland de Wolfe I Mark Teltscher, obaj ze zwycięstwami na brytyjskim EPT na koncie, siedzą na przeciwległych końcach stołu numer 10. Teltscher podbił przed flopem z pozycji obok dużej ciemnej, na co De Wolfe przebił do 5,950.

"Ile masz żetonów?" zapytał Teltscher. "Mniej więcej."
"Sześćdziesiąt tysięcy," odpowiedział De Wolfe.
"No, to trochę już straciłeś," odparł Teltscher, pasując swoje karty.

Jednak Wolfe właśnie jest w trakcie odzyskiwania straconych żetonów. W następnym rozdaniu Fabian Hollin , grający na pozycji małej ciemnej, podbił do 1,800 przed flopem. De Wolfe sprawdził. Na flopie pokazały się 5h-10h-3d, na co Holling zagrał za 3,150, co De Wolfe sprawdził. Obaj gracze sprawdzili po 2d na turnie, Holling sprawdził także 5c na riverze, na co De Wolfe zapytał, ile zostało mu żetonów. „Około dwudziestu tysięcy” – chrząknął Teltscher siedzący obok Niemca. De Wolfe zagrał za 5,000. Holling odpowiedział zagraniem wszystkimi czerwonymi, około 15,000.

De Wolfe natychmiast sprawdził, na co Holling natychmiast wyrzucił karty, zanim w ogóle zdążył zobaczyć karty przeciwnika. De Wolfe, nie wspominając o reszcie graczy przy stole, chciał zobaczyć karty Niemca. W końcu Niemiec niechętnie obrócił karty, ale nie pokazało się tam nic godnego uwagi, a na pewno nic mogącego zagrozić parze waletów w ręku De Wolfe’a.

To daje temu ostatniemu ponowne prowadzenie, odebrane Dario Minieriemu. Minieri wyeliminował wcześniej Johannesa Strassmanna, co wywindowało jego stan posiadania do jakichś 60,000. Q-Q Strassmanna nie dało rady A-Q w ręku Włocha, kiedy na flopie pokazał się as.

Michael Keiner również jest bardzo zajęty od samego początku dnia. Zaczęliśmy dzień ze 109 graczami. Ostatnie wieści donoszą nam o zaledwie 78.

Dzisiejsze losowanie miejsc zaowocowało wybuchowo zapowiadającymi się stołami. Bertrand „ElkY” Grospellier i Arnaud Mattern siedzą przy jednym stole; Dario Minieri siedzi pomiędzy Johannes Strassmannem a Gino Alacquą, a Katja Thater dzieli stół z finalistą EPT w Londynie, Alanem Smurfitem i Andreasem Krausem.

To nie koniec spotkań byłych mistrzów: Peter Jepsen, zwycięzca z Warszawy sprzed dwóch sezonów, gra obok triumfatora Wielkiego Finału również sprzed dwóch sezonów, Gavina Griffina.

Sponsorowany przez PokerStars Johnny Lodden przyjął już jeden cios – zaryzykował, z drawem do koloru i przegrał z trójką szóstek. Ma teraz około 18,000.

Aktualnie rozgrywany jest poziom 8, z ciemnymi na poziomie 300/600/75.

Isabelle "No Mercy" Mercier zajmowała wczoraj przez cały dzień miejsce przy stole zaraz obok schodów, pozostając  - dzięki usytuowaniu swojego stołu właśnie - poza głównym "szlakiem" uczęszczanym przez korespondentów. Mogłoby to dawać podstawy do podejrzeń, że Mercier znajdowała się tym samym niejako poza główną orbitą zainteresowania publiczności. Tak właśnie było.

Co zresztą odpowiadało Isabelle. Mercier rozegrała spokojny dzień i w rezultacie ponownie zasiadła dzisiaj przy stole, aby walczyć o awans do kolejnego dnia imprezy. Przez cały wczorajszy dzień ani przez moment widmo eliminacji nie zawisnęło nad jej głową, przeciwnie - pod koniec dnia udało jej się zgromadzić 25,950 w żetonach.

Oto, co miała nam do powiedzenia Isabelle Mercier wczorajszego dnia: 

ObejrzyjWywiad z Isabelle Mercier na EPT Warszawa na PokerStars.tv

Nadszedł czas na Dzień 2 na EPT Warszawa. Dziś przy stołach zasiądzie 109 graczy, którym udało się przetrwać Dni 1A i 1B. Możemy spodziewać się zaciętej walki od początku do końca dnia. Każdy z nich ma świadomość, że cały trud poprzednich dni może dzisiaj pójść na nic, dlatego też żadnemu ze 109 kandydatów do płatnych miejsc nie będzie śpieszno niepotrzebnie ryzykować. Płatnych miejsc jest w tym roku w Warszawie 24. Innymi słowy, dla 85 graczy dzisiejszy dzień okaże się na EPT Warszawa dniem ostatnim.

Grę czas rozpocząć!

Jednak za wcześnie, aby prognozować, którym z graczy uda się dzisiaj przetrwać. Jak obserwowaliśmy już niezliczoną ilość razy, bycie chip liderem nie gwarantuje jeszcze niczego. Również posiadanie bardzo małego stacka nie przekreśla szans na awans. Jednym z graczy, którzy mają okazję ponownie potwierdzić tą starą mądrość ludową jest Bekdas Sabri z Turcji, zaczynający dzień z zaledwie 3,075 w żetonach.

Pod zdecydowanie mniejszym ciśnieniem znajduje się aktualny chip lider, Roland de Wolfe, posiadający już na koncie zwycięstwo na imprezie EPT. A skoro już o byłych mistrzach mowa, tłumnie pojawili się oni w hotelu Hyatt Regency. O tytuł pierwszego w historii podwójnego mistrza EPT zmierzy się dzisiaj aż ośmiu graczy.

Mocnym kandydatem do odniesienia sukcesu wydaje się być Bertrand „ElkY” Grospellier. Zwycięzca PCA z ubiegłego sezonu zakończył wczorajszy dzień z ponad 41,000 w żetonach. ElkY jest jednym z sześciu graczy Team PokerStars Pro, którzy ciągle znajdują się w grze.

Bertrand "ElkY" Grospellier

Oprócz niego, przy stołach znajdziemy dzisiaj Dario Minieriego (43,975), Isabelle Mercier, Katja Thater, Alexander Kravchenko i Gavin Griffin. Griffin również jest byłym mistrzem EPT, z triumfem w Wielkim Finale na koncie.

Jak na standardy EPT, udział w turnieju bierze niewielka liczba graczy. Liczy się jednak ich jakość, nie ilość. Do wszystkich graczy wymienionych powyżej dodajcie sobie Lellouche’a, Lacaya, Ruthenberga, Loddena, Teltschera, Jepsena, Matterna, Martenssona, Strassmana i zobaczycie, co mamy na myśli. Będzie się działo.

Dzisiaj przy stołach zasiądzie 17 graczy z Polski. Trzech z nich - Michał Piesiewicz, Marcin "Doli" Doliwa i Michał Zaremba - mają ponad 20,000 w żetonach.

Czekamy na akcję!

W tym momencie gra się rozpoczyna. Usiądźcie wygodnie, odprężyjcie się i czekajcie, aż zacznie się show.

Wczorajszy dzień był przy stołach w Casinos Poland w hotelu Hyatt Regency dniem raczej towarzysko-przyjacielskiej gry pomiędzy gronem entuzjastów pokera. Fajnie się to oglądało i na pewno fajnie się grało, ale nie stało się nic nadzwyczajnego. Ot, zwyczajny, spokojny dzień na EPT.

Dzisiaj jednak byliśmy świadkami gry zgoła innej. Dzisiejsze grono 121 graczy, którzy rozpoczęli grę o 14, zmniejszyło się do niecałych 60, którym udało się przetrwać i awansować do Dnia 2. Dzisiejszy dzień obfitował również w dużo ciekawszą akcję, której przebieg relacjonujemy dla Was na łamach naszego bloga. Dzisiaj byliśmy świadkami tego, co lubimy – znanych imion i wielkich starć.

Czołowe miejsce na liście posiadanych żetonów zajął Roland de Wolfe, mistrz EPT z Dublina w sezonie 3.

Roland de Wolfe

De Wolfe kilkakrotnie zmieniał dzisiaj miejsce, ale – gdziekolwiek nie usiadł – siał wśród rywali zamęt i spustoszenie. Pod koniec dnia udało mu się zgromadzić ponad 60,000 w żetonach. De Wolfe jest jednym z byłych mistrzów, którzy zasiedli dzisiaj do stołów. Oprócz niego, zwycięstwami na imprezach EPT pochwalić się mogą Pascal Perrault, Peter Jepsen i Mark Teltscher. Traf chciał, że cała czwórka siedziała w pewnym momencie przy jednym stole. (również Sebastian Ruthenberg z dzisiaj, a także Arnaud Mattern i Gavin Griffin z wczoraj przeszli dalej). Wszyscy oni mają nadzieję wygrać ponownie.

De Wolfe opuszcza dzisiaj kasyno z podniesioną głową. Niedaleko za nim jednak czai się już dwóch innych reprezentantów Team PokerStars Pro – Bertrand „ElkY” Grospellier (również były mistrz) i Danio Minieri również trzymają się po dzisiejszym dniu mocno i z pewnością mają zamiar nadrobić dystans dzielący ich od czołówki.

Dario Minieri

Bertrand "ElkY" Grospellier

Minieri ma ponad 40,000; ElkY – ponad 30,000.

Nawet bez ElkY’ego, dzisiaj – podobnie jak wczoraj – w okolicach szczytu listy posiadanych żetonów dużą aktywność przejawiali gracze z Francji, lub powiązani z tym krajem. Isabelle Mercier na przykład zaliczyła bardzo udany dzień, zgromadziwszy około 30,000, zdobyte przy zaciętym stole, przy którym siedziała między innymi Katja Thater.

Thater pokazała kły na poziomie 5, grając agresywnie na stole z asem jako najwyższą kartą i parą króli na ręku. Opłaciło się, króle się utrzymały. Niemka grająca w barwach Team PokerStars Pro skończyła dzień z około 16,000 w żetonach. Alex Kravchenko ma ich na koncie prawie 20,000. To imponujące, biorąc pod uwagę to, że Rosjanin miał ich w pewnym momencie zaledwie 5,000.

Isabelle Mercier i Katja Thater grające przy jednym stole

Na drugim końcu skali, z gry odpadł dzisiaj niestety Góral, czyli Marcin Horecki z Team PokerStars Pro. Tym samym nie powtórzy on swojego sukcesu z EPT w Londynie. Również Luca Pagano i Wiliiam Thorson, obaj z Team PokerStars Pro, nie zagrają w Dniu 2.

W Dniu 2 weźmie więc prawdopodobnie udział około 115 graczy. Jutro zetrą się oni ze sobą w walce o 24 płatne miejsca. Jutro więc poznamy turniejowego bubble boya i całą resztę graczy, którym przyjdzie wyjechać z Warszawy z pustymi rękoma. Spodziewajmy się więc ostrożnej gry z jednej strony, a morderczej walki z drugiej. Powinno być ciekawie.

Kliknij w poniższe linki, aby przypomnieć sobie dzisiejszą akcję:

EPT Warszawa: Player Lounge

EPT Warszawa: Polscy gracze, Dzień 1A i 1B

EPT Warszawa: Panie i Panowie, Dario Minieri!

EPT Warszawa: Gramy, nie odpuszczamy

EPT Warszawa: Bartek Kąkol nie zostanie Kopciuszkiem EPT

EPT Warszawa: Wznawiamy grę po przerwie

EPT Warszawa: ElkY na prowadzeniu, inni gracze Team PokerStars też mocni

EPT Warszawa: Góral odpada z gry.

EPT Warszawa: Serenelli atakuje

EPT Warszawa: Jeden w górę, drugi w dół...

EPT Warszawa: Jeden w górę, drugi w dół...

EPT Warszawa: newsy ze stołu Górala

EPT Warszawa: Bartek Kąkol - początek historii z bajki

EPT Warszawa: "Ktoś odpada"

EPT Warszawa: Pozory mogą mylić

EPT Warszawa: Kto, gdzie, z kim?

EPT Warszawa: grę czas zacząć

EPT Warszawa: Początek Dnia 1B

Oprócz tego, możesz przeczytać naszego bloga po angielsku, węgiersku, szwedzku i niemiecku.

Jak zwykle też, na PokerStars.tv, gdzie czeka na Was masa materiałów z dwóch pierwszych dni na EPT w Warszawie.

To wszystko na teraz, dobranoc i do jutra!

Lista posiadanych żetonów została uaktualniona. Dla tych, którzy nie są na tyle szczęśliwi, żeby się na niej znaleźć, zawsze pozostaje Player Lounge, miejsce na odpoczynek, odświeżającego drinka lub rundkę w którąś z gier na czekających na chętnych konsolach.

Poniżej filmik przedstawiający Karę Scott relaksującą się w owym pomieszczeniu…

Obejrzyj Karę Scott spędzającą miło czas w pokoju dla graczy na PokerStars.tv

Chip count naszych graczy z wczorajszego Dnia 1A:

Michał Piesiewicz - 22 500
Marcin "Doli" Doliwa - 21 975
Michał Zaremba - 21 625
Bartosz Skorupa - 19 175
Robert Kucharski - 17 250
Grzegorz Mikielewicz - 16 750
Piotr Kopacki - 15 450
Sebastian Szuster - 14 850
Michał Wiśniewski - 10 150
Leszek "Krawiec" Krawczyński - 9 125
Zbigniew Szczep - 8 875
Jerzy Hajdamowicz - 8 550
Stanisław Pardo - 7 750
Mirosław "Killer" Kłys - 3 800

Orientacyjny chip count naszych graczy z Dnia 1B:

Krzysztof "Boniek" Tabaszewski - 10,000
Wojciech "Sc" Frankowski - 6,500
Dariusz Paszkiewicz - 4,000

Najnowsza wersja pełnego chip count'u dostępna tutaj.

Dario Minieri znowu ma żetony. Znowu, bo zaledwie przed paroma minutami wlepiał wzrok w swoje ostatnie 2k w żetonach. Przypadkowy obserwator mógłby stwierdzić, że Dario w jakiś magiczny sposób zwielokrotnił swoje żetony. Jednak ci, którzy obserwowali jego grę przez dłuższy czas wiedzą, że to po prostu jego sposób gry, jak gdyby przyjemność sprawiało mu tracenie żetonów, a następnie powolne ich odzyskiwanie.

Ze stackiem w okolicach 30,000 przebił zagranie Patrica Martenssena, który zagrał przed flopem za 850. Szwed sprawdził. Dario spojrzał na stack Martenssena, żeby zorientować się co do siły przeciwnika, po czym poczekał do flopa.

Po 8c-6s-Kc Martenssen zagrał ponownie, tym razem za 1,450. Minieri sprawdził. Po Ac obserowaliśmy podobną sytuację. Martenssen grał dalej – 2,650, jednak tym razem Minieri – po długim namyśle – spasował.

Czy on na pewno miał zaledwie parę tysięcy parę minut temu? Tak, i ma je ciągle, mimo właśnie opisanej przegranej. Właśnie ukradł parę pul, podbijając i nie znajdując rywala chętnego podjąć wyzwanie.

Dario Minieri, Team PokerStars Pro

Update: W czasie powrotu Dario, ElkY zaliczył dość znaczny spadek. Widać równowaga musi zostać zachowana w sali pokerowej hotelu Hyatt Regency. Złe wiadomości również dla gracza Team PokerStars Pro, Williama Thorsona. Przegrał on cztery duże rozdania, w ostatnim z nich grając A-9 przeciwko asom.

Reprezentantka Team PokerStars Pro, Katja Thater, trzymała nad głową butelkę z wodą. Nie w ramach ćwiczeń rozciągających, bynajmniej. Została po prostu zapytana przez Nicolasa Liakosa, ile ma żetonów i –zamiast odpowiedzieć – podniosła po prostu blokującą widok butelkę. Odpowiedź brzmiała: okolice 7,000.

Na tym etapie na stole znajdowały się 7c-3c-2h-As. Katja przebiła przed flopem, później po flopie zagrała za kolejne 3,500, ale to nie wystarczyło do zniechęcenia Liakosa. Oboje sprawdzili turna, po czym Liakos zaatakował za 4,800, najwyraźniej planując przestraszyć Niemkę. Tak się jednak nie stało. Po długim namyśle, Thater zdecydowała się na sprawdzenie przeciwnika.

Liakos pokazał parę dziewiątek, przyznając, że jej decyzja była dobra zanim jeszcze zobaczył parę króli na ręku Katji. Nie sposób było nie zauważyć ulgi na twarzy Niemki, która dysponuje teraz około 21,000. W grze w Dniu 1B pozostaje 76 graczy.

Katja Thater, Team PokerStars Pro

***

Lista posiadanych żetonów została uaktualniona. Nowym chip liderem jest Roland de Wolfe. Tak się akurat szczęśliwie składa, że uciął on sobie wcześniej pogawędkę z ekipą naszego video bloga…

Obejrzyj wywiad z Rolandem de Wolfem na EPT Warszawa 08 na PokerStars.tv

Z turniejem właśnie pożegnał się Bartek Kąkol, bohater jednego z naszych wcześniejszych wpisów, który, przypomnijmy, dostał się na EPT za punkty FPP. Bartek, który dysponował połową oryginalnego stacka (5,000), wszedł all-in z J-9 w kolorze. Sprawdził go gracz grający na małej ciemnej z AQ na ręku. Po flopie, na którym pokazały się T-8-7 wszyscy byli przekonani, że Bartkowi uda się podwoić i przedłużyć swoje szansę na zostanie "polskim Moneymakerem". Jednak nie od dzisiaj wiadomo, że turn i river mogą całkowicie odwrócić sytuację. Tak też stało się i w tym przypadku. Na stole pokazały się K i J, dając przeciwnikowi wyższego strita i eliminując Kąkola z turnieju.

Niemniej jednak, PokerStars oferuje swoje gratulacje za odważną grę i życzy sukcesów w przyszłości!

Gracze oraz korespondenci skończyli właśnie przerwę obiadową. Ci bardziej zorientowani w rzeczywistości hotelowej opuścili salę pokerową parę minut przed zakończeniem poziomu, żeby zająć najlepsze stoliki/miejsca w kolejce do bufetu. To znaczy my.

Jednak, kiedy dotarliśmy do restauracji, dwa stoliki były już zajęte. Przy jednym siedział Austriak Markus Golser; przy drugim Mika Paasonen, który dotarł do stołu finałowego w Barcelonie w zeszłym roku. Obaj mieli bardzo małe stacki na poziomie 4, także nietrudno było się domyślić, że musieli oni odpaść.

Sytuacja Luci Paganiego prezentowała się podobnie. Po ciosie zadanym przez Sebastiana Ruthenberga nigdy nie udało mu się powrócić do gry.

Przerwa obiadowa właśnie się skończyła, także niebawem dostarczymy Wam najnowsze wiadomości ze stołów. W grze pozostaje już mniej niż 100 graczy. Przed nami jeszcze 3 poziomy, na przestrzeni których grono to może się jeszcze zredukować.

***

Jeszcze niedawno znajdujący się w lepszym humorze Luca Pagano uciął sobie pogawędkę z ekipą naszego video bloga, gdzie podzielił się z nami swoimi oczekiwaniami co do imprezy w Warszawie. Wtedy był przekonany, że uda mu się tutaj odnieść przyzwoity rezultat i, chociaż rzeczywistość – z pomocą Sebastiana Ruthenberga – okazała się mocno rozczarowująca, sympatyczny Włoch cały czas pozostaje w dobrym humorze i cieszy się perspektywą zwiedzenia polskiej stolicy. Teraz ma na to aż nadto czasu. Zobaczie sami:

Obejrzyjwywiad z Lucą Pagano z EPT Warszawa 08 na PokerStars.tv

Ubrany w niemożliwą do przegapienia, srebrną czapeczkę baseballową, srebrne okulary i takie same słuchawki, przy stole siedzi wyglądający niczym Robocop Bertrand “ElkY” Grospellier. Najwyraźniej mechaniczny image przynosi dzisiaj szczęście, bo ElkY rozgrywa niesamowity turniej, zgromadziwszy w żetonach już ponad 40,000.

W sumie nie powinno to nikogo dziwić. ElkY znajduje się ostatnio w niesamowitej formie. Wygrał on imprezę PCA w zeszłym roku, później zaliczył bardzo udany występ na WCOOP, a także zwycięstwo w imprezie WPT. Podejrzewamy, że nie wygrał w Budapeszcie tylko z powodu niedoboru snu spowodowanego astronomiczną liczbą imprez, w których ostatnio bierze udział.

Bertrand "ElkY" Grospellier, Team PokerStars Pro

Teraz, za każdym razem, kiedy Francuz podbija przed flopem, każdy pasuje. Raz, dwa, trzy razy. Może mógłby to robić śpiąc?

Podczas gdy ElkY szturmuje konkurencję, jego kolega z Team PokerStars, Luca Pagano, ma trochę mniej szczęścia. Po opisanym już tu dzisiaj rozdaniu z Sebastianem Ruthenbergiem, Gracz Roku EPT pożegnał się z turniejem. Niedługo potem dołączył do niego Markus Golser.

Luca Pagano, Team PokerStars Pro

Lepiej wiedzie się Isabelle Mercier, która rozgrywała kilka ostatnich rozdań na stojąco, cały czas kiwając głową w rytm muzyki z słuchawek. Przed chwilą poważnie ograbiła z żetonów Nicolasa Leviego. Dario Minieri tymczasem próbował ukraść pulę po riverze, blefując z niczym na ręku. Sprawdził go jednak Patric Martenssen.

To tyle. Aktualnie trwa przerwa obiadowa.

***
ElkY jest dzisiaj na ustach wszystkich, ale wczoraj na tym miejscu był Johnny Lodden. Nico Behling był świadkiem triumfalnego marszu Loddena na pozycję chip lidera, o czym opowiada ekipie naszego video bloga.

Obejrzyj rozmowę z Nico Behlingiem na EPT Warszawa na PokerStars.tv

Wiadomość z ostatniej chwili: z turniejem pożegnał się nasz jedyny reprezentant Team PokerStars Pro, Marcin "Góral" Horecki.

W swoim ostatnim rozdaniu, po flopie z 8d-6d-4 jeden z rywali zagrał za 600, kolejny podbił do 1,500, na co Góral wszedł all-in. Pierwszy z oponentów spasował, ale drugi ochoczo sprawił, pokazując parę szóstek. Góral pokazał Jd-7d i draw do koloru. Niestety, na turnie i riverze pokazały się odpowiednio K i 7, obie czarne i Góral odpada z gry.

Poniżej wywiad z Góralem:

EPT Warszawa 08: Wywiad z Marcinem "Góralem" Horeckim na PokerStars.tv

Sorel Mizzi, który przed dwoma tygodniami był zdecydowanie na prowadzeniu w Budapeszcie przed swoim spektakularnym upadkiem, został przesunięty na miejsce opuszczone przez Rolanda de Wolfe’a. Właśnie przesadzono go ponownie, z powrotem do stolika z Alexem Kravchenko, Marino Serenellim i Johannesem Strassmannem. Sorel Mizzi opiekuje się swoim nadwrężonym stackiem, aby powrócić tam, gdzie przez moment znajdował się przed dwoma tygodniami – do krainy bogaczy. Zdobywca piątego miejsca w Budapeszcie, Marino Serenelli tymczasem regularnie co kilka rozdań gra All-in. Każdy jego ruch jest iście włoski – wykonany z zamaszystością i rozmachem.

Marino Serenelli, w tle Sorel Mizzi

„All-iiins” – mówi z uroczym akcentem, popychając swoje żetony na środek stołu. Kiedy wygrywa, wyrzuca z siebie typowo włoskie dźwięki. „Vittoria”, „Sempre” itd. rozbrzmiewają co chwila w sali pokerowej. Nie gwarantujemy poprawnej pisowni :).

W pierwszym z All-in’ów Serenelli miał parę króli, która została sprawdzona przez Mizziego, aktualnie posiadającego niewiele ponad 3,000. Następny miał miejsce w powolnym rozdaniu, w którym dwukrotnie przypominano graczom o konieczności zmieszczenia się w limicie czasu, za każdym razem przy okazji decyzji o sprawdzeniu. Pierwszy z graczy spasował; drugi sprawdził. A nie powinien. Powinien wiedzieć, jak działa Serenelli. Włochowi udało się dobrać drugi najmocniejszy kolor, podwajając się tym samym i gromadząc wystarczająco dużo żetonów, żeby móc na chwilę się odprężyć.

“Niepotrzebnie sprawdziłem, no ale cóż…” – powiedział, wzruszając ramionami i licząc swoje żetony (około 20,000) Sebatian Ruthenberg, PokerStars Shooting Stars. Połowa z nich należała jeszcze przed chwilą do gracza Team PokerStars Pro, Luci Paganiego, który aktualnie dochodzi do siebie po tym potężnym ciosie. Stoi przy stole, przy którym jeszcze przed chwilą siedział, mrucząc do siebie coś po włosku. Prawdopodobnie coś w stylu: „Spokojnie, spokojnie. Oddychaj…”.

Sebastian Ruthenberg

Luca Pagano

Zagrali oni All-in na flopie z Q jako najwyższą kartą; Pagano z Q-10, Ruthenberg z 10-6. Ruthenberg miał w perspektywie przegraną aż do czasu rivera, na którym pokazała się 6. Pagano cały czas jest w grze, ale ma tylko około 2,500 i to gwiazda Ruthenberga, nie Włocha, świeci teraz pełnym światłem.

Przy innym stole, Dario Minieri i Ramzi Jelassi cały czas się ze sobą ścierają. Minieri podbił przed flopem za 400, Jelassi przebił do 1,150, na co Minieri sprawdził. Na flopie wyszły 4h-5c-2c. Minieri sprawdził, Jelassi zagrał za 1,600. „Podbijam” – powiedział Minieri. Zagrał za 4,800, na co Jelassi spasował.

"Podbijasz przed flopem z królem jako najwyższą kartą?" zapytał podstępnie Minieri.
"Wystarczyłoby na Twoją dwójkę z siódemką," odparł Szwed.
"Wystarczyłoby na moją najwyższą trójkę?" odparował Minieri.
"Masz szczęście, że nie miałem asa jako najwyższej karty. Sprawdzam."

Minieri ma 23,000; Jelassi 12,000.

Theo Jorgensen narzeka przy swoim stole na konwersację, którą właśnie przeprowadził z norweskim graczem. „Mój norweski jest o tyle lepszy niż mój szwedzki” – powiedział Duńczyk po angielsku. – „a mimo to nie zrozumiałem ani słowa.”

Sale EPT zawsze brzmią jak plac budowy Wieży Babel, ale zasada „Przy stołach jedynie angielski” jest egzekwowana z całą stanowczością. Dlatego też mamy okazję słyszeć najpopularniejszy zwrot dnia - „that is so sick” (w wolnym tłumaczeniu: „to niewiarygodne”) – w niezliczonych akcentach. Niektórzy z graczy mają nawet koszulki ze skandynawską fonetyczną wersją tego zwrotu, cytujemy: „That is scho Schlick”. W tym tygodniu jednak to polski akcent dominuje przy stołach, dając nam, korespondentom, okazję do przekonania się, jak sformułowanie to brzmi z nadwiślańskim akcentem. Jest to coś w rodzaju „zsat is ssso ssssseeck”. Polski język pozostaje dla zagranicznych korespondentów/obserwatorów/graczy jedną, wielką, niezgłębioną zagadką pełną chrząknięć, syków i szeleszczących dźwięków.

Gracz Team PokerStars Pro, Marcin „Góral” Horecki właśnie wypowiedział te słowa w dokładnie taki sposób po tym, jak Nabil Bennour (co do którego kraju pochodzenia nie mamy pewności) zblefował go z pozycji małej ciemnej. Z Jh-2c-9c-3d-4h na stole i 1,500 w puli, Bennour zagrał za 225. „Dlaczego tak dużo?” – spytał Góral, wzbudzając tym ogólną wesołość przy stole, przy którym siedzi między innymi Francuz Thomas Fougeron.

Wyglądało na to, że Bennour coś złapał, także Góral spasował, mimo iż stawki nie były duże. Kiedy zobaczył A-Q na ręku rywala, nie omieszkał tego skomentował. „Mój Boże.” – powiedział. – „Złapałem parę na riverze (czwórek – przyp.red.). Myślałem, że masz coś więcej, szóstki, siódemki, cokolwiek.”

Marcin "Góral" Horecki

Zaczynamy poziom trzeci.

Dzisiaj w turnieju udział bierze 15 Polaków. Jeden z nich zasługuje na wyjątkową uwagę, bo też sposób, w jaki znalazł się dzisiaj w hotelu Hyatt Regency, aby wziąć udział w bitwie o €2,000,000, jest wyjątkowy. Pochodzący ze Szczecina Bartek Kąkol, bo to o nim mowa, zakwalifikował się bowiem do EPT poprzez darmowy turniej kwalifikacyjny. Przed chwilą mieliśmy okazję przepytać Bartka na tą okoliczność.

Jak mówi sam zainteresowany, w turnieju kwalifikacyjnym, który ostatecznie wygrał, wzięło udział 45 graczy. Kiedy w grze pozostało ich już jedynie 25, Bartek miał z nich wszystkich najmniej żetonów – zaledwie 1,000. Udało mu się jednak odbić od dna i zaliczyć niesamowity rajd, który zaowocował pokonaniem wszystkich znajdujących się w grze rywali.

„O moim sukcesie zadecydowały umiejętności i szczęście, z przewagą tych pierwszych” – powiedział nam Bartek. „Prawdę mówiąc, cieszę się z awansu do EPT, gdyż zdarzył mi się on akurat w odpowiednim momencie. W pokera gram już od 4 lat, jednak od jakiegoś pół roku nie miałem szczęścia i traciłem więcej, niż wygrywałem.” Zwycięstwo w turnieju kwalifikacyjnym i awans do EPT może być więc początkiem zwyżkowego trendu, którego niniejszym Bartkowi serdecznie życzymy.

Swoją dzisiejszą grę Bartek ocenia pozytywnie. „Udało mi się trafić dość łatwy stolik, także jak na razie idzie mi dość dobrze”.

Przy tym samym stoliku siedzi jeszcze dwóch Polaków – Jacek Ładny i Krzysztof Klorek. Tego pierwszego udało się zresztą Bartkowi już ograbić z części żetonów. „Miałem jedno rozdanie z Jackiem Ładnym. Złapałem fula na flopie, na którego Jacek nie znalazł odpowiedzi, także wspominam je jak najbardziej pozytywnie” – powiedział Kąkol.

W PokerStars Bartek Kąkol gra pod pseudonimem Bari_86.

Trzymamy kciuki za historię jak z bajki!

Jeżeli mieliśmy dzisiaj oglądać wielostronną bitwę o wielką stawkę, najbardziej prawdopodobnym miejscem wydawał się stolik z Dario Minierim, Patriciem Martenssenem i Ramzim Jelassim. Cała trójka znana jest ze swojej agresywności graniczącej czasami z brutalnością. Metaforycznie, rzecz jasna.

Przy stole siedzi również - siedział również – Mark Dalimore, brytyjski gracz, który przez pierwszą część poziomu grał bardzo dobrą grę. Jednak ta skończyła się razem z najnowszą wiadomością, którą niniejszym Wam przekazujemy – Dario Minieri się podwoił. Kosztem Dalimore’a, ma się rozumieć.

Ostatnie rozdanie dla Brytyjczyka składało się z pary waletów w ręku Dario przeciwko A-K w ręku Marka. Jednak to rozdanie było tylko formalnością. To poprzednie parę rozdań tak naprawdę wykończyło Brytyjczyka za sprawą zarówno Minieriego, jak i Jelassiego.

Minieri i Dalimore starli się ze sobą już wcześniej. Minieri grał na pozycji małej ciemnej, Dalimore – dużej. Dario wyrównał do dużej ciemnej i na flopie pokazał się flop z 10 jako najmocniejszą kartą, w różnych kolorach. Minieri zagrał za 200, na co Dalimore poprosił go o pokazanie kart.

„Nie mogę Ci ich pokazać” – odparł Minieri. – „Bo potem zawsze będziesz mnie przebijał, myśląc, że blefuję.”
„Dalej, możesz mi jedną pokazać” – ponowił Dalimore.
„Pokażę Ci jedną. To moja ostateczna odpowiedź. Jesteś taki dobry” – powiedział Włoch.
“I tak wiem, że blefujesz w każdym rozdaniu” – odparł Dalimore, pasując swoje karty.

Dario Minieri

W następnym rozdaniu pochodzący z Indii Aditya Agarwal podbił przed flopem, Minieri przebił go, a cała reszta spasowała. „Myślałem, że będziemy grali ostrożnie” – powiedział Jelassi. Niewykluczone, że myślał również, że John McCain wygra wybory.

“Bądź cicho” – powiedział Dalimore. – “Sam nic dotąd nie zrobiłeś. Jedyne, co robisz, to gadasz i pasujesz.”

Te słowa podziałały na Jelassiego jak płachta na byka. Kiedy wraz z Minierim zobaczyli flop w postaci 7c-3d-3c, Minieri zagrał za 325, grający na pozycji rozdającego Dalimore sprawdził, na co Jelassi podbił do 1,300. Minieri spasował, ale Dalimore – po namyśle – sprawdził. Na turnie wyszła Qs i Jelassi zagrał za 1,800.

"Jeżeli spasuję, pokażesz mi karty" – powiedział Dalimore.
"Pokażę."- odparł Jelassi. "I tak zawsze pokazuję."
"To może przebiję… Sprawdzisz, jak zagram all-in?”
"Nie wiem." – odpowiedział Jelassi.
"OK, podbijam." Dalimore zagrał za 3,625, na co Jelassi bez zastanowienia odparł: "All in".
"Pas," odpowiedział natychmiast Dalimore.

Jelassi wygłosił wówczas parę słów, które okazały się wkrótce prorocze. „Albo grasz ostrożnie, albo ktoś odpada”. Chwilę później Dalimore dostał wspomniane już A-K, Minieri JJ i przepowiednia Jelassiego się spełniła.

Reprezentantka Team PokerStars Pro, Isabelle Mercier, ubrała się dzisiaj w sposób sugerujący dobroduszny charakter. Duży, ciepły sweter i głowa kiwająca się powoli w rytm muzyki płynącej z słuchawek nie wskazywała raczej na duże niebezpieczeństwo, czyhające z jej strony na innych graczy. Nic bardziej mylnego.

Skromna pula, którą zagrabiła Łukaszowi Waskowi, była jedynie wstępem do głównego dania, którego fundatorem - raczej nie dobrowolnym – został Olsen Jorga.

Mercier zaczęła od zagrania za 150 przed flopem, które Wasek – siedzący obok niej – i grający na pozycji rozdającego Jorga sprawdzili. Na flopie pokazały się Qc-4c-8s. Mercier podbiła za 250. Wasek, który stracił trochę żetonów w dwóch wcześniejszych rozdaniach, spasował. Jorga podbił do 500.

Cały czas kiwając głową w rytm muzyki, Mercier sprawdziła. Jorga zagrał za kolejne 1,200 po 5s na turnie, a Mercier sprawdziła ponownie. Jorga po raz kolejny podbił, tym razem za 1,800.

Mercier przyjrzała się swojemu stackowi, podzielonemu kolorystycznie obok spoczywającego przed nią banana. Następnie przepuściła frontalny atak, za 4,800. Wyglądała na spokojną, obserwując, jak Jorga bije się z myślami. W końcu jednak spasował, wzbogacając tym samym Mercier do o małą fortunę i windując tym samym stan jej żetonów do poziomu przekraczającego 15,000.

Obserwatorzy turnieju PokerStars.Net APPT Manila od samego początku nie mogą narzekać na brak emocji. Nie inaczej było na koniec dzisiejszej rozgrywki, kiedy to w ciągu pół godziny odpadło aż siedmiu graczy.

Na początku dnia na prowadzeniu w imprezie znajdowali się: kwalifikant PokerStars z USA - Michael Shell oraz Chang Yong Suk z Korei. Jednak tuż za ich plecami znajdowała się cała grupa śmiałków, tylko czekająca na ich potknięcia.

77 innych graczy zasiadło dziś również przy stołach z nadziejami na awans do finałowej rozgrywki. Na koniec dnia pozostać mogła jedynie najlepsza dziewiątka.

Na początku dzisiejszych zmagań grę zdominował gracz sponsorowany przez PokerStars - Van Marcus. Zachowywał się głośno i zuchwale. Grał jednak bardzo solidnie i to niego zwrócone były oczy większości obserwatorów.

Van nie zamierzał zwalniać tempa. Grał agresywnie budząc podziw widzów i trwogę rywali. Trzeba przyznać, że dopisywało mu również szczęście, na przykład wtedy, gdy trafił „one-outera" przeciwko Danielowi Nordstromowi. Na riverze na stół trafiła ostania trójka w całej talii kart, dając mu karetę przeciwko trójce dziesiątek u Nordstrom'a.

Na innych stołach również nie brakowało emocjonujących rozdań. Nadzieje Ivana Tana na zajecie kolejnego płatnego miejsca na imprezie APPT momentalnie prysły, gdy przegrał „rzut monetą" ze swoimi A-K.

Jedno z najbardziej przykrych rozdań dotyczyło Celiny Lin, która zagrała all-in na flopie w postaci J-9-4 z J-9 na ręku. Niestety dla niej, Mike Marvanek trafił na flopie trójkę czwórek i ostatecznie zabrał wszystkie jej żetony.

Tym sposobem, straciliśmy kolejnego reprezentanta PokerStars tuż przed gwarantowanymi miejscami płatnymi. Gdy już wszyscy pozostali w turnieju gracze byli pewni wygranej, gra nabrała tempa i co chwilę oglądaliśmy kolejną eliminację a Van Marcus kontynuował swoje dominację.

Nasi liderzy z poprzednich dni rozgrywki mieli dziś zmienne szczęście. Kwalifikant PokerStars - Michael Shell odpadł na 25 miejscu. Supernova PokerStars - Natasha Ellis z Wielkiej Brytanii dotarła do 12 miejsca. Ellis była jedną z siedmiu osób wyeliminowanych w ciągu ostatnich 30 minut gry. Została tym samym pierwszą kobietą, która dotarła do płatnych miejsc w turniejach sezonu 1 i sezonu 2 APPT.

Gdy zbliżaliśmy się do końca dzisiejszej rozgrywki, spodziewaliśmy się, że gracze uspokoją nieco swoją grę. Okazało się, że byliśmy w błędzie.

Josh Pang Ang, który przez długi okres był liderem turnieju, wyeliminowany został na 10 miejscu Pozostała dziewiątka graczy stanowi skład Stołu Finałowego.

Reprezentanci Korei: Chang Yong Suk, Noh Tae Jun oraz Hyoungjin Nam dzięki sprytnej grze zgromadzili ogromną ilość żetonów. Podobnie zresztą jak trójka graczy z Filipin: Rainier Aquino, Ramil Tandoc i Benjie Lim. Oznacza to, że w tym roku w finałowej rozgrywce APPT Manila weźmie udział więcej lokalnych graczy niż rok temu.

Powodem tego sukcesu są niezwykle popularne rozgrywki Filipino Poker Tour. Filipińczycy dołączą do Koreańczyków, Lee Nelsona z Team PokerStars Pro, sponsorowanego gracza gracza PokerStars - Vana Marcusa (który również rok temu dotarł do finału) oraz Manisha Sansi z Hongkongu.

Nelson oraz Marcus po raz trzeci dotarli do miejsc płatnych na imprezach APPT. To wyjątkowe osiągniecie świadczy o ich nieprzeciętnych umiejętnościach.

Dzień 1B – rozpoczęty z lekkim opóźnieniem - trwa już od prawie godziny. A mogło być zupełnie inaczej. Momenty przed rozpoczęciem gry, paru z graczy utknęło w hotelowej windzie. Przez parę chwil głowy graczy wypełniały czarne myśli o ich żetonach będących bezkarnie trwonionych na małe i duże ciemne bez ich obecności, wreszcie myśli o ich samych będących uwięzionych tak blisko, a jednak tak daleko stołów, przy których miała decydować się ich turniejowa przyszłość. Na szczęście, Hyatt Regency stanął na wysokości zadania i nasi pechowcy zostali błyskawicznie uwolnieni.

Niektórzy z nich mogli parę chwil później tęsknić za ciasną, ale bezpieczną przestrzenią windy. Stanęli bowiem w obliczu sali pokerowej pełnej stołów wypełnionych różnego rodzaju mistrzami, z których każdy w pojedynkę mógł spokojnie popsuć ten pięknie zapowiadający się dzień.

Roland de Wolfe, prosto z Holandii, siedzi przy stole z Nicolasem Levim, podczas gdy shooting star PokerStars, Johannes Strassman, zajął miejsce obok Sorela Mizziego. Przy innym stole obok siebie siedzi trzech byłych mistrzów: Mark Teltscher, Pascal Perrault i zwycięzca z EPT w Warszawie, Peter Jepson.
Inny mistrz shooting star, Sebastian Ruthenbers siedzi naprzeciwko Gracza Roku EPT, Luca Paganiego, podczas gdy dwie kobiety grające w barwach Team PokerStars Pro – Katja Thater i Isabelle Mercier – są rozdzielone jedynie dwoma miejscami.

Dzień 1B już się rozpoczął I – jak przewidywaliśmy – udział bierze zdecydowanie więcej graczy niż wczoraj. Ze wszystkich zakątków Europy przybyli dziś tłumnie do Warszawy, aby zmierzyć się o tytuł mistrzowski EPT.
Amsterdam Master Classic rozgrywany w holenderskiej stolicy właśnie się zakończył, czego rezultatem były lądujące dzisiaj na Okęciu samoloty wypełnione graczami, którzy z kolei sami wypełnieni byli nadziejami.

Oprócz wspomnianych już graczy Team PokerStars Pro – a zjawili się tu Bertrand ‘ElkY’ Grospellier, Dario Minieri, Luca Pagano, Isabelle Mercier, William Thorson, Katja Thater, Alex Kravchenko i oczywiście Marcin „Góral” Horecki – w Warszawie pojawili się niemiecki Shooting Star Johannes Strassman, który – podobnie jak Góral – dotarł do stołu finałowego na EPT w Londynie, oraz jego rodak Sebastian Ruthenberg, mistrz EPT z Barcelony.

Popularny francuski duet w osobach Pascala Perraulta i Thomasa Fougerona również pojawił się przy stołach. Perrault odniósł zwycięstwo na imprezie EPT w Wiedniu w drugim sezonie, a Fougeron po raz pierwszy pojawił się na EPT jako kwalifikant PokerSTars w Barcelonie w drugim sezonie. Jego największy jak dotychczas moment chwały miał miejsce podczas trzeciego sezony w Dortmundzie, kiedy – z bycia prawie bankrutem – doszedł aż do stołu finałowego.

Inni mistrzowie imprez EPT, których zauważyliśmy przy stołach, to Roland de Wolfe (Dublin, sezon trzeci), Michael Martin (Londyn, sezon piąty), Mark Teltscher (Londyn, sezon drugi) i Peter Jepson (Warszawa, sezon trzeci).

Niektórzy pójdą w ślady Williama Fry’a, który pożegnał się wczoraj z turniejem, inni natomiast powtórzą wyczyny Arnauda Matterna czy Gavina Griffina, którzy awansowali do Dnia 2. Wszystko to rozstrzygnie się w ciągu nadchodzących siedmiu godzin.

Czekajmy.

W historii Warszawy paru jej mieszkańców odcisnęło na niej piętno większe, niż inni. Wśród tych znakomitości wymienić należy choćby Fryderyka Chopina. Uważa się, że Chopin inspirował się swoją bolesną miłością dla polskiej stolicy, kiedy komponował wiele ze swoich arcydzieł. Jego odpowiednikiem – choć porównanie może niektórym wydać się oburzające – w świecie EPT jest John Duthie, któremu pomysł udania się do naszej stolicy przyszedł do głowy podczas kąpieli. Niech i tak będzie.

Bezpośrednim efektem tej decyzji jest stres dla paru setek pokerowych graczy, którzy nie spodziewali się, że ich wysiłki będzie obserwował sam twórca EPT. Teraz będą z pewnością starać się jeszcze bardziej, wiedząc, że ojciec-założyciel może obserwować każde z ich zagrań.

Jednak wszyscy oni i tak zjawili się dzisiaj w hotelu, dając świadectwo popularności serii EPT. Wielu z nich przybyło tutaj bezpośrednio z imprezy w Amsterdamie, jakby nie mogąc znieść myśli, że opuszczą imprezę EPT. Swoją drogą, jakby odwołań do wielkich warszawiaków było za mało, lądują na międzynarodowym lotnisku im. Fryderyka Chopina.

Przed nami Dzień 1B. Wczorajszy dzień przetrwało 53 z 99 graczy. Dzisiaj wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, że zagra zdecydowanie większa ilość graczy. Dla jednych z pewnością będzie to rozgrywka krótka i bolesna; dla innych – początek triumfalnego marszu ku chwale.

Dobrze, koniec porównań i metafor. Od teraz skupiamy się na pokerze. To w końcu dla gry zgromadziliśmy się wszyscy tutaj. Dzisiaj przy stołach zasiądą gracze Team PokerStars Pro Bertrand „ElkY” Grospellier, Dario Minieri, Luca Pagano, Isabelle Mercier, William Thorson, Katja Thater, która przed dwoma sezonami dotarła tutaj do finału, Alex Kravchenko, z pewnością zamierzający co najmniej powtórzyć swój płatny finisz z Budapesztu i, oczywiście, nasz polski reprezentant Team PokerStars Pro, Marcin „Góral” Horecki. Trzymamy kciuki za Górala, który bez cienia wątpliwości zamierza podjąć próbę powtórzenia swojego historycznego sukcesu z EPT w Londynie, gdzie zajął trzecie miejsce.

Jak zwykle, będziemy donosić Wam o wydarzeniach z sali pokerowej na bieżąco. Oprócz polskiego, macie do dyspozycji również angielską, węgierską, szwedzką i niemiecką wersję bloga. Dostarczymy Wam również najnowsze wersje listy posiadanych żetonów, a także interesujące filmy, na których będziecie mogli zapoznać się z niektórymi gwiazdami, które wystąpią dzisiaj w hotelu Hyatt Regency.
Niniejszym ogłaszamy początek Dnia 1B!

Kiedy zobaczyliśmy, że do stołów zasiadło dzisiaj zaledwie 99 graczy, zastanawialiśmy się, czy pod koniec dnia będziemy obserwować jeden pozostały w grze stolik. Zazwyczaj początki gry na imprezach EPT bywają okrutne, brutalne i mordercze, delikatnie rzecz ujmując. Nawet z początkowymi stackami w wysokości 10,000 i godzinnymi poziomami gry, nie jest rzadkością, że pierwszego dnia z gry odpada 90 graczy.

Okazało się jednak, że nasze obawy były całkowicie nieuzasadnione. Kiedy dyrektor turnieju ogłosił koniec gry na dzisiaj, aż 54 graczy otrzymało plastikowe torby, aby zapakować w nie żetony, z którymi rozpoczną grę w poniedziałkowym Dniu 2.

W tym gronie znalazło się wiele twarzy doskonale znanych z serii EPT, między innymi Norweg Johnny Lodden, który utrzymuje wysoką formę, którą zaprezentował nam na zakończonej niedawno imprezie EPT w Budapeszcie.

Obejrzyj wywiad z Johnnym Loddenem z EPT Warsaw 08 na PokerStars.tv

W pewnym momencie Lodden miał zaledwie 5,000 w żetonach. Potem jednak zaliczył niesamowity rajd – składający się między innymi z pary króli i asów w dwóch kolejnych rozdaniach – który wywindował go w okolice szczytu listy posiadanych żetonów pod koniec dnia. Lodden był rozpędzony – jego historia o siedmiu kolejnych zgarniętych pulach dotarła aż do naszego Press room’u, gdzie doczekała się osobnego wpisu na blogu. Lodden jest pewny siebie i nie zamierza przestać.

Antony Lellouche również był widziany w okolicach szczytu listy posiadanych żetonów w ciągu dnia. Lellouche znajdował się w świetnej formie od samego początku dnia. W drugim rozdaniu turnieju został on sprawcą pierwszej eliminacji turnieju, kiedy jego para króli pokonała parę asów w ręku przeciwnika. Od tamtej pory, Lellouche nigdy nie zwolnił tempa. Skończył dzień na bardzo mocnej pozycji.

Sergey Shcherbatskiy, rosyjski kwalifikant PokerStars, również utrzymywał dzisiaj bardzo przyzwoite tempo, podobnie jak jego rodak Serguei Pomerantsey, który – siedząc przy stole pełnym agresywnych graczy – sam nauczył się, że najlepszą formą obrony jest atak.

Serguei Pomerantsey

On i kwalifikant PokerStars, Richard Gryko, przez cały dzień siedzieli obok siebie, obaj troskliwie opiekując się swoimi cały czas powiększającymi się stackami. Później dołączył do nich Ilari Sahamies, którego Pomerantsey wkrótce wyeliminował za sprawą A-K kontra A-Q.

Jednak nie każdemu dane było zakończyć dzisiejszy dzień z uśmiechem na ustach. Z turniejem pożegnała się Kara Scott, której nie udało się przedłużyć niesamowitej serii, rozpoczętej na World Series, a kontynuowanej w Budapeszcie. W Warszawie Kara nie miała już tyle szczęścia.

Kara Scott

Jej asy nie zdołały pokonać pary króli w ręku Arnauda Matterna. Wkrótce dołączył do niej "król Węgier", William Fry, który również nie zdołał odnieść kolejnego sukcesu po niesamowitym triumfie w Budapeszcie, który, przypomnijmy, był jego debiutancką imprezą.

Jeżeli wierzyć plotkom, jutro udział w turnieju weźmie dużo więcej graczy niż dzisiaj. W Amsterdamie bowiem skończyła się właśnie duża impreza i podobno wielu z jej uczestników chce załapać się na jutrzejszy Dzień 1B w Warszawie. Przeczytajcie inne dzisiejsze wpisy na naszym blogu, żeby dowiedzieć się więcej o przebiegu dzisiejszej akcji. Powinny one dać Wam odpowiedzi na wszelkie pytania odnośnie dzisiejszego dnia.

Nie zapominajcie również, że – oprócz polskiej – macie do dyspozycji jeszcze wersje węgierską, szwedzką i niemiecką naszego bloga.

Bo o PokerStars.tv przypominać chyba nie musimy? Czeka tam na Was masa materiałów z dzisiaj. Sprawdźcie je koniecznie!

Jutro akcja zaczyna się o 14:00. Bądźcie wtedy z nami! Tymczasem – dobranoc.

Gracz Team PokerStars Pro, Gavin Griffin, właśnie się podwoił, przedłużając swoje szanse na awans do następnego dnia imprezy. Griffin gra aktualnie przy stole z Johnnym Loddenem, a ten nie należy dzisiaj do najłatwiejszych przeciwników. Lodden podbił właśnie siedem kolejnych rozdań i ani razu nie znalazł rywala, zwiększając tym samym swój stan posiadania do ponad 50,000 w żetonach.

Griffin zaatakował z A-K i został sprawdzony przez gracza z Q-J. Na flopie pojawił się as. Kolejny ukazał się oczom graczy na turnie, przedłużając turniejowy żywot Griffina. Aktualnie ma on około 12,000 w żetonach.

Przy stołach w hotelu Hyatt Regency zasiadło dzisiaj sporo Polaków. Niektórym poszło lepiej, niektórym gorzej. Zbliżamy się do końca dnia, także mamy dla Was doniesienia na temat postępów niektórych z nich.

Jak dowiedzieliście się już z wcześniejszych wpisów, z grą pożegnał się już Maciej Dowbor. Dołączyli do niego Paweł „Żelik” Chmiel, wyeliminowany przez Alana Smurfita, który odpowiedzialny jest również za eliminację Dowbora.

Grzegorz „Warsaw” Mikielewicz dzielnie broni się przed eliminacją, zręcznie manewrując swoim skromnym stackiem. Wygląda na to, że uda mu się przetrwać Dzień 1A.

Nie jesteśmy pewni, jak wygląda sytuacja Marcina „Doliego” Doliwy, który późnym popołudniem radził sobie zdecydowanie najlepiej z naszych reprezentantów, w pewnym momencie zbierając ponad 25,000 w żetonach, ale wszystko wskazuje na to, że Doli jest cały czas w grze i trzyma się mocno.

Również Mirosław „Killer” Kłys jest cały czas w grze.

Michał „Mipi” Piesiewicz trzyma się mocno, zgromadziwszy ponad 20,000 w żetonach.

Leszek „Krawiec” Krawczyński również pozostaje w grze.

Z pozostałych newsów: z grą pożegnał się Amazonit, za to podwoić udało się Napalmowi, który aktualnie ma około 15,000 i dobre perspektywy na awans do Dnia 2. Marek „Soprano” Piecha pożegnał się z turniejem za sprawą trójki dziesiątek w ręku rywala.

Jak tylko dowiemy się czegoś nowego na temat postępów polskich graczy, dowiecie się tego tutaj.

Właśnie oglądaliśmy wielkie rozdanie pomiędzy Arnaudem Matternem a Leszkiem “Krawcem” Krawczyńskim.
Mattern zagrał za 825 przed flopem, co Krawiec, grający na pozycji rozdającego, sprawdził. Na flopie pojawiły się Th-2d-Kh. Mattern, który cały czas był masowany przez uroczą masażystkę (konkretnie jego prawa ręka), podbił lewą do 1,875. Krawiec użył obu swoich rąk do policzenia żetonów i podbicia do 4,875.

Może nam się wydawało, ale odnieśliśmy wrażenie, że Frida – urocza masażystka – w tym samym czasie zaczęła delikatnie przesuwać się w kierunku prawego ramienia Arnauda. Może wyczuła, że Mattern przygotowywał się właśnie do zagrania All-in i chciała dokończyć masaż, zanim All-in doprowadzi do czegoś potencjalnie kończącego jej zlecenie. Bo Arnaud, owszem, zagrał All-in. Frida szybko przerzuciła się na lewe ramię. Liczyła się każda sekunda.

Krawczyński pogrążył się w rozważaniach. Co robić?

„Chciałem tylko zaimponować dziewczynie” – rzucił Arnaud, patrząc, jak Krawiec bije się z myślami. W końcu jednak zdecydował się spasować. Mattern wygrał rozdanie, a Frida przestała nerwowo spoglądać na zegarek. Każdy wygrał. Mattern ma teraz 30,000.

Arnaud Mattern

W Warszawie właśnie pojawiła się nowa siła – pierwszy gracz, który przekroczył granicę 40,000. Nazywa się – cytując za kartą zgłoszeniową – Serguei Pomerantsev i właśnie wyeliminował Ilariego Sahamiesa.

Sahamies, agresywny Fin, podbił przed flopem z środkowej pozycji. Pomerantsev przebił z pozycji o jedną bliżej rozdającego. Wszyscy inni usunęli się z drogi, na co Sahamies wszedł All-in za około 10,000. Pomerantsev sprawdził i pokazał A-K, co wystarczyło na A-Q w ręku rywala.

Eliminacja Sahamiesa nastąpiła zaledwie parę minut po tym, jak wrócił on do stolika, przy którym rozgrywała się wielka bitwa pomiędzy Pomerantsevem, Richardem Gyrko i resztą stołu. To właśnie Pomerantsev był tym „innym graczem” wspomnianym parę wpisów temu. Teraz to on rozdawał przy stole karty. W przenośni, rzecz jasna.

Duże rozdanie pomiędzy tą dwójką może zadecydować o podziale sił przy stole, a w rezultacie mocno wpłynąć na klasyfikację posiadanych żetonów. Wygląda na to, że wkrótce do niego dojdzie.

Od czasu przerwy obiadowej obserwowaliśmy grę kontrastów. Po pierwsze, w hotelowym lobby roznoszą się kojące dźwięki fortepianu, podczas gdy piętro niżej wszystkim obecnym serwowane są przeboje na miarę „I will survive”. Kolejne kontrasty dają się zauważyć tam, gdzie skierowane są oczy wszystkich – przy stołach.

Po pierwszych minutach po przerwie pełnych zagrań All-in i graczy żegnających się z turniejem, obecnie gra wróciła do swojego powolnego, ostrożnego tempa. Zupełnie, jakby umysły graczy znajdowały się wciąż w hotelowym lobby.

Tak właśnie układa się gra przy stole na końcu sali, przy którym siedzi między innymi Michał Wiśniewski . Jeszcze parę chwil temu jego sąsiadem był Maciej Dowbor, ale, jak dowiedzieliście się już z poprzedniego wpisu, odpadł on już z turnieju.

Oprócz polskich gwiazd, przy tym samym stole siedzi finalista imprezy EPT w Londynie, Alan Smurfit, finalista imprezy EPT z Pragi, Juha Lauttmaas oraz portugalski gracz, Joao Barbosa.

W skrócie – akcja przy tym stole opiera się na zasadzie szacunku dla podbijającego. Od ładnych paru rozdań pula pada łupem tego, który jako pierwszy podbija stawkę – Barbosa, następnie Smurfit, potem znowu Barbosa i inni. Podbijający zgarnia stawkę.

To Barbosa jednak zdaje się dominującym graczem przy odległym stole. Z regularnie osiąganymi płatnymi miejscami na imprezach EPT w tym sezonie, między innymi w Barcelonie i Londynie, Barbosa pokazuje, że i w Warszawie nie zamierza poprzestać na Dniu 1A. Aktualnie ma w żetonach ponad 15,000.

Wiadomość z ostatniej chwili: Maciej Dowbor, sponsorowany przez PokerStars, pożegnał się właśnie z turniejem.

Z A-6 na ręku, wyposażony w niewiele żetonów Dowbor przegrał starcie z oponentem grającym na dużej ciemnej. Rozdanie nie należało do spektakularnych - zwycięzca dobrał do swojego króla na ręku kolejnego na flopie. Para króli wystarczyła, aby wyeliminować polskiego prezentera telewizyjnego, któremu nie udało się dobrać niczego do asa.

Tym samym Dowbor odpadł z EPT Warszawa jako 29. gracz. W grze pozostaje teraz 69 graczy.

Maciej Dowbor

Przerwa obiadowa za nami, przed nami – ostatnie trzy poziomy dzisiejszego dnia, czyli, innymi słowy, zaczynamy bawić się w grę uderz-albo-zgiń. Spodziewajmy się fali eliminacji, bo – prędzej czy później – musi ona nadejść.

Kiedy gracze powrócili z bufetu, na tablicy turniejowej jako liczba aktywnych graczy widniało 84. Po szybkiej rundzie sprawdzającej stan faktyczny i uaktualniającej listę żetonów, liczba ta spadła do 79. To oznacza 5 ofiar w dziesięć minut. To może być nowy trend.

Ikari Sahamies wygrał jedno wielkie rozdanie, windując poziom swoich żetonów do 18,000 z fulem asów na dziewiątki. W tym samym czasie przy innym stole, sponsorowany przez PokerStars Raul Paez został postawiony pod ścianą, kiedy jego przeciwnik zagrał All-in przed flopem, przebijając zagranie Paeza (1,500) o około 6,000. Paez spasował.

Również w tym samym czasie, Richard Gryko, kwalifikant PokerStars wygrał rozdanie z innymi dwoma graczami. Gracz na środkowej pozycji zagrał za 800 przed flopem, na co dwóch graczy – w tym Gryko grający na pozycji rozdającego – sprawdziło. Na flopie pokazały się 5d-Ah-9h, na co gracz, który podbił jako pierwszy, podbił ponownie, tym razem za 1,400.

Inny gracz uczestniczący w rozdaniu, prawdopodobnie chip lider, sprawdził, na co po długim okresie namysłu Gryko podbił do 8,000. Gracz, który podbił jako pierwszy, natychmiast spasował. Drugi przeciwnik, chociaż zajęło mu to znacznie dłużej, również poddał partię. Gryko tym samym wzbogacił się o ponad 4,000. Czy miał na ręku coś, co dawałoby mu tą wygraną w przypadku, gdyby rozdanie ułożyło się inaczej? Tego już się nie dowiemy.

Richard Gryko

Człowiek, który wyrobił sobie markę w Budapeszcie, to William Fry. Jedyne, co musiał w tym celu zrobić, to wygrać całą imprezę. Dzisiaj ekipie naszego video bloga udało się złapać go i zadać parę pytań, na które usłyszeliśmy parę ciekawych odpowiedzi...

ObejrzyjEPT Warszawa: William Fry Dzień 1a na PokerStars.tv

Ostatnie doniesienia z sali pokerowej bardzo przypominają doniesienia z EPT w Budapeszcie. W skrócie: Johhny Lodden.

Sponsorowany przez PokerStars gracz dotarł do pierwszego w karierze stołu finałowego na imprezie EPT w Budapeszcie. To tam też po raz pierwszy grał w barwach PokerStars. W Warszawie Johnny kontynuuje swoje pasmo sukcesów. Właśnie katapultował się z 12,000 w żetonach w okolice 32,000.

Stało się to za sprawą paru niesamowitych rozdań. W pierwszym z nich, gracz dwie pozycje po lewej stronie Johnny’ego podbił. Lodden przebił, oponent zagrał All-in, na co Johnny sprawdził. Miał króle na ręku, które wystarczyły na parę dziesiątek przeciwnika. Lodden się podwoił.

W następnym rozdaniu starli się ci sami gracze. Z tym samym rezultatem. Tym razem obaj mieli parę troszkę wyższą niż poprzednim razem – Johnny miał asy, przeciwnik – walety. Asy się utrzymały i Lodden wzbogacił się ponownie.

Johnny Lodden

Sytuacja nie prezentuje się tak dobrze dla Kary Scott. Po dotarciu do płatnych miejsc na World Series i ponownie na EPT w Budapeszcie, Kara nie miała tyle szczęścia w Polsce. Ze swoją parą asów nadziała się właśnie na parę dwójek w ręku Arnauda Matterna, która zamieniła się w trójkę po flopie. Scott odpadła.

Wysyp zagrań all-in po właśnie zakończonej przerwie przynosi nam coraz więcej akcji z sali pokerowej. Naoczni świadkowie twierdzą, że Johnny Lodden rozgrywał 99% wszystkich rozdań od czasu zakończenia przerwy. Może i trochę przesadzają, ale Johhny ma już z powrotem około 9,000 w żetonach.

Wielkie rozdanie tego poziomu to na razie ręka, która wyeliminowała zdobywcę czwartego miejsca na EPT w Budapeszcie, Alberta Iversena.

Zaczęło się od podbicia przed flopem w wykonaniu Duńczyka. Dołączyli do niego Emmanouil Chatzimichail, Arnaud Mattern i Kara Scott. Z tej trójki jedynie Chatzimichail sprawdził zagranie za 725 po flopie z Jc-4h-Js. Następnie Chatzimichail zagrał za 1,000, na co Iversen wszedł za 2,650.

„To wszystko?” – zapytał Chatzimichail.

„Wszystko” – odpowiedział diler.

Chatzimichail sprawdził i na turnie zobaczyliśmy 8s, która nie zdążyła jeszcze dotknąć stołu, a Chatzimichail już krzyknął „dwa tysiące”. Iversen, który przez cały czas grał w kapturze na głowie, zastanawiał się przez chwilę, patrząc na pozostające mu 6,500, po czym powiedział „gram All-in”. Chatzimichail sprawdził.

W tym momencie wokół stołu zgromadziła się już ładna grupka obserwatorów. Nadszedł czas na pokazanie kart. Kd-4d w ręku Chatzimichaila, dające mu najniższą parę musiały zmierzyć się z Ah-7c w ręku Iversena, nie dające mu nic. Innymi słowy, opłacało się sprawdzić.

Iversen wstał od stołu z wyrazem twarzy, który wyrażał jedno: mieszankę cierpienia i rozczarowania. Parę chwil później opuścił hotel. Raz na wozie, raz pod wozem. Chatzimichail ma teraz około 25,000 w żetonach.

Niektóre ze stołów wyglądają na bardzo zacięte, jednak akcja przy nich jest zaskakująco powolna. Tablica informacyjna turnieju podaje, że w grze pozostaje 94 z początkowych 99 graczy, co oznacza, że fala wczesnych ofiar, tak często obserwowana na turniejach, nie przyszła jeszcze do hotelu Hyatt.

Co więcej, Gavin Griffin i Ilari Sahamies siedzą co prawda przy tym samym stole, ale najwyraźniej postanowili nie wchodzić sobie w drogę. Masażystki w pobliżu tego stołu czekają w pogotowiu, jakby czekając, aż ci dwaj agresywni gracze postanowią się ze sobą zetrzeć.

Sahamies pokazał się szerszej publiczności po raz pierwszy podczas drugiego sezonu EPT w Barcelonie, kiedy posadzono go przy stole telewizyjnym w towarzystwie Gusa Hansena, Brandona Schaeffera i Christera Johannsona. Sahamies sprawiał jednak wrażenie, jak gdyby towarzystwo tak znakomitych graczy nie robiło na nim najmniejszego wrażenia. Wprost przeciwnie – Sahamies podbijał prawie każde rozdanie i wprawiał zawodowców w niemałe zakłopotanie.

Ten dzień skończył się jednak słabo dla Sahamiesa, bo – gdy miał on w końcu porządną kartę (parę dam) – Johannson miał na ręku jeszcze porządniejszą – parę asów. Ale Sahamies umacniał się od tego czasu jako gracz online. Dzisiaj Ziigmund – jego pseudonim – jest jednym z najbardziej obawianych graczy online, zwłaszcza w pot limit Omaha, gdzie gra bez żadnych zahamowań.

Ilari "Ziigmund" Sahamies

Griffin oczywiście również ma swoje sposoby na wywieranie nacisku na przeciwnikach. W końcu jest on zdobywcą potrójnej korony pokera – posiada on mistrzowskie bransolety z World Series, WPT i Wielkiego Finału EPT. Jest także graczem Team PokerStars Pro. Jest prawdopodobne więc, że może w Warszawie dojść bardzo daleko.

W powietrzu można wyczuć oczekiwanie na wojnę pomiędzy tymi dwoma graczami. Jeżeli do niej dojdzie – a prawdopodobnie dojdzie – nie będzie ona ani miła, ani przyjemna.

Update: Alex Fitzgerald miał parę dziewiątek i zagrał All-in przeciwko A-Q. Dziewiątki się utrzymały i Alex ma teraz około 3,000 w żetonach, co – na tym etapie turnieju - daje mu pewną swobodę manewru.

Do czego można to porównać to uczucie? Na myśl przychodzi nam przetrwanie zerwania kabla w windzie, w której jesteś. Ewentualnie minięcie o centymetry rozpędzonego autobusu. Siadasz wtedy gdzieś na uboczu, zapalasz papierosa i po prostu próbujesz zrozumieć to, co właśnie (prawie) się stało. Takie właśnie uczucia muszą wypełniać teraz Johnny’ego Loddena, gracza sponsorowanego przez PokerStars.

Lodden miał już prezd sobą 15,000 w żetonach i Js-8s na ręku, kiedy na flopie pojawiły się Ts-9s-5s, co dało mu kolor, a także obustronne wyjście na pokera. Jego rywal chętnie wdał się w bitwę z A-Q na ręku. Trzeba dodać, że był to as pik.

Domyślacie się zapewne, co stało się dalej. 4s pojawiła się na turnie i tym samym żetony Loddena padły ofiarą przeciwnika po tym, jak na riverze nie pojawił się ratunek. Wielki cios dla Norwega, który – jak tylko skończy się przerwa – będzie miał do wykonania wielki kawał roboty, startując z poziomu 5,000 w żetonach.

Alex “Assassinato” Fitzgerald w skrytości ducha żałuje pewnie wypadu do Warszawy. Jego misja odniesienia tu sukcesu właśnie awansowała do kategorii „Bardzo trudne, jeżeli nie niemożliwe” po tym, jak – w starciu z polskim graczem Michałem Zarembą – jego para asów nie sprostała parze ósemek, które już po flopie dały Zarembie fula.

Fitzgerald jest cały czas w grze, ale ma już tylko – w momencie pisania tego bloga – 1,575.

Mamy już pierwsze dane podsumowujące dzisiejszą grę. Kliknij tutaj, aby zobaczyć przybliżone wartości żetonów posiadanych przez graczy.

Gavin Griffin jest dzisiaj jedynym reprezentantem Team PokerStars Pro. W jednym z rozdań podbijał on bardzo agresywnie, z 4h-6h-3h, 4c na turnie i 7c na riverze. Jego rywal utrzymał jego tempo, ale po riverze, po kilku minutach namysłu, spasował, pozwalając Griffinowi odzyskać jego początkowy stan posiadania – 10 tysięcy.

Stół obok tego, przy którym siedzi Griffin, jest pełen akcji. Siedzą tam Ludovic Lacay, Andreas Hagen, Priyan de Mel, Hans Eskilsson i prezenter telewizyjny znad Wisły, Maciej Dowbor. Hagen jest znaną twarzą na imprezach EPT, z sześcioma finiszami na płatnych pozycjach na koncie. Norweg starł się, po raz kolejny zresztą, z graczem na miejscu 8, który podbił o 2,000.

„Zawsze podbijasz o 2,000, nieważne co wypadnie, co?” – Zapytał Francuz.

Gracz na miejscu 8, prawdopodobnie nieprzyzwyczajony do takich przesłuchań, bardzo starał się zachować spokój, skinąwszy jedynie głową w odpowiedzi. Lacay spasował, ale Hagen sprawdził z Jc-Td-Ac na stole. Kiedy Hagen sprawdził asa na turnie, gracz na miejscu 8 wszedł All-in. Czyli nie za każdym razem wchodzi za 2,000. Zakład wystarczył, aby zgarnąć pulę.

Jak już wspomnieliśmy, oficjalna liczba graczy w Dniu 1A wynosi 99. „Oficjalne” liczby graczy na turniejach mają to do siebie, że często się zmieniają. Jednak tu, w Warszawie, nic nie wskazuje na to, żebyśmy przekroczyli granicę stu graczy. A więc, ponownie – dzisiaj przy stołach zasiadło 99 graczy.

W tym tygodniu w Holandii rozgrywany jest wielki turniej. To może tłumaczyć niższą niż zazwyczaj liczbę graczy w Dniu 1A. Jednak po korytarzach hotelu Hyatt krążą wieści, że loty z Amsterdamu do Warszawy będą dzisiaj bardzo zajęte, w miarę jak posiłki dla Dnia 1B nadlatują do polskiej stolicy.

Ogólny plan dnia, na ile udało nam się dowiedzieć, to rozegrać siedem godzin gry, co, w połączeniu z godzinną przerwą na kolację, powinno dać nam zajęcie – a Wam najświeższe wiadomości – do około 23:00. Nikt nie wie, ilu graczy pożegna się do tej pory z turniejem, ale w grze może pozostać ich mniej niż 30.

Jak na razie, oglądaliśmy zaledwie jedną eliminację (wspomnianą już ofiarę pary króli na ręku Anthony’ego Lellouche’a), ale nie znaczy to, że narzekamy na brak akcji. Alex „Assassinato” Fitzgerald siedzi naprzeciw Johnny’ego Loddena; Ilari Sahamies siedzi vis a vis Gavina Griffina. Również stół, przy którym siedzi Lellouche, nie narzeka na nudę – Artur Wasek sprawdził podbicie z 3-2 na ręku, po czym na flopie pokazały się J-3-2.

Czekamy na więcej.

Już jutro rozpocznie się walka o miejsca płatne w Turnieju Głównym PokerStars.net APPT Manila rozgrywanym w sali balowej Hotelu Hyatt w stolicy Filipin. Jedynie 77 z 285 graczy, którzy rozpoczęli grę w Dniach 1A i 1B, powróci do stołów w Dniu 2 – ich pierwszym celem będzie dotrwanie do bezpiecznych miejsc płatnych.

Całkowita pula nagród w turnieju wynosi PHP 26,790,000 (około USD $542,856), a swoją część z tej puli wygra najlepszych 32 graczy. Zwycięzca zgranie PHP 8,037,000 (około USD $162,856) oraz tytuł mistrza PokerStars.net APPT Manila 2008.

W Dniu 1B przy stołach zasiadło kolejnych 136 graczy, dzięki czemu rekordowa liczba uczestników została poprawiona o 30 osób, co udowadnia wzrost popularności pokera w tym regionie (wszystko to pomimo światowego kryzysu ekonomicznego).

Wśród graczy, którzy dziś rozpoczęli zmagania, znalazł się jedyny reprezentant Team PokerStars Proa - Lee “Final Table” Nelson z Nowej Zelandii. Oprócz niego przy stołach swoje miejsca zajęli gracze sponsorowani przez PokerStars: Celina Lin, Ivan Tan, Van sirens Marcus, JJ Liu, zwycięzca APPT Manila 2008 Brett Parise oraz reprezentanci Japonii: Yoshihiro Tasaka i Hidenari Shiono.

Do rozgrywki przystąpiła również liczna grupa lokalnych graczy, wśród których znaleźli się: zwycięzca FPT3 Neil “Dirty Ice Cream” Arce, Miss Świata 2004 Priscilla Meirelles i legenda bilarda Alex “The Lion” Pagulayan.

Inne znane nazwiska to James AndyMcLEOD Obst, Nali “Iraqi Nick” Kaselias, David Steicke, Roger Spets, Eddy Sabat oraz Casey Kastle.

Graczem, który obecnie najbliżej jest odniesienia zwycięstwa i wpisania sie na listę tryumfatorów imprez APPT jest Natasha Ellis ze Szkocji. Supernova w serwisie PokerStars grała dziś doskonale. Prowadzenie objęła, gdy tuż przed przerwż obiadową za jednym razem wyeliminowała trojkę graczy. Tuż po przewie przegrała spora pulę z Vanem Marcusem, lecz niedługo później znów objęła prowadzenie, którego nie oddała do końca Dnia 1B.

Paul Kim podbił z jednej z pierwszych pozycji a Ellis sprawdziła z pozycji małej ciemnej. No flopie pojawiły się: 9h-2c-3h, Ellis podbiła do 2100 o Kim przebił do 7500. Ellis zagrała all-in a Kim sprawdził za kolejne 20,000. Okazało się, że Ellis trafiła na flopie trójkę dwójek a Kim pokazał A-9. Na Turnie na stół trafił Kh a na riverze Ad. Dzięki temu Ellis wyszła na solidne prowadzenie z 112,100 w żetonach.

Inni gracze zajmujący wysokie pozycje to: Van Marcus, który przed rokiem dotarł do stołu finałowego tej imprezy (69,700), Jeppe Drivsholm z Danii (65,400), Dimitrios Pappis z Kanady (63,300) oraz Chris Roh z Korei (57,500).

Jutro do rozgrywki o kasę przystąpi również gracz Team PokerStars Pro - Lee Nelson (32,000) i sponsorowani przez PokerStars: Ivan Tan (37,300), Priscilla Meirelles (24,100), Celina Lin (27,400) oraz zwycięzca z przed roku Brett Parise (13,300).

Jutro znajdziesz tutaj z najnowsze wiadomości z Turnieju Głównego PokerStars.net APPT Manila oraz turnieju APPT Manila High Roller.

Po wybuchowych dwóch pierwszych rozdaniach, gra wyraźnie się uspokoiła. Mówiąc spokojna gra mamy na myśli sytuację, w której rzadko kiedy dane jest nam oglądać river.

Sponsorowany przez PokerStars Johnny Lodden wygrał jedno rozdanie tylko po to, żeby przegrać następne. Nic wielkiego, po parę stówek w każdym. Loddena ciężko dzisiaj nie zauważyć, a to za sprawą różowych słuchawek spoczywających na jego głowie.

Tak samo wygląda sytuacja przy stoliku Kary Scott. Gracze siedzący przy tym stoliku wydają się być bardziej zainteresowani jedzeniem niż grą. Siedzący obok Kary Albert Iversen już od dziesięciu minut błaga kelnerkę o coś do jedzenia. Na razie bez sukcesów. Po drugiej stronie Scott siedzi Arnaud Mattern, który twierdzi, że miał ze sobą crossainta, a teraz nie może go znaleźć. Mógł on być zjedzony przez… dopowiedzcie sobie sami.

Ok., to tyle na teraz. Większych zmian brak.

Turnieje pokerowe PokerStars rozgrywane są w najróżniejszych miejscach na świecie. Jednak bez względu na to, czy mówimy tu o słonecznej Kostaryce, czy zachmurzonej Warszawie, jak tylko karty idą w ruch, miejsce na mapie świata, pogoda na zewnątrz, słowem – wszystko, co nie dotyczy bezpośrednio akcji w kasynie, przestaje się liczyć.

Tak jest i tutaj, w Warszawie. W kasynie Casino Poland, umieszczonym w przytulnych podziemiach hotelu Hyatt Regency, nadszedł czas, aby skupić się na tym, co najważniejsze – grze.

Tak też zrobił Anthony Lellouche, Francuz często widywany na imprezach European Poker Tour. Z parą króli na ręku w zaledwie drugim rozdaniu, zdecydował się na agresywną grę i wdał się w bitwę na podbicia przed flopem przeciwko jednemu z nielicznych układów kart, których nie chciał zobaczyć: parą asów. Jednak na ratunek przyszedł mu król na turnie i tym samym Francuz podwoił swoje żetony, odsyłając przeciwnika do domu z nie najlepszymi wspomnieniami z warszawskiej imprezy. Bo odpadnięcie po zaledwie dwóch rozdaniach z pewnością do miłych wspomnień należeć nie będzie.

Przy innych stołach natknęliśmy się na inne znajome twarze: Andreasa Hagena, Arnauda Matterna, Albera Iversena, Alana Smurfita, Johnny’ego Loddena, Karę Scott, Priyana de Mela, Williama Fry’a, Joe’go Elpayaa, Richarda Gryko i gracza Team PokerStars Pro, Gavina Griffina.

Ich stan posiadania żetonów zostanie podany tutaj, jak tylko zostanie on udostępniony przez organizatorów.

Z polskich znanych graczy zarówno Maciej Dowbor, jak i Michał Wiśniewski grają spokojnie i nie wdali się na razie w żadne agresywne wymiany. Również Paweł „Żelik” Chmiel gra na razie zachowawczo.

W grze pozostaje 98 z 99 graczy, którzy o 14:00 rozpoczęli grę.

Kiedy mieszkańcy Manili, razem z graczami rozgrywanej tam właśnie imprezy APPT, obserwują filipiński zachód słońca, to samo słońce wschodzi właśnie nad Warszawą, gdzie wszyscy z niecierpliwością oczekują rozpoczęcia największej imprezy pokerowej nad Wisłą – EPT Warsaw.

Napisaliśmy, że słońce wschodzi. Tak naprawdę możemy się tego jedynie domyślać, gdyż – jak to bywa w listopadzie – niebo szczelnie zasłonięte jest deszczowymi chmurami. Jest zimno i wieje przenikliwie chłodny wiatr. Pomyślelibyście, że turniej w hotelu Hyatt będzie odzwierciedlał warunki atmosferyczne. Nic bardziej mylnego. Atmosfera podekscytowanego wyczekiwania jest tutaj niemal namacalna.

Ci z Was, którzy śledzą rozgrywki European Poker Tour, wiedzą, na co czekamy teraz. Dzisiaj rozpoczyna się Dzień 1A, gdzie pierwsza grupa wypełnionych nadziejami graczy zmierzy się ze sobą na przestrzeni ośmiu poziomów Texas Hold’em.

Wśród nich znajdzie się – jak zwykle – godna reprezentacja Team PokerStars Pro. Dzisiaj w akcji ujrzymy mistrza Wielkiego Finału EPT, Gavina Griffina. Przy stołach zasiądzie również sporo sponsorowanych przez PokerStars graczy, wśród nich Kara Scott, Julien Van Lang z Francji czy Hiszpan Raul Paez. Pojawi się również zwycięzca EPT z Budapesztu, William Fry. Ktoś ma ochotę na dublet?

Z polskich graczy, udział potwierdził już znany prezenter telewizyjny, Maciej Dowbor, gracz sponsorowany przez PokerStars. W kasynie widzieliśmy już też Michała Wiśniewskiego i Piotra Marca, lepiej znanego jako Liroy. Obaj prawdopodobnie wezmą udział w turnieju, ale nie potwierdzili jeszcze tej informacji oficjalnie.

To wszystko przed nami. Gra zaczyna się o 14:00 lokalnego czasu. Oczywiście, będziemy informować Was o wszystkim na bieżąco. Zarówno nasz blog, jak i video blog będą dosłownie kipieć nowościami, pojawiającymi się częściej, niż się tego spodziewacie. Wywiady, reportaże i nowości z pola walki – to wszystko czekać będzie na Was już wkrótce, także zaglądajcie tu często. Możecie również odwiedzać naszą stronę z kwalifikacją żetonów, która jest najlepszym źródłem wiedzy na temat tego, co aktualnie się dzieje.

Niniejszym rozpoczynamy naszą relację z EPT w Warszawie. Bądźcie na bieżąco.

WIADOMOŚĆ Z OSTATNIEJ CHWILI: Michał Wiśniewski potwierdził udział w imprezie.

Mniej niż jedna czwarta z grupy 149 graczy, którzy zasiedli przy stołach na początku Dnia 1A Turnieju Głównego PokerStars.net APPT Manila, powróci w niedzielę do rozgrywki w Dniu 2. Za nami wyjątkowo emocjonujący pokerowy dzień w kasynie Hotelu Hyatt.

Jedynie 38 uczestników spakowało swoje żetony na koniec dzisiejszej rozgrywki. Wielu pechowców odpadło tuż po przerwie obiadowej, gdy ciemne stały się już niebezpiecznie wysokie.

Chang Yong Suk z Korei oraz kwalifikant PokerStars z USA, Michael Shell skończyli dzień 124,300 w żetonach. W składzie najlepszej piątki graczy znajduje się jeszcze: Josh Pang Ang z Singapuru (88,800), Szwed Daniel Nordstrom (75,200) oraz Donny Morris (71,700).

Dzień zakończył się w wyjątkowych okolicznościach. Suk wspiął się na szczyt tabeli liderów po tym jak zgarnął ogromną pulę przeciwko Ericowi Sia. Gracze weszli all-in przed flopem, Sia trzymał Ac-Qs, natomiast Suk pokazał parę króli. Na stole pojawiły się niskie kartu (2h-8c-10d-6s-5h) i tym samym Suk tuż pod koniec pierwszego dnia objął prowadzenie w turnieju.

W tym samym czasie, po drugiej stronie sali, przy stole nr 18 swoją bitwę toczyli Rudy Lim oraz Rumilm Tandoc. Po serii przebić, na flopie w postaci 10d-2d-4h Lim podniósł swoje żetony i prawie zgłosił przebicie, gdy Tandoc powiedział: „all-in”. Lim cofnął swoje żetony.

Dyrektor Turniejowy APPT - Danny McDonagh orzekł, że zachowanie Lim nie miało na celu zwiedzenia przeciwnika. Uznał jednak, że Lim wykonał ruch poza kolejnością.

Lim zastanawiał się przez jakiś czas, po czym pokazał swoje karty (Ah-Qh), a następnie je spasował. Niestety jego decyzja o pokazaniu kart oznacza karę odsunięcia od gry na okres jednej rundy (osiem rozdań). Połowę z tej kary odbywać będzie już w Dniu 2. Kolejne niekonwencjonalne zakończenie turniejowego dnia podczas imprezy APPT.

Jeszcze dwanaście godzin temu organizatorzy zastanawiali się czy światowy kryzys ekonomiczny nie wpłynie negatywnie na ilość uczestników w Turnieju Głównym APPT Manila.

Jednak wzrost popularności pokera na Filipinach jest tak znaczący, że ilość uczestników zwiększyła się do prawie 150 osób. Wygląda na to, że zeszłoroczna liczba 255 graczy zostanie przekroczona w Dniu 1B.

Dopiero jutro do stołów zasiądą największe pokerowe tuzy, jednak i dziś nie brakowało znanych nazwisk. Wśród nich znaleźli się sponsorowani przez PokerStars lokalni gracze: Sunshine Samson, Wally “The Dream” Sombrero, Derick Hernandez oraz Ronald Singson. Samson oraz Sombrero przetrwali. Sombrero jest na siódmym miejscu (60,100) natomiast Samson spadł do jedynie 8700 w żetonach.

Sponsorowany gracz PokerStars - Bryan Huang, który doszedł do płatnych miejsc w czterech ostatnich turniejach APPT z rzędu, odpadł niestety w połowie dnia. Inne znakomitości z Dnia 1a to: zwycięzca turnieju głównego WSOP 1991 - Brad Daughert, Josh Ang Pang z Singapuru, Austarlijczycy: David Saab, Michael Chrisanthopoulos, James Broom, Dave Lee oraz Andrew Scott, który zajął drugie miejsce w turnieju APPT Macau High Roller. Saab, Chrisanthopoulos oraz Broom powrócą do gry w Sobotę.

Jak już wspomnieliśmy, jutro nie zabraknie sławnych graczy, w tym reprezentanta Team PokerStars Pro - Lee “Final Table” Nelsona. Gra startuje o 12.30 czasu lokalnego i trwać będzie przez osiem i pół poziomu.

Obejrzyj APPT Manila 08: Michael Mariakis na PokerStars.tv

Nazywali ich Million Dollar Men, Listopadową Dziewiątką i Szóstką PokerStars. Ale każdy wiedział, że - kiedy opadnie kurz - na polu bitwy z tarczą zostanie tylko jeden z nich. Dziś poznaliśmy jego imię.

Mistrzem Turnieju Głównego 2008 World Series został 22-letni Peter Eastgate z duńskiej Odensy.

Zanim jednak został mistrzem, wszyscy byliśmy świadkami wielogodzinnej, napiętej do granic możliwości rywalizacji pomiędzy nim a pochodzącym z Moskwy Ivanem Demidovem. Rywalizacji, podczas której nie nadążaliśmy odnotowywać padających co chwilę rekordów. Nigdy jeszcze w ostatecznej rozgrywce Turnieju Głównego World Series of Poker nie spotkało się dwóch graczy spoza Stanów Zjednoczonych; nigdy rozgrywka przy stole finałowym nie trwała tak długo; nigdy też ciemne nie przekroczyły poziomu jednego miliona(!); wreszcie - i to jest z pewnością najbardziej imponujący z rekordów - nigdy nie odniósł tutaj zwycięstwa ktoś w wieku zaledwie 22 lat! Zwyciężając, młodociany Duńczyk pobił rekord należący od 1989 roku do Phila Hellmutha.

Około 2:30 w nocy lokalnego czasu, Demidov oznajmił że gra all-in z 2d-Ks-3h-4c-7s na stole. Oczyma wyobraźni widział już, jak podwaja swój wątły stos żetonów. Jednak Eastgate nie zamierzał niczego nikomu podwajać. Kiedy pokazał on dające mu strita Ad-5s, stało się jasne, że mamy przed sobą zwycięzcę i nowego mistrza, zdobywcę monstrualnej nagrody w wysokości $9,152,416.

„Za każdym razem, kiedy ścierałem się z innymi graczami All-in, moje karty wygrywały; miałem naprawdę dużo szczęścia." - powiedział Eastgate. - „To było ośmiu bardzo wymagających przeciwników" - dodał, odnosząc się do ósemki graczy, z którymi rozpoczął rozgrywkę przy stole finałowym. Craig Marquis, Kelly Kim, David Rheem, Darus Suharto, Scott Montgomery, Ylon Schwartz i Dennis Phillips - wszyscy oni pożegnali się z turniejem finałowym, zanim zrobił to Duńczyk. Tak jak pozostali, czyli ponad 6,700 graczy, z których każdy zapłacił $10,000 w lipcu tego roku, aby wziąć udział w grze. Wszystkie te pieniądze leżały teraz przed Peterem.

Watch Stół Finałowy WSOP 08: Peter Eastgate mistrzem na PokerStars.tv

Tak naprawdę trzeba przyznać, że rozgrywka pomiędzy Eastgate'm a Demidovem była trochę jednostronna. Karty zdecydowanie sprzyjały dzisiaj Duńczykowi. Wygrał on dwa kluczowe rozdania; w pierwszym skompletował kolor z 4-7 na ręku; w drugim udało mu się dobrać fula z parą trójek na ręku. To ostatnie rozdanie było warte więcej niż 10 milionów. Wczoraj udało mu się też wyeliminować paru przeciwników z pomocą małych par na ręku. Pozbył się on Ylona Schwartza z parą piątek na ręku, która zamieniła się w fula, a także wyeliminował z gry wczesnego chip lidera, Dennisa Phillipsa, z parą trójek na ręku, która po flopie zmieniła się w trójkę.

Odpadnięcie Phillipsa rozpoczęło finałową rozgrywkę między Eastgatem i Demidovem. Większość komentatorów była zgodna co do faktu, że to właśnie ta dwójka najbardziej zasługiwała na awans do finału. Demidov, który wcześniej w tym roku dotarł do stołu finałowego na imprezie World Series Europe, bez cienia wątpliwości pozostaje wielce obiecującym graczem, mimo przegranej w finale. „Próbowałem zmusić moich przeciwników do błędów. On robi bardzo mało błędów" - powiedział Eastgate. "Jestem pewien, że będzie o nim głośno w nadchodzących latach."

Demidov przyjął swoją przegraną tak, jak należało się tego spodziewać. Był zdruzgotany, że nie udało mu się wygrać, ale wniebowzięty, że zarobił $5,809,595. Już wcześniej tego roku, w oczekiwaniu na listopadowy Turniej Główny World Series w Las Vegas, dotarł on do stołu finałowego w Turnieju Głównym World Series Europe.

„Kiedy ktoś ma taką dobrą serię, to pomaga" - powiedział dzisiaj po skończonej grze. - „Czułem się bardzo pewny siebie."

Karty nie sprzyjały dzisiaj Rosjaninowi. „Nic mi dzisiaj nie wychodziło" - powiedział. - „Przegrałem każde wielkie rozdanie. Za każdym razem, kiedy chciałem blefować, on miał akurat dobrą kartę."

Mieliśmy okazję porozmawiać z Demidovem po skończonej grze. Oto, co nam powiedział:

Watch Stół Finałowy WSOP: zdobywca drugiego miesjca, Ivan Demidov na PokerStars.tv

Jednak teraz na językach wszystkich znajduje się młody rekordzista z Danii. Dzisiejsza wygrana była jego pierwszą na imprezie World Series. Dzisiejszy stół finałowy był zaledwie drugim stołem finałowym wielkiej imprezy w karierze Petera. Ale apetyt rośnie w miarę jedzenia. Już teraz Duńczyk zapowiada buńczucznie: „zdobędę 11 bransolet mistrzowskich".

Dlaczego nie 12?

Pełen przebieg akcji przy stole finałowym czeka na Ciebie w poniższych linkach (język angielski):

Eastgate and Demidov weigh in
Which way will the mountain topple?
Capacity crowd for history
The professionals
The sound of the moment
Heads up for rolz
Demidov defeated, Eastgate makes history

Nie zapomnij - na PokerStars.tv czekają na Ciebie setki filmików, w tym - oczywiście - dziesiątki z nich poświęcone właśnie zakończonemu stołowi finałowemu.

Każdy z dotychczasowych stołów finałowych Turnieju Głównego imprezy World Series wprawiał nas w stan napiętego oczekiwania, ale żaden jeszcze nie wywoływał takich emocji, jak dzisiejszy.

Był to historyczny stół finałowy, przygotowania do którego ciągnęły się już od czterech miesięcy. Dziewięciu graczy z różnych stron świata ponownie zasiadło przy stole po czterech miesiącach pokerowych wakacji. Weszli oni do Rio Hotel and Casino Penn and Teller Theater dzisiaj rano ze świadomością, że – zanim dzień się skończy – poznają odpowiedź na pytanie, czy mają wciąż szansę na wygranie największej w historii pokera nagrody w wysokości ponad dziewięciu milionów dolarów.

Dziś znamy już odpowiedź na to pytanie. Kto z tej dziewiątki ma szansę zapisać się na kartach historii?

Oto oni - Duńczyk Peter Eastgate i Rosjanin Ivan Demidov. Ta dwójka powróci do stołu w poniedziałek, aby stoczyć ostateczną bitwę o mistrzowską bransoletę World Series.

W składzie Listopadowej Dziewiątki, która zmierzyła się dzisiaj przy stole finałowym, znajdowało się sześciu reprezentantów PokerStars - Million Dollar Men, czyli Dennis "FordMan1954" Phillips, Darus "Dennis_TO" Sahurto, Ivan "hasuling" Demidov, Ylon "TenthPlanet" Schwartz, David "Chino" Rheem i Peter "Isser" Eastgate. Pozostała trójka graczy to Craig Marquis, Scott Montgomery i Kelly Kim.

Mimo, iż początek rozgrywki był powolny, gra szybko zamieniła się w prawdziwą rzeźnię. Jak możecie przeczytać tutaj (język angielski), Marquis pożegnał się z grą jako pierwszy, kiedy jego para siódemek nie sprostała A-Q w ręku Scotta Montgomery’ego. Ale okoliczności tej eliminacji były naprawdę dramatyczne. Na flopie pokazały się 7c-Ah-Td. W tym momencie dyrektor turnieju, tak jak gdyby publiczność potrzebowała dodatkowego bodźca, żeby poświęcić całą swoją uwagę wydarzeniom przy stole, zaczął głośno rozprawiać na temat układów kart, które eliminowałyby Montgomery’ego.

"Może skompletować trójkę asów. Może skompletować trójkę dam," itp.

Zapomniał dodać, że na turnie i riverze mogą pojawić się walet i król. Powinien był o tym wspomnieć. Bo, oczywiście, to właśnie te dwie karty pokazały się na stole, dając Scottowi strita i eliminując Craiga Marquisa z turnieju na dziewiątym, wartym $900,670 miejscu.

Kelly Kim i jego niewielki zapas żetonów dostali tym samym szansę na przeżycie historii rodem z Kopciuszka. Wytrwawszy dłużej, niż ktokolwiek by się spodziewał, Kim ostatecznie odpadł jednak z rozgrywki, zagrawszy All-in z parą czwórek przeciwko trzem innym graczom. Już po flopie stało się jasne, że Kim nie przetrwa tego rozdania, jako że 9c-Tc dawała wygraną Darusowi Suharto. Kim zarobił $1,288,217 za ósme miejsce.

Cały skład Million Dollar Men pozostawał w grze. Było jednak tylko kwestią czasu, zanim któryś z nich opuści pole bitwy. „Pechowcem” okazał się być David „Chino” Rheem. Przez wielu widziany w roli faworyta, Rheem nie był dzisiaj w swoim żywiole. W końcu zdecydował się zagrać wszystkimi pozostałymi żetonami All-in z As-Kc na ręku. Został sprawdzony przez Petera Eastgate’a grającego na pozycji małej ciemnej, który miał Ah-Qd na ręku. Jak zwykle, wszystko wyglądało dobrze do czasu flopa. Pokazały się na nim Qs-5s-7d. Ratunek dla Rheema nie nadszedł na turnie ani na riverze i tym samym Chino odpadł z turnieju na siódmym miejscu, zgarniając $1,772,650.

“Zagrałbym inaczej ostatnie rozdanie” – powiedział Rheem na pytanie, czy zmieniłby coś w swojej dzisiejszej grze. – „Miałem jedno pechowe rozdanie i to kosztowało mnie bransoletę. Taki jest już poker.”

To prawda, właśnie taki jest poker. Teraz Rheem powraca do grania gier stolikowych i turniejów z reputacją gracza, który dotarł do legendarnego już stołu finałowego. „Spróbuję zachować dobre podejście do gry. Za rok spróbuję ponownie.” – powiedział. “Ale wiecie, szanse na to, że się uda…”

O ile historie eliminacji są wszystkie warte opowiedzenia, największą historią dnia był spektakularny upadek Dennisa Phillipsa z pozycji chip lidera. Rozpoczynając grę z ponad 25 milionami w żetonach, spadł on poniżej 10 milionów i wyglądało na to, że może odpaść dużo wcześniej, niż wszyscy się spodziewali. Aż do czasu rozdania, gdzie jego A-Q pokonały Q-Q w ręku Ylona Schwartza, co pozwoliło Phillipsowi na powrót do gry.

Eliminacja Chino sprawiła, że to Darus Suharto posiadał najmniej żetonów z pozostających w grze graczy. Suharto miał ich na tyle niewiele, że musiał zacząć szukać okazji do pomnożenia swojego majątku. Kiedy Scott Montgomery normalnie rozpoczął rozdanie z ciemnymi na poziomie 250,000/500,000/50,000, Suharto zagrał All-in, za trochę ponad 8 milionów. Miał Ah-8c na ręku.

Mimo, iż wyglądał niewzruszenie niczym Terminator zza swoich okularów, na zbliżeniu widać było jego ciężki oddech. Dla obserwatora z zewnątrz niemożliwym było stwierdzić, czy udaje, czy faktycznie się denerwuje. Montgomery stwierdził, że nadszedł czas, aby sprawdzić Suharto. Jak pomyślał, tak zrobił, z pół-uśmiechem odsłaniając swoje As-Qd. Suharto westchnął. Wiedział, że jest w tarapatach.

Mimo, iż żaden z graczy nie dobrał pary na flopie, i tak wywołał on zbiorowe westchnienie – K-J-2, wszystkie piki. Montgomery i jego as pik błagał w myślach o kolejnego pika. Wybłagał. 4s na turnie dała mu najlepszy możliwy układ kart i oznaczała dla Suharto pożegnanie się z turniejem. Za swoje wysiłki zarobił $2,418,562.

Poniżej wywiad udzielony przez Suharto ekipie video bloga PokerStars:

Watch WSOP FInal Table: Darus Exit Interview 6th Place on PokerStars.tv

Z wszystkich rzeczy, które wydarzyły się dzisiaj (a wydarzyło się ich naprawdę wiele), najciekawszy moment dnia nadszedł, kiedy w bitwie z rodzaju podbicie-przebicie-all-in starli się Montgomery i Demidov.

Okazało się to być największym (jak do tej pory) rozdaniem turnieju, z pulą rzędu 50 milionów (wg naszych obliczeń). Montgomery pokazał zaskakujące Ad-9d, Demidov – już bardziej akceptowalne Ks-Kd. Montgomery miał więcej niż 24,435,000 Demidova. Publiczność zaczęła domagać się asa lub króla – w zależności od tego, po czyjej znajdowali się stronie. Na flopie pokazały się pięknie komplikujące sytuację 6d-4d-6c. Montgomery potrzebował jednego karo więcej lub asa.

Nie dostał niczego. Turn i river nie zmieniły sytuacji przy stole, na co Demidov wykonał niepowtarzalny taniec dookoła stołu. W tym momecie stał się on posiadaczem największej liczby żetonów w grze.

Montgomery odpadł z gry parę rozdań później, kiedy to Peter Eastgate dostał na riverze jedyną ratującą go kartę. Za swoje piąte miejsce Montgomery zgarnął $3,096,768.

Z czterema graczami pozostającymi w grze, rozgrywka zwolniła dramatycznie, po to, aby zakończyć się dwoma szybkimi, potężnymi ciosami znikąd.

Najpierw Peter Eastgate podbił przed flopem za 1.5mln. Schwartz, grający na pozycji małej ciemnej, sprawdził. Obaj gracze sprawdzili flop w postaci 2s-Kh-8h. Po Kd na turnie Schwartz sprawdził, ale Eastgate zagrał za kolejne 1.75 miliona. Schwartz sprawdził.

Na riverze pokazała się 5d, na co Schwartz sprawdził, Eastgate zagrał za 4.6 miliona a Schwartz odpowiedział zagraniem all-in, jeszcze 12.5 miliona więcej. Eastgate sprawdził i pokazał parę piątek, dającą mu fula, który w zupełności wystarczył na A-10 Schwartza. Za swoje starania, Schwartz otrzymał $3,774,974 za czwarte miejsce.

Z trzema graczami pozostającymi w grze, Dennis Phillips – faworyt publiczności – był zdecydowanie najbiedniejszym graczem przy stole.

Po tym, jak Demidov spasował z pozycji rozdającego, Eastgate – grający na małej ciemnej – podbił, wyrównując dużą ciemną Phillipsa. Na flopie pojawiły się Jc-4d-3s, na co Eastgate zagrał za 1.5mln. Phillips zagrał All-in za swoje 15,275,000. Eastgate szybko sprawdził i pokazał parę trójek, trójkę po flopie. Phillips pokazał 10-9 w różnych kolorach. „Nie mogłem tak cały czas pasować!” – wykrzyknął.

W wywiadzie po odpadnięciu z gry, Phillips powiedział, “Mieliśmy naprawdę kupę dobrej zabawy. Kto by się tego spodziewał? Teraz mogę sobie przynajmniej zagrać jutro w golfa.” – po czym udał się w stronę baru.

Tym samym mamy już tylko dwóch graczy. Peter Eastgate powróci jutro z 79,500,000 w żetonach. Jego ostatni rywal, Ivan Demidov, posiada 57,725,000.

Pełen przebieg dzisiejszej akcji? Kliknij w poniższe linki (język angielski).

Final table set to start
Shuffled up and dealing has begun
First hour in the books
Have we seen this before?
Late night a-comin'?
Thrills, spills and brainaches
Short-stacked and smiling, but gone
Phillips find a reason to be cheerful, Rheem not so much
The moment everyone dreads
Looking forward and looking back
Food coma?
Suharto bids a fond farewell, Demidov is here to stay
Ivan and winding road
The European invasion
Ylon's road runs out, Phillips trucking no more

Na PokerStars.tv czeka na Was masa materiałów przygotowanych przez ekipę naszego video bloga. Mamy ich jeszcze dużo więcej, także odwiedzajcie nas regularnie!

Relacja na żywo ze stołu finałowego World Series of Poker powraca do was o 22:00 w poniedziałek czasu lokalnego. Razem z nami bądźcie świadkami tworzenia się historii.

Zdjęcia: Joe Giron/IMPDI

Ktoś nie mający większego pojęcia pokerze mógłby dojść dzisiaj do wniosku, że Ryan Fee jest najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. W sumie nie byłoby w tym wiele przesady – w końcu właśnie wygrał on ponad $200,000. Jednak jego zwycięstwo było przede wszystkim zasługą jego imponujących umiejętności. W ciągu niecałych czterech godzin pochodzący z Filadelfii w stanie Pensylwania Ryan zdemolował konkurentów w finale imprezy LAPT w San Jose. A, i jeszcze jedno. Czy wspominaliśmy już, że Ryan Fee ma 20 lat…?

Fee był jednym z 219 graczy, którzy przybyli do Ramada Herradura w Kostaryce, aby wziąć udział w turnieju z gwarantowaną pulą nagród w wysokości $1mln. Dzień 1 imprezy zaskoczył wszystkich szalonym tempem – fakt, że z rozgrywką pożegnało się aż 83% wszystkich uczestników, mówi sam za siebie. Dzień 2 potrwał znacznie dłużej i był znacznie bardziej wyrównany. Ciężko więc było stwierdzić, ile potrwa i jak wyglądać będzie stół finałowy.

Stół finałowy obsadzony był przez mieszankę wybuchową, składającą się z młodych przedstawicieli generacji online, dostojnej Kostarykanki z mistrzowską bransoletą World Series na koncie, a także przybyszy z najróżniejszych zakątków świata. Oto, jak sytuacja prezentowała się na początku dnia (podziękowania dla ekipy naszego video bloga):

Watch LAPT San Jose 08: Przedstawienie Finałowego Dnia na PokerStars.tv

Ciężko było nie zauważyć, że to właśnie Maria Stern była faworytką lokalnej publiczności. Równie ciężko byłoby się temu dziwić – w końcu Maria jest jedną z najbardziej rozpoznawanych postaci kostarykańskiej sceny pokerowej. Zarówno jej, jak i jej mężowi Maxowi udało się dojść daleko w tym turnieju. Max jednak odpadł tuż przed bubblem i od tej pory mógł tylko dopingować swoją małżonkę (co też zawzięcie czynił). Maria zaskarbiła sobie sympatię tłumu, gdyż już od dwóch dni nie posiadała zbyt wielu żetonów, a mimo to cały czas utrzymywała się w grze. W takich sytuacjach wychodzą umiejętności.

Jednak matematyka jest nieubłagana. W końcu Maria musiała zagrać za wszystkie swoje żetony. Stało się to w rozdaniu, w którym grała przeciwko Jeffowi Petronackowi i jego parze dam. Karty Marii nie okazały się wystarczająco mocne i – z 4h-5c-3d-Td-6c na stole – Petronack wyeliminował panią Stern z turnieju na ósmej pozycji, za którą otrzymała $24, 425.

Claus Rasmussen jest bardzo sympatycznym Duńczykiem. Ma tylko jedną wadę (przynajmniej z tego, co zaobserwowaliśmy) – bardzo długo podejmuje decyzje przy stole. Jednak jego ostatnia dzisiejsza decyzja należała do tych łatwych – z ciemnymi na poziomie 6,000/12,000/1,000, każda kolejka kosztowała go 25,000. Z niecałymi 100,000 w żetonach, zdecydował się na zagranie All-in z Qd-7d na ręku. Niestety dla niego, nadział się na parę króli w ręku Joela Micka. Dama na flopie nie pomogła i Duńczyk pożegnał się z turniejem na siódmym miejscu.

Watch LAPT San Jose 08: Claus odpada na PokerStars.tv

To właśnie wtedy dla Ryana Fee’a – przyszłego zwycięzcy – rozpoczęła się tak nierealnie długa seria szczęśliwych zagrań, że nawet krasnoludki zzieleniałyby z zazdrości. A one raczej nie są pechowe! Zresztą oceńcie sami: Fee zagrał All-in z As-Ks na ręku przeciwko Jeffowi Petronackowi z Ah-Kh. Myślicie, że wiecie, co się stanie? Nie macie pojęcia. Otóż zaczęło się od tego, że po flopie Fee skompletował najlepszy kolor. Po turnie kolor ten zamienił się w Royal Flush, pokera królewskiego! Ale to nie koniec! Żeby dobić przeciwnika, po riverze na stole znajdował się poker. Tak, poker. Czyli, innymi słowy, Petronack odpadł z turnieju, kiedy jego poker przegrał z pokerem królewskim przeciwnika! Nieczęsto ogląda się takie rozdania, oj nieczęsto. Na otarcie łez Petronack otrzymał $43,000 za swoje szóste miejsce.

Fee grał jak w transie. Dla każdego było to oczywiste. Dlatego dla nikogo nie było specjalnym zaskoczeniem, kiedy zagrał All-in z parą ósemek przeciwko Andre’owi Chenowi i jego parze dam. I w sumie nikogo specjalnie nie zaskoczyło - po tym, co widzieli wcześniej - kiedy na stole pojawiły się 6c-4h-5s-7d-x, co dało Fee’owi strita. Chen otrzymał za swoje wysiłki $61,000.

Po tym rozdaniu Fee miał już ponad milion w żetonach. „Jestem bardzo dobry w wyciąganiu żetonów od ludzi” – powiedział zażenowany.

Jednak nie zamierzał na tym poprzestawać. Kiedy sprawdzał zagranie All-in Jesusa Bertoliego (słabo wyposażonego w żetony), przysięglibyśmy, że wyglądał na podekscytowanego. Tym razem Fee miał Ks-Qs, a Bertoli – As-3s. I znowu ciężko było znaleźć kogoś zaskoczonego faktem, że po flopie Fee miał już dwie najwyższe pary, a Wenezuelczyk mógł pakować manatki, wracając do domu bogatszy o $80,603 za swoje czwarte miejsce.

W końcu Fee zrobił sobie przerwę i pozwolił innemu 20-latkowi, Amerykaninowi Joelowi Micka, posprzątać trochę przy stole. Kiedy mający niewiele żetonów Brett Sheribon, grający na pozycji rozdającego, rozpoczął rozdanie od zagrania All-in z Qd-Td na ręku, Micka sprawdził go z parą dziesiątek. Sheribon pary nie znalazł i tym samym pożegnał się z turniejem na trzecim miejscu, wzbogacając się o $109,913.

Joel Micka i Ryan Fee zarządzili krótką przerwę, żeby przedyskutować umowę. Jej dokładne warunki nie zostały podane do wiadomości publicznej, ale gracze podzielili między siebie tylko część pieniędzy, postanawiając grać o resztę (całkiem sporą). Nie potrwało to długo. W ostatnim rozdaniu turnieju byliśmy świadkami wojny na przebicia, która skończyła się dwoma All-in’ami. Micka miał parę czwórek (4s-4c), a Fee – As-Th.

Jeżeli czytałeś uważnie, powinieneś wiedzieć, że fakt, iż pierwsze cztery kart na stole nie pomogły Fee’owi, nie powinien mieć tutaj specjalnego znaczenia. Nie dzisiaj i nie dla niego. Na riverze okazał się as i Fee mógł spokojnie pokazać światu zaciśniętą w geście triumfu pięść. Udało mu się – wygrał pierwszy turniej drugiego sezonu LAPT.

Oficjalną listę nagród znajdziecie tutaj.

Następnym przystankiem serii LAPT jest Meksyk w przyszłym miesiącu. Satelity na tą imprezę są już dostępne w PokerStars.com.

Kliknij w poniższe linki (język angielski), żeby przypomnieć sobie przebieg imprezy LAPT w San Jose.

LAPT San Jose Final Table Profiles
LAPT San Jose: Level 18 updates (cotinued)
LAPT San Jose: Level 19 updates
LAPT San Jose: Level 20 updates
LAPT San Jose: Level 21 updates

Zdjęcia: Joe Giron/IMPDI

Dzisiaj rano w sali pokerowej Ramada Herradura po raz kolejny można było wyczuć charakterystyczny dla spokojnych mieszkańców Kostaryki optymizm. 38 graczy, którzy zasiedli dziś przy stołach, było świadomych prostego faktu: jedynie 24 z nich uda się dotrzeć do płatnych miejsc. 24 z 38 – to mogło prowadzić do wniosku, że zgarnięcie nagrody na tym turnieju należało do łatwych zadań. Po prostu – nie można odpaść, zanim odpadnie czternastu innych graczy.

Jednak każdy, kto kiedykolwiek grał w wielostolikowym turnieju no-limit hold’em wie, że powiedzenie “łatwiej powiedzieć, niż zrobić” pasuje tutaj idealnie. Prawda jest taka, że było to zadanie iście herkulesowe. Trzeba było wykazać się nieustannym skupieniem, maksymalną koncentracją, długą, najlepiej nieustającą serią trafionych zagrań i umiejętnością unikania (albo przynajmniej minimalizowania) efektów braku szczęścia. Poza tym nie można zapominać o tym, że dotarcie do płatnych miejsc nie było celem żadnego z 38 graczy. Żaden z nich nie chciał niczego mniej niż zwycięstwo.

Ale matematyka to matematyka. Nieważne, jak ciężko się próbuje, nie pokona się praw statystyki w turnieju wielostolikowym. Do końca dnia w grze miało prawo pozostać zaledwie ośmiu z trzydziestu ośmiu graczy. Czternastu z nich nigdy nie pozna tutaj smaku wygranej. A nie mówimy tu bynajmniej o pierwszych lepszych trzydziestu ośmiu graczach. Znajdziemy wśród nich między innymi drużynę składającą się z męża i żony – dwójki zdobywców mistrzowskich bransolet WSOP; gracza, który dotarł do tego turnieju z wpisowym na poziomie $7,300 poprzez udział w satelicie o wpisowym w wysokości zaledwie $7; reprezentantów dziesięciu różnych państw i śmietankę kwalifikantów online.

Dwie pierwsze eliminacje dnia nastąpiły, zanim jeszcze ostatni przybyły gracz zdążył rozpakować swoje żetony. Andrew Chen, bo to o nim mowa, spóźnił się na rozpoczęcie gry trzydzieści pięć minut. W tym czasie z turniejem zdążyli się pożegnać Jode Contreras (za sprawą Jessego Macleoda) i Chase Chenoweth, którego najwyższa para nadziała się na taką samą kartę, ale z lepszym kickerem, w ręku Marka Hirlemana. Tak więc, przynajmniej dla Chena, obliczenia wyglądały nieco inaczej – od gotówki dzieliło go już tylko dwanaście eliminacji.

Najgorętszym momentem pierwszej części gry było odpadnięcie Abrahama Rosenkrantza pod koniec poziomu 11, pierwszego dzisiejszego dnia. Rosenkrantz zakończył wczorajszy dzień w okolicach szczytu listy posiadanych żetonów, zgromadziwszy w nich aż 114,000. Jednak kiedy jego para króli na ręku nadziała się na parę asów w ręku Brenta Sheirbona, Rosenkrantz pożegnał się z turniejem, a Sheirbon odebrał tytuł posiadacza największej ilości żetonów Robertowi Woodcockowi.

Jednak Woodcock nie zamierzał przyglądać się temu bezczynnie. Używał on swojego cały czas pokaźnego stosu żetonów do wywierania nacisku na przeciwnikach, eliminując niektórych z nich. Jeden za drugim, gracze tacy jak Mark Ioli, William Valladeres i Jesse Macleod pożegnali się za jego sprawą z turniejem. Turnieje pokerowe nie znają litości – albo łapiesz pana Boga za nogi i wsiadasz do pociągu z żetonami, albo nie masz tyle szczęścia i wysiadasz na pierwszej stacji.

Na tym etapie w grze pozostawało 27 graczy. Oczy wszystkich skierowane były na jedno z zaledwie dwóch małżeństw w historii, którym udało się – przy osobnych okazjach – wygrać złotą mistrzowską bransoletę WSOP, czyli na Marię i Maxa Sternów. Obojgu udało się utrzymywać w grze w miarę, jak zbliżał się bubble. Maria miała sporo żetonów, ale Max potrzebował ratunku, jako że balansował on na krawędzi bankructwa. W pewnym momencie chyba wszyscy na sali, którzy nie brali już udziału w grze, kibicowali Maxowi i jego wysiłkom, aby podwoić swoje żetony. Z kolei wszyscy pozostający w turnieju w skrytości ducha (lub też całkiem otwarcie) liczyli na to, że trzykrotnemu mistrzowi WSOP podwinie się noga i odpadnie on z rozgrywki. W końcu też Max zdecydował się na zagranie All-in z A-K na ręku. Jego przeciwnikiem był Carter Gill z parą piątek. Na flopie wyszedł as, ale Gillowi udało się skompletować kolor i tym samym Max Stern pożegnał się z turniejem.

Bubble pękł w końcu pod koniec poziomu 12. Wiadomo, że nie jest to nic przyjemnego, ale ktoś w końcu musi odpaść na tym najbardziej pechowym ze wszystkich miejscu, bo godzinach ciężkiej gry, tak blisko pieniędzy, że wyraźnie czuć ich już zapach, na tyle daleko jednak, że na zapachu niestety się kończy. Dzisiaj tym człowiekiem okazał się być Guillaume Noël, którego K-Q nie sprostały A-2 w ręku Ryana Fee’a. Noël przyjął swoją porażkę w zadziwiająco sportowy i honorowy sposób – uśmiechając się, serdecznie pogratulował Fee’owi, po czym zajął miejsce już obok stołu, aby nadal – już bez swojego udziału – obserwować dalszy ciąg gry.

Eliminacja Noëla zwróciła naszą uwagę na kolejną z tych historii, które wspomina się jeszcze długo po tym, jak cały turniej przechodzi do historii. Aaron Kielesinski, który znalazł się tutaj dzięki uczestnictwu w satelicie z wpisowym w wysokości zaledwie $7, wraz z odpadnięciem Noëla miał zagwarantowane $9,770. Nie jesteśmy najlepsi z matematyki, ale jesteśmy całkiem przekonani, że zwrot z tej inwestycji jest absolutnie nie do osiągnięcia gdziekolwiek w tzw. „normalnym świecie” i to nawet przed aktualnym kryzysem. Oto wywiad z Kielesinskim na PokerStars.tv, zanim jeszcze pożegnał się on z turniejem:

Jak to zwykle bywa w wielostolikowym turnieju pokerowym, słabo wyposażeni w żetony gracze zaczęli odpadać. Jason Frazee, Maurice Millares Molina, Aaron Kielesinski, Mike Gorodinsky, Mark Hirleman i Martin Clemmensen – wszyscy oni pożegnali się z turniejem. Niektórzy – boleśnie, jak na przykład Frazee, który skompletował trójkę na flopie, ale odpadł po tym, jak jego przeciwnik (Brent Sheirbon) trafił na riverze na jedną z dwóch kart, które dawały mu fula. Wkrótce potem przyszedł czas na pierwsze z rozdań, które wpłynęły na obraz całego turnieju. Robert Woodcock i Brent Sheirbon w jakiś sposób zagrali w sumie za ponad 110,000 jeszcze przed flopem. Po flopie, na którym pokazały się trzy trefle, Sheirbon rozpoczął zagraniem za 12,000, na co Woodcock podbił do 37,000. Było pewne, że w tym rozdaniu ktoś co najmniej mocno ucierpi – choć wielu widziało już oczyma wyobraźni eliminację. Sheirbon zagrał All-in, na co Woodcock nieoczekiwanie spasował. Tym samym Sheirbon zgromadził w żetonach ponad 400,000.

Po tym rozdaniu sytuacja wróciła z powrotem do normy, czyli słabiej wyposażeni w żetony gracze zaczęli ponownie odpadać. Jon Van Fleet, Michael DeGilio i Tark Abboud – wszyscy oni zakończyli swój udział w turnieju. W rezultacie w grze pozostawały już tylko dwa stoły. Wtedy też w świetle jupiterów po raz kolejny znalazł się nasz dzisiejszy spóźnialski, Andrew Chen. Może i fakt, że – jak tylko pojawił się po swoim 35-minutowym spóźnieniu - wyeliminował on z gry Kevina MacPhee’a, należało interpretować jako zapowiedź większej ilości fajerwerków ze strony Andrew. Takie właśnie nadeszły. Chenowi udało się ze swoją parą dam potroić swoje żetony w starciu z A-K w ręku Joela Micka i taką samą kartą w ręku Cartera Gilla. Rozdanie to zakończyło udział Gilla w turnieju na czternastym miejscu, a Chenowi dało ponad 250,000 w żetonach. Jako kolejni z grą pożegnali się Michael Collins, Shawn Patrick Ryan i Alan Milesky.

W grze pozostawało już tylko dziesięciu graczy. Wraz z następną eliminacją, dalszą grę mieliśmy oglądać już przy jednym, dziewięcioosobowym stole. Na początku poziomu 16 Earl Burkland zagrał za wszystkie swoje żetony ze swoją parą szóstek, jednak znalazł się w tarapatach, kiedy Robert Woodcock postanowił go sprawdzić. Woodcock miał parę asów i, z trzecim asem na flopie, w zupełności wystarczyło to do pokonania przeciwnika. Tym samym Burkland odpadł na dziesiątym miejscu, a my rozpoczęliśmy oczekiwanie na ostatnią eliminację wieczoru.

Jeżeli czternaście eliminacji wydawało się czymś prostym na początku dnia, jedna eliminacja teraz po prostu musiała być czymś dziecinnie łatwym, prawda? Nieprawda. Pozostająca w grze dziewiątka dysponowała mniej więcej zbliżonym arsenałem żetonów i mniej więcej równie nieprzebranymi zasobami motywacji i determinacji, aby znaleźć się w obsadzie stołu finałowego. Rozdanie za rozdaniem, byliśmy świadkami bardzo, ale to bardzo zachowawczej gry. Poziom 16, 17, 18… A my dalej nie mamy Wam nic ciekawego do zrelacjonowania. Pod koniec poziomu 17 Andrew Chen otrzymał cios, kiedy sprawdził zagranie Ryana Fee po riverze, po czym nie mógł pokonać jego pary waletów, ale cios ten daleki był od wyeliminowania go z turnieju. Poza tym – cisza.

Robert Woodcock, jeszcze przed ośmioma godzinami (na początku Dnia 2), posiadacz największej ilości żetonów, musiał żałować, że Chenowi udało się przetrwać sytuację z końcówki poziomu 17. Parę rozdań później i Chen rozpoczyna zagraniem za 20,000. Woodcock odpowiada zagraniem All-in i wreszcie nadchodzi moment, na który czekali wszyscy – Chen sprawdza. Chen miał parę waletów na ręku; Woodcock – A-K. Na stole pojawiają się kolejno Qd-7c-4s-Qs-7s i para waletów okazuje się nie do pobicia. Woodcockowi nie udało się wykorzystać swojej uprzywilejowanej pozycji z początków dnia, za to Andrew Chen, mimo iż spóźnił się na Dzień 2 o trzydzieści pięć minut, osobiście dopilnował, że dostanie się do Dnia 3. Ciekawe, czy uzna to za szczęśliwy omen i spóźni się ponownie.

Pozostających w grze ośmiu graczy rozpocznie ponowne zmagania przy stole jutro w południe, gdzie zmierzą się o tytuł mistrzowski i pierwszą nagrodę w wysokości ponad $285,000. Wygląda na to, że aktualnym posiadaczem największej ilości żetonów jest Ryan Fee. Niedługo dostępne będą oficjalne statystyki. Szukajcie ich na stronie ze statystykami LAPT . Strukturę wygranych możecie poznać tutaj. Nasz blog dostępny jest również w wersjach hiszpańskiej i brazylijskiej. Jak zwykle też, najciekawsze filmy z San Jose znajdziecie na PokerStars.tv.

Poniżej zbiór linków (w języku angielskim), dzięki którym możecie poznać pełen przebieg dzisiejszego dnia:

LAPT San Jose: Level 11 Updates
LAPT San Jose: Level 12 Updates
LAPT San Jose: Level 13 Updates
LAPT San Jose: Level 14 Updates
LAPT San Jose: Level 15 Updates
LAPT San Jose: Level 16 Updates
LAPT San Jose: Level 17 Updates
LAPT San Jose: Level 18 Updates

Zdjęcia: Joe Giron/IMPDI

Jest coś charakterystycznego w sposobie, w jaki mieszkańcy Kostaryki traktują tak często obserwowany w tym kraju deszcz. Coś, co pozwala zrozumieć naturę ich ducha Pura Vida , niepohamowanego optymizmu. Jednak, kiedy widzi się nadciągające czarne chmury, a niebo nad pięknymi, kostarykańskimi dolinami gęstnieje i ciemnieje, można zachodzić w głowę, jak udaje im się zachować w sobie tyle pogody ducha. Dopiero, gdy po długim deszczu ujrzymy słońce przebijające się w końcu przez grubą warstwę mgły i chmur i kwiaty kwitnące na drzewach w listopadzie, zrozumiemy, dlaczego tak często widuje się tutaj promienne uśmiechy.

I, choć dla niektórych może wydać się to semantycznym nadużyciem, nietrudno jest zrozumieć także, dlaczego to właśnie tutaj, w Kostaryce, poker znalazł tak podatny grunt. Poker jest grą, która – po głębszym zastanowieniu się – ma wiele wspólnego z naturą deszczu. Gra turniejowa jest jak burza – ciężka i niewdzięczna do przetrwania. Gotówka nie jest łatwą zdobyczą, a wielkie rezultaty nieomal zawsze okazują się złudne. Jednak raz na jakiś czas słońce wychodzi zza chmur, a w grze wszystko idzie tak, jak iść powinno i w rezultacie osiąga się wspaniałe rzeczy. To właśnie takiej konfiguracji zdarzeń szukali dzisiaj wszyscy 219 gracze, którzy zasiedli przy stołach na początku dnia.

Pod jego koniec, w grze pozostawało 38 z nich. Innymi słowy, z turniejem pożegnało się 83% jego początkowej obsady. Na szczycie listy posiadanych żetonów wygodnie rozlokował się pochodzący z Wielkiej Brytanii Supernova o imieniu Rob Woodcock. Więcej o nim za moment. Najpierw przyjrzyjmy się tym, których przy stołach już nie ma.

Turniej z wpisowym $3,700 obiecywał (i dostarczył) nagrodę główną w wysokości $1 miliona. 24 graczy odejdzie stąd z co najmniej $9,000. Wśród uczestników turnieju można było znaleźć dziesiątki kwalifikantów PokerStars i niewielu mniej zawodowców z ramienia PokerStars. Udział wziął oczywiście lokalny bohater – Humberto Brenes – jak również jego koledzy z Team PokerStars Pro – Victor Ramdin i Brazylijczycy Andre Akkari i Alex Gomes. Wszyscy oni stanęli do walki o swój pierwszy tytuł mistrzowski LAPT. Niestety, gwiazdy zadecydowały inaczej. Wszyscy oni walczyli dzielnie, ale – zanim dzień schylił się ku końcowi – żadnego z nich nie było już przy stole.

Taki sam los spotkał też Vlademara Kwayssera, ubiegłorocznego zwycięzcę imprezy LAPT San Jose. Choć w ciągu dnia trzymał się on naprawdę mocno, kiedy zapadał zmrok, nie było go już przy stole. Poniżej wywiad z Kwaysserem przeprowadzony w bardziej sprzyjających mu okolicznościach:

Watch LAPT San Jose 08: Valdemar Akos Kwaysser na PokerStars.tv

Oczy wszystkich zwrócone były dzisiaj na grupę młodych, agresywnych graczy, wśród których znajdował się niebywale gadatliwy Ryan Fee, który swoją twardą grą przez większość dnia zajmował miejsce na szczycie listy posiadanych żetonów. Sam zainteresowany opisał to jako „po prostu kolejny dzień z jego życia”. Dzień zakończył z 130,000 w żetonach.

Wyglądało na to, że wyszczekany młodzian nie da już sobie odebrać pozycji lidera klasyfikacji żetonów, ale pod sam koniec dnia pałeczkę pierwszeństwa przejął od niego kwalifikant PokerStars, Rob Woodcock, dochodząc do około 150,000, z czego ostatnie 30,000 zdobył w rozdaniu, w którym jego A-Q okazało się mocniejsze od 9-9 po asie na turnie. Niniejszym wyeliminował on Raymonda Wu. Ekipie video bloga udało się porozmawiać z Wu, zanim opuścił on kasyno. Oto i on:

Watch LAPT San Jose 08: Raymond Wu na PokerStars.tv

Woodcock, Supernova PokerStars z Wielkiej Brytanii, przyznał, że miał w początkach dzisiejszego dnia szczęście, któremu nie przestał pomagać aż do samego końca.

“Zacząłem grę przy całkiem niezłym stole. Było tam parę sit-out’ów, dlatego mogłem wcześnie uzbierać sporo żetonów i zacząć grać luźniej, co opłaciło mi się później parokrotnie” – powiedział nam sam zainteresowany. – „Później gra stawała się coraz trudniejsza. Miałem wtedy mniej więcej 40 dużych ciemnych w żetonach. Wtedy też przeniesiono mnie do innego, dużo słabszego stołu, gdzie poszczęściło mi się z parą ósemek na parę dam. Tak oto dotarłem do granicy 100,000”

Skromny aż do przesady, Woodcock przyznał w końcu, że sam grał też nieźle. W końcu każdy w turnieju pokerowym potrzebuje trochę porządnej gry od czasu do czasu.

“Na pewno wygrałem sporo rozdań bez pokazywania kart, a potem zagrałem bardzo dobrze we wszystkich wielkich rozdaniach, w których brałem udział” – powiedział. – „W sumie to chyba o to w tym wszystkim chodzi, prawda?”

Z 38 graczami w grze, wtorek zapowiada się na krótki i bardzo napięty dzień. Jednak mówimy tu o turnieju pokerowym, a co za tym idzie – nie możemy być pewni niczego oprócz tego, że gra rozpocznie się ponownie jutro w samo południe.

Wartości żetonów posiadanych przez niektórych graczy znajdziecie na stronie ze statystykami LAPT . Jak zwykle, kiedy tylko organizatorzy podadzą pełną listę do wiadomości publicznej, znajdziecie ją na tej samej stronie. Gdybyście chcieli przyjrzeć się strukturze wygranych, aby wiedzieć, o co dokładnie będzie walczyć tych 38 graczy, znajdziecie ją tutaj. Nie zapominajcie również, że nasz blog dostępny jest w wersjach hiszpańskiej i brazylijskiej. A, jeżeli interesują Was relacje video, ekipa PokerStars Video Blog przygotowała dla Was dużo smakołyków na PokerStars.tv.

Gracze ponownie zasiądą do stołów jutro w samo południe, aby wyłonić z ich grona szczęśliwą ósemkę, która zasiądzie przy stole finałowym. W międzyczasie możecie kliknąć w poniższe linki, aby przypomnieć sobie pełen przebieg dzisiejszego dnia (język angielski):

The Godfather welcomes his family
Pura vida party
Final preparations
From San Jose to Macau and back again
Shuffle up and chatter
Blogger makes good
Second verse, same as the first
Flashbacks and rebuys
The life of a road warrior
The First Lady
A contrast in styles
Better poker through racial profiling
You think he won?
Bing feels the burn
Championship survival
The field shrinks and stacks grow
The Fee is 80,000-ish
Adios, Andre Akkari and Humberto Brenes
Six sigmas out
Overheard at the tables
Ramdin rubbed out, Plastik peeved
Flurry at the end of the day

Zdjęcia: Joe Giron/IMPDI

Chociaż sam nie będzie miał szansy walczyć o nagrodę główną w wysokości ponad $9 milionów w Turnieju Głównym imprezy World Series of Poker, sirhindle1, gracz PokerStars, zdołał wygrać $100,000 w starciu z szóstką graczy, którzy staną w szranki o taką fortunę już za tydzień.

Sirhindle1 wygrał Turniej Główny imprezy Million Dollar Men, grając przeciwko sześciu graczom z Listopadowej Dziewiątki i dwójce kwalifikantów, którzy dostali się na imprezę poprzez uczestnictwo w serii bardzo trudnych freerolli, gdzie pokonali tysiące graczy na przestrzeni ostatnich paru tygodni.

Sześciu przedstawicieli Million Dollar Men dostanie swoją szansę na zapisanie się na kartach historii już 9 i 10 listopada w kasynie Rio w Las Vegas. Wcześniej jednak zaliczyli oni rozgrzewkowe starcie z niektórymi z najlepszych graczy PokerStars. Oprócz sihindle1, AhardDeath07 i 11RoyJoneS11, w szranki z nimi stanęli Dennis "FordMan1954" Phillips, Darus "Dennis_TO" Sahurto, Ivan "hasuling" Demidov, Ylon "TenthPlanet" Schwartz, David "Chino" Rheem i Peter "Isser" Eastgate.

Jednostolikowy sit-n-go był prawdopodobnie trafnym formatem turnieju, jeżeli chodzi o praktykę dla graczy Million Dollar Men. Z początkowymi 3,000 w żetonach i ciemnymi na poziomie 10/20, gra toczyła się całkiem porządnym tempem. Eastgate odpadł z rozgrywki jako pierwszy, ale mimo to zainkasował $10,000 na cele charytatywne za swoje dziewiąte miejsce. W sumie wszystkie nagrody wygrane przez graczy Million Dollar Men powędrowały do wybranych przez nich organizacji charytatywnych. PokerStars pochwala.

Na ósmej pozycji z turnieju odpadł Rheem, za nim z grą pożegnał się 11RoyJoneS11, następnie Schwartz, AhardDeath07 i Demidov na miejscach odpowiednio 6, 5 i 4. Od tego momentu znane były wysokości wygranych dla graczy pozostających w turnieju:

Pierwszy - $100,000
Drugi - $50,000
Trzeci - $25,000

To oznaczało, że jeszcze co najmniej $75,000 powędruje do organizacji charytatywnych, a sirhindle miał zagwarantowany bardzo przyzwoity zarobek za dotarcie do stołu finałowego. Biorąc pod uwagę fakt,że Phillips jest posiadaczem największej ilości żetonów na nadchodzącym Turnieju Głównym WSOP, a Suharto sam nie jest wcale dużo słabiej wyposażony, nie będzie niespodzianką, jeżeli tej dwójce za tydzień ponownie uda się dotrzeć do finałowej trójki. Jednak oni sami z pewnością ostrzą sobie zęby na jeszcze lepszy rezultat po tym, jak Suharto zakończył sobotni turniej na trzeciej pozycji, a Phillips przegrał jedynie z sirhandle1 w ostatecznej rozgrywce.

Wciąż jeszcze masz szansę wziąć udział we freerollach do MDM. W niedzielę możesz (za 500 FPP) zagrać we freerollu, w którym możesz wygrać część wygranej Ivana Demidova. Gracze PokerStars, którzy ukończą go w pierwszej setce, otrzymają po 0.01% wygranej Demidova w nadchodzącym Turnieju Głównym WSOP, a gracze z czołowych 4,000 rozdzielą między siebie pulę $100,000 (z $10,000 dla zwycięzcy). Ostatnie z tych freerolli startują w niedzielę 9 listopada. Będzie tam można wygrać część wygranej Dennisa Phillipsa.

To był odpowiedni sposób na zakończenie tak wspaniałego turnieju: dwaj agresywni gracze walczący o pierwszą nagrodę w wysokości €595,839. Brytyjczyk William Fry i Ciprian Hrisca z Rumunii może i wypili przyjacielską lampkę wina przed ostateczną rozgrywką, ale jak tylko karty pojawiły się na stole, rękawice poszły w ruch i powietrze wypełnił duch zaciętej rywalizacji, w wyniku której mieliśmy poznać mistrza imprezy EPT w Budapeszcie. Było gorąco.

Mistrz EPT w Budapeszcie, William Fry

Ostatnie rozdanie nadeszło niecałe pięć godzin po rozpoczęciu gry. Na początku ostatecznej rozgrywki to Hrisca był w lepszej sytuacji, posiadając ponad dwukrotnie więcej żetonów niż jego przeciwnik. Dawał także jasno do zrozumienia, że nie spocznie, dopóki nie ograbi oponenta z wszystkich posiadanych żetonów. Ale Fry również miał podobny plan i, kiedy udało mu się podwoić z J-10 przeciwko parze siódemek przeciwnika, sytuacja przy stole stała się bardzo wyrównana.

Koniec nadszedł w rozdaniu, w którym jeszcze przed flopem gracze uwiązali się w bitwę na podbicia, która zakończyła się zagraniami all-in w wykonaniu obu zainteresowanych. Fry miał parę waletów, a Hrisca – A-6. Na flopie pojawiły się Td-Qs-6s, dając Hriscy nadzieję, ale na turnie i riverze pokazały się karty nie zmieniające nic w sytuacji przy stole i tym samym zwycięstwo powędrowało w stronę Fry’a. Po krótkich obliczeniach, który z graczy miał więcej żetonów, sędziowie obwieścili ostateczny triumf Brytyjczyka. Został on tym samym pierwszym w historii zwycięzcą imprezy WPT w Budapeszcie.

Szybkość, z jaką rozgrywany był stół finałowy, była niesamowita. Dosłownie co chwilę zdarzało się coś, co kazało wszystkim obserwatorom wstrzymywać oddech i z zapartym tchem czekać na dalszy rozwój wydarzeń. Z obsady stołu finałowego wyróżniało się jedno nazwisko – Johhny Lodden, norweski zawodowiec z niesamowitymi dokonaniami online na koncie, który – od czasu, kiedy przerzucił się na pokera na żywo – sześciokrotnie dochodził już do płatnych pozycji na imprezach EPT, przy czym więcej niż raz dosłownie ocierał się o udział w stole finałowym. Cóż, nie na tej imprezie. Tu szczęście uśmiechnęło się do Norwega.

Sponsorowany przez PokerStars Johnny Lodden

Jednak szczęścia starczyło mu dzisiaj jedynie na awans do stołu finałowego. Zwycięstwo w całej imprezie pozostaje jak na razie niezrealizowanym marzeniem Loddena. Został on pierwszym graczem, który pożegnał się z turniejem, odpadając na ósmej, wartej €53,200 pozycji. Odpadł w sposób, który jeszcze długo będzie mu się śnił po nocach. Wszedł on all-in z parą króli, tylko po to, żeby ulec Martinowi Jacobsenowi z jego 10-7, z którymi udało mu się skompletować strita. W tym samym rozdaniu ucierpiał również faworyt publiczności, miejscowy gracz Zoltan Toth, który odpadł z gry niedługo potem, wzbogacając się o €78,736 za siódmą pozycję.

Pasjonaci imprez z cyklu EPT pamiętają pewnie Gino Alacqua, zdobywcę drugiego miejsca na imprezie w Pradze. Dzisiaj obchodził on swoje urodziny, ale nie udało mu się sprawić sobie na nie tytułu mistrzowskiego. Za sprawą Cipriana Hriscy odpadł on z rozgrywki na szóstym miejscu, zgarniając €100,016.

Gino Alacqua

Szanse na zwycięzcę imprezy pochodzącego ze słonecznej Italii drastycznie zmalały, kiedy Marino Serenelii – ostatni Włoch pozostający w grze – odpadł z niej jako następny. Za piąte miejsce otrzymał on €127,680. To William Fry, późniejszy zwycięzca, był odpowiedzialny za jego eliminację. Na Serenellim nie skończył się jednak jego apetyt na wykańczanie innych. Jego kolejną ofiarą padł Albert Iversen, który za swoje czwarte miejsce otrzymał czek na €153,216. Tym samym zostaliśmy z ostatnią trójką graczy.

Albert Iversen

Jacobsen zakwalifikował się na imprezę EPT poprzez satelitę w PokerStars. Jego osiągnięcia przy stole w Budapeszcie bez cienia wątpliwości pokazują, że była to trafna decyzja. W wieku zaledwie 21 lat, ten były kucharz staje się coraz bardziej rozpoznawany w kasynach dookoła świata. W Budapeszcie zwiększył stan swoich całkowitych wygranych o kolejne €197,904, które zainkasował za zdobycie trzeciego miejsca. Jego przygoda z turniejem zakończyła się w rozdaniu, w którym Hrisca wszedł all-in na riverze. Młody Szwed sprawdził przeciwnika i decyzja ta nie wyszła mu na zdrowie, bo jego dwie pary okazały się niewystarczające na kolor w ręku rywala.

Martin Jacobsen

Tak oto rozpoczęła się ostateczna rozgrywka. Jej zwycięzcę poznaliśmy już po kilku minutach. William Fry został tym samym pierwszym brytyjskim mistrzem od czasów Juliana Thewa i jego triumfu w Baden w Sezonie 4 EPT. Dziwnym zbiegiem okoliczności, obaj mistrzowie pochodzą z Nottingham.

Ciprian Hrisca

Nie możemy jednak nie wspomnieć o grze Hriscy. Rumun rozgrywał w Budapeszcie swój pierwszy turniej na żywo, a w pokera w ogóle zaczął grać przed zaledwie 18 miesiącami. Później przeszedł z poziomu gier z przyjaciółmi na turnieje w PokerStars. Hrisca, który wybrał Budapeszt, bo tam miał najbliżej z domu, może z pewnością być zadowolony z tej decyzji, jako że wraca do rodzinnego Bukaresztu bogatszy o €342,608.

To tyle z imprezy EPT w Budapeszcie. Jak zwykle, możesz przypomnieć sobie pełen przebieg wydarzeń z dzisiejszego dnia, klikając na poniższe linki (język angielski).

Introducing the final eight
Level 23 updates
Level 24 updates
Level 25 updates
Level 26 updates

Nie zapominaj również, że do Twojej dyspozycji pozostają nasze węgierska, szwedzka i niemiecka wersja naszego bloga, jak również wspaniałe filmiki pełne zapierającej dech w piersiach akcji dostępne na PokerStars.tv.

Następna impreza EPT odbędzie się w Warszawie w dniach 15-19 listopada. Szczegóły dostępne na EPT.com, a satelity dostępne są już w PokerStars.

Zanim jednak szaleństwo EPT rozpocznie się ponownie, możemy emocjonować się wydarzeniami z Latin America Poker Tour, rozpoczynającej się już jutro w Kostaryce. A oprócz tego, będziemy oczywiście również w Las Vegas, gdzie już za parę dni rozpocznie się najbardziej wyczekiwane wydarzenie sezonu, czyli stół finałowy Turnieju Głównego World Series of Poker, gdzie zmierzą się ze sobą gracze słynnego już składu Million Dollar Men.

Wygląda więc na to, że kolejne parę tygodni dostarczy nam większą niż zalecana dawkę adrenaliny. Zostańcie z nami.

Tyle z Budapesztu. Dobranoc!

Korytarz łączący salę pokerową i pomieszczenia dla prasy w Las Vegas Casino w Budapeszcie będzie pod koniec tygodnia wymagał odnowienia. W dniu dzisiejszym imprezy EPT w Budapeszcie, dosłownie kipiącym akcją, byliśmy świadkami, jak z grona 42 graczy w ciągu zaledwie pięciu godzin wyłoniła się finałowa dziewiątka. I mimo iż na odpadnięcie kolejnego, ostatniego przed stołem finałowym zawodnika przyszło nam czekać kolejne dwie godziny, relacjonowanie imprezy na żywo wystarczyło, aby większość korespondentów jak w ukropie uwijała się pomiędzy dwoma wspomnianymi pomieszczeniami, dokonując po drodze niezamierzonych szkód. A tempo rozgrywki było naprawdę niesamowite – gracze podwajali sie, aby zaraz pożegnać sie z turniejem i nadziejami na zwycięstwo, a my skwalipie wszystko notowaliśmy.

Ośmiu graczy, którym udało się przetrwać ten horror, zmierzy się jutro w walce o zwycięstwo i pierwszą nagrodę w wysokości €595,839. Będzie to jeden z tych oto graczy:

Zoltan Toth, Węgry (1,059,000)
Ciprian Hrisca, Rumunia(1,038,000)
Albert Iversen, Dania (1,017,000)
William Fry, Wielka Brytania, gracz PokerStars (572,000)
Johnny Lodden, Norwegia, gracz sponsorowany przez PokerStars (500,000)
Gino Alacqua, Włochy (466,000)
Marino Serenelli, Włochy (357,000)
Martin Jacobson, Szwecja, kwalifikant PokerStars (306,000)

Regularni obserwatorzy gry od razu zauważą, że jedno z tych imion wyróżnia się spośród pozostałych: Johnny Lodden. Johhny jest norewskim zawodowcem w pokera, dla którego awans do pierwszego w karierze stołu finałowego EPT jest ważnym krokiem w kierunku wielkich sukcesów. Znany na świecie jako jeden z najzdolniejszych i najbardziej nieustraszonych graczy z generacji pokera online, Lodden parę miesięcy temu stał się tematem plotek, jakoby stracił wszystkie wygrane pieniądze i został zmuszony do wycofania się z turniejów i gier stolikowych na wysokie stawki. Na szczęście, plotki te okazały się nieprawdziwe.

Johnny Lodden

Talent 23-latka był zbyt duży, aby wytrzymał on długo z dala od świata hazardu. Dane nam było więc oglądać go ponownie w turniejach EPT w Budapeszcie i Pradze, gdzie powrócił do świata wielkich turniejów. I to w jakim stylu! Czy może być lepsze potwierdzenie swoich predyspozycji niż awans do finałowej ósemki? Lodden dochodził do płatnych miejsc na imprezie EPT już sześciokrotnie, ale – do tej pory - nigdy jeszcze nie zasiadł przy stole finałowym. Ma do dyspozycji pół miliona w żetonach i bez cienia wątpliwości będzie starał się walczyć o zwycięstwo.

Obsada stołu finałowego jest dość typowa dla imprez EPT. Mamy lokalnego bohatera, na barkach którego spoczywa ogromny ciężar nadziei miejscowych kibiców – Zoltana Totha. Zoltan jest aktualnie liderem klasyfikacji posiadanych żetonów.

Zoltan Toth

Przy stole finałowym Skandynawię reprezentować będą 21-letni Duńczyk, Albert Iversen i Martin Jacobson, posiadacz tytułu lidera klasyfikacji posiadanych żetonów na początku dnia 3. Martin ma z pewnością nadzieję dołączyć do Matsa Iremarka, Magnusa Peterssona i Alexandera Stejvica, czyli innych szwedzkich mistrzów imprez EPT.

W tym samym czasie wyraźnie widzimy efekty pokerowego boomu we Włoszech, jako że aż dwóch reprezentantów Italii zasiądzie przy stole finałowym. Będzie tam Gino Alacqua, zdobywca drugiego miejsca na zeszłorocznej imprezie w Pradze. Najbardziej obiecujący pokerowo naród Europy zapewnił nam również swojego drugiego przedstawiciela, konkretnie w osobie Maino Serenelliego.

Również William Fry, pochodzący z Wysp Brytyjskich gracz PokerStars, wywarł na nas niemałe wrażenie, bez problemu awansując do jutrzejszej rozgrywki.

Gracz PokerStars William Fry

Nie zapominajmy również o pochodzącym z Rumunii Ciprianie Hriscy, który podczas dzisiejszej rozgrywki cichutko, ale nieubłaganie przesuwał się w górę klasyfikacji posiadanych żetonów. Wspiął się aż do pierwszej trójki z ponad milionem w żetonach do dyspozycji.

Ciprian Hrisca

Oczywiście, fakt, że w grze pozostaje już tylko ostatnia ósemka oznacza, że musieliśmy pożegnać się z całą resztą graczy. I tak, przy stole nie ma już ostatniego pozostającego w grze reprezentanta Team PokerStars Pro, Alexa Kravchenko, który pożegnał się z turniejem na 23 pozycji. Dołączyli do niego kwalifikanci PokerStars – Janek Schleicher, Nicholas Maieritsch, Ofir Abramovivi, Dave Hardy, Robert Firestone, Tommi Etelapera, Dwayne Stacey, Lukas Bencovic, Oleg Korotkov i Sebastian Saffari.

W skrócie, rozgrywka była szybka, wściekła i niebywale interesująca. Jutro powinno być podobnie.

Pełen przebieg dzisiejszego dnia w poniższych linkach:

Closing in on the final
How the (not so) mighty have fallen
Action stations
Replacements
The pots keep getting bigger
A Greek tragedy
The last of the Team Pros
El diablo thriving on halloween
The ever shrinking field
All ins and double ups
Here one minute, gone the next
Edging towards the eight

Możesz również przeczytać węgięrską, szwedzką i niemiecką wersję naszego bloga. Jak zwykle, do Twojej dyspozycji pozostaje również PokerStars.tv.

To wszystko na dziś. Koniecznie odwiedź nas jutro! Dobranoc z Budapesztu.