Jest wiele kontrowersji wokół tego, czy w 3 meczu baseballowych Word Series w 1932 roku, Babe Ruth rzeczywiście wskazał miejsce na ścianie otaczającej boisko, a następnie dokładnie w tym kierunku uderzył piłkę, zdobywając punkty. Wielu fanów i historyków sportu upiera się, że tak właśnie się stało, podczas gdy inni uważają to za jeszcze jedną z baseballowych legend. Bez względu na to jak było naprawdę, wydarzenie to stało się częścią baseballowej tradycji i wyrazem romantyzmu, w który chcemy wierzyć.

Od tamtych wydarzeń minęło 75 lat. Obecnie, w tegorocznych World Series (tym razem w turnieju pokerowym), ostatniej nocy to Katja Thater przepowiedziała swoje przeznaczenie. Kiedy wychodziła z Amazon Room o trzeciej nad ranem, zatrzymała się na chwilę, żeby przypomnieć sobie rozczarowanie piątym miejscem w rozgrywkach Ladies no-limit hold'em. Tym razem, powiedziała, w turnieju Razz za 1500$ nie mogło się tylko na tym zakończyć.

”Pierwsze, drugie lub trzecie” powiedziała i wychodząc pewnym krokiem na korytarz.

Wydaje mi się, że gdy Katja pojawiła się dzisiaj, wiele osób--włączając mnie-- wiedziało, że zmieniła zdanie. Drugie lub trzecie miejsce już się nie liczyło. Miała zamiar wygrać i nic innego nie wchodziło w grę.

W momencie, gdy Katja grała już jeden-na-jeden, z przewagą żetonów w stosunku 4 do 1, zauważyłem coś zabawnego. Oboje, Katja i Jan, są bardzo stoicko nastawionymi do wszystkiego Niemcami. Nieważne, czy właśnie odpadli z turnieju, czy też potroili ilość żetonów, jedyne emocje, jakie możecie u nich zauważyć to wzruszenie ramionami, zdające się znaczyć,"No cóż...?"

Pomimo tego, gdy w grze pozostało tylko dwóch graczy, zauważyłem błysk w oku Jana. Napierał na barierkę tak mocno, że obawiałem się że może spaść prosto na stół. Kiedy Katja zmusiła Larry’ego St. Jean do zagrania “all-in”, Jan zaczął się niemal czołgać, a w momencie, gdy ostatnia karta trafiła na stół, przepychał się już do Katji.

Jego wyraz twarzy wyrażał większe szczęście, niż gdyby to on sam wygrał mistrzowską bransoletę.

Teraz była tam już i Katja. Odeszła od stołu, wzięła głęboki oddech i odwróciła się do grupy zgromadzonej obok.

„Cóż, to miło” powiedziała.

Przez chwilę obserwowałem jak Jan tańczy dookoła stołu i nie mogłem się powstrzymać przed zadaniem pytania: „Miło? Właśnie wygrałaś bransoletę Word Series i jedyne, co masz nam do powiedzenia to ‘miło’?”

Wzruszyła ramionami: “Tak, miło”

Katja bierze głęboki oddech po swoim zwycięstwie

Kiedy wygrywasz bransoletę, dookoła dzieje się wiele rzeczy. Jest klika ceremonii, sesja zdjęciowa, seria wywiadów i wystąpień. Katja przeszła przez to wszystko z takim samym stoickim spokojem, z jakim grała przy stole przez cały dzień. Gdy telewizja ESPN nalegała, aby opowiedziała o swojej roli jako kobiety w świecie pokerowym, ona uprzejmie ich odprawiła. „Nie ma znaczenia czy jesteś czarny czy biały, stary czy młody, czy jesteś mężczyzną czy kobietą. W pokerze to nie gra roli.”

Pamiętam, że podobnie było podczas Ladies Event. W momencie, kiedy inne dziewczyny płakały ze szczęścia, gdy wygrywały swoje wejścia „all-in”, Katja nigdy nie zdradzała emocji. Wydawało mi się, że być może taka jest natura gry Razz. Katja spędziła trzy dni na tworzeniu najgorszych pokerowych rąk i odniosła sukces. Można powiedzieć, że była najbardziej zwycięskim przegranym.

Katja otrzymuje bransoletę od komisarza WSOP Jefferya Pollacka



Katja udziela wywiadu dla telewizji ESPN

Jednak, gdy było już po wszystkim, przyłapałem Katję na samotnych rozmyślaniach. Pokonała właśnie ponad 300 innych graczy i odniosła pierwsze zwycięstwo w World Series, inkasując 132,653$.

Mimo iż nie mam zdjęcia, i nie postawiłbym na to wszystkich pieniędzy, przysięgam…

Widziałem, jak ocierała z oka jedną jedyną łzę.

Katja niechętnie prezentuje swoją nową bransoletę

Gratulujemy Katji Thater, która została pierwszym członkiem Zespołu PokerStars, by wygrać bransoletę w World Series 2007 roku.