Glen Chorny stak zijn armen in de lucht. Zijn A-5 had Denes Kalo's K-Q verslagen en op dat moment werd hij de nieuwe PokerStars.com European Poker Tour Grand Final-kampioen.

Het was het langste, grootste en beste poker ooit vertoond op de EPT. Toen het toernooi erop zat en de trofee omhoog werd gehouden door Chorny zeiden de gezichten van de spelers meer dan duizend woorden. Opluchting, gemend met vermoeidheid, gecombineerd met een overdosis aan adrenaline. Ze hadden een enorme mentale inspanning moeten leveren om zo ver te komen, maar er kon er maar één winnen en net als de hele week al was er tot aan het eind veel spannend en opwindend poker.

De finale kon alle kanten op. Antonio Esfandairi had kans op een knappe 'Triple Crown'. Alleen een EPT-titel had hij nog nodig om toe te voegen aan zijn WPT- en WSOP-overwinningen. Verder zat daar Team PokerStars Pro Luca Pagano aan zijn derde EPT-finaletafel ooit en in een vorm die zijn vorm uit seizoen 1 benaderde. Het zou zijn negende EPT-prijs worden, een record!

Vlak ook Isaac Baron niet uit, door velen getipt als de toernooifavoriet en bij zijn collega's bekend als de beste speler die er is. Het verhaal van een verwoestende internetspeler die een livepokerkampioen wordt is al vaker verteld, maar Isaac's eerste overwinning op de EPT zou niet hier plaatsvinden.

Toen we vandaag begonnen waren er nog tien spelers over. Nadat Stig Top Rasmussen en Henrik Gwinner beiden waren uitgeschakeld konden we de finaletafel in het licht zetten met de volgende spelers...

Seat 1. Denes Kalo -- Hongarije - 1.190.000
Seat 2. Michael Martin -- USA - 1.320.000
Seat 3. Luca Pagano -- Italië -- Team PokerStars Pro - 688.000
Seat 4. Valeriy Ilikyan -- Rusland - 1.396.000
Seat 5. Antonio Esfandiari -- USA - 501.000
Seat 6. Maxime Villemure -- Canada - 1.206.000
Seat 7. Glen Chorny -- USA -- PokerStarsqualifier - 3.613.000
Seat 8. Isaac Baron -- USA -- PokerStarsqualifier - 2.853.000

Terwijl zijn vader Claudio nerveus in de coulissen zat nam Luca Pagano al vroeg het voortouw. Hij verdubbelde ten koste van Isaac Baron na een raise en het callen van de reraise met KJ. Baron, met een veel grotere stack, ging all-in op een flop boer hoog en Pagano callde en zag dat hij tegen AK speelde. Pagano wist de aas te ontwijken en, erg belangrijk, al vroeg te verdubbelen.

Slechts een paar minuten later raisede Pagano weer. Deze keer ging Antonio Esfandiari all-in. De call was 480.000 en Pagano aarzelde dan ook nauwelijks om de call te maken. Esfandiari liet A8 zien tegen Pagano's AJ. De flop viel en bracht Pagano de keiharde nuts--QTK voor Broadway (topstraat). Esfandiari had drie outs (de boeren) om de pot te kunnen delen, dat lukte niet en hij verliet het toernooi op de achtste plaats, waarmee hij € 168.000 verdiende.

Toen Esfandiari de arena verliet was de eerste persoon die zijn hand schudde en hem feliciteerde Luca's vader, Claudio Pagano. Esfandiari zei later dat hij een read maakte op Pagano en hem op een behoorlijke hand had gezet, maar dit direct vergat toen hij zijn eigen aas zag. Meer hierover in de PokerStars Videoblog hier beneden.

Na het vertrek van Esfandiari kabbelde het spel even voort zonder veel bijzonders. Totdat de Amerikaan Michael Martin--uitgedost met wat Amerikaans vlagvertoon--een pot begon met een raise, waarna de Rus Valeriy Ilikyan all-in ging. Hij kreeg een onmiddellijke call van Martin.

'Bring on the Russians' (Doe mij maar meer Russen), zei hij vol vertrouwen. Hij had AQ tegen Ilikyan's A4. De flop bracht een aas en vrouw op tafel. De turn en river hielpen Ilikyan niet en hij kon vertrekken op de zeven plaats met € 253.000.

Deze uitschakeling van twee shortstacks deden Team PokerStars Pro Luca Pagano in actie komen. In een pot die het volgende uur van het toernooi zou bepalen bette Pagano 500.000 met 9r 4r 2h 4s op tafel en een pot die was opgelopen tot 814k. Glen Chorny callde. De river bracht de Qh en wederom bette Pagano uit, 400.000 deze keer. Chorny callde en liet pocket zessen zien, niet genoeg tegen Pagano's KrQr. Plotseling had Pagano de chiplead met 3,3 miljoen chips.

Pagano heeft negen geldprijzen behaald op de European Poker Tour. Deze Grand Final is zijn derde finaletafel. In al die tijd is het hem echter niet gelukt een overwinning te behalen. Deze keer, met zijn vader in het publiek, rook Pagano zijn eerste EPT-titel.

Vijftien minuten later stapte Luca een pot in met een raise naar 130.000 en Max Villemure reraisede naar 400.000. Pagano wachtte niet lang alvorens all-in te reraisen. Dit was een serieuze zaak. De bet was bijna een miljoen meer chips. Villemure, echter, was niet afgeschrikt. Hij callde snel en zag Pagano's pocket boeren. Villemure draaide zijn AK om. De pot was meer dan 3,4 miljoen waard en ging naar de Canadees toen de aas op de flop viel.

Die pot maakte duidelijk dat de finaletafel niet vroeg zou gaan eindigen. Toen het om 20:15 tijd was voor de dinerpauze hadden de spelers allemaal nog zoveel stack dat sommige toernooiveteranen voorspelden dat de finaletafel wel eens tot diep in de ochtend kon gaan duren. Ze zouden gelijk krijgen.

Maar de zaken zouden wel keren voor Luca na de dinerpauze toen hij na 15 minuten en weinig geluk al dicht bij zijn uitschakeling gekomen was. Toen ging hij all-in op de button na een 125k-raise door Denes Kalo. De snelle call betekende slecht nieuws voor Pagano, die AJ liet zien, waarna Denes pocket vrouwen omdraaide. De flop K-7-7 flop was niet goed voor Luca die om een aas begon te roepen en nog een kans. Maar de aas kwam niet en na het schudden van de handen aan tafel verliet hij de finale met € 337.000 op zak.

Toen na twee levels zonder eliminaties hadden we er 15 minuten later weer een.

Michael Martin was gisteren laat op de dag op komen zetten en had zelfs een paar keer aan kop gelegen, maar de koppositie was meerdere keren door anderen overgenomen, en grote potten konden snel de dynamiek van de dag veranderen. Toen Glen Chorny pre-flop raisede naar 125k, callde Michael vanuit de grote blind. Vervolgens checkte hij op een flop 6-7-T en Chorny bette weer, 225k deze keer. Martin verhoogde toen de inzet en maakte er 675k van. Dit was een plotselinge versnelling en toen Chorny alles naar het midden schoof was er geen andere keus voor Martin dan te callen. Hij liet QT zien, Chorny pocket boeren.

'Doe me dat niet aan, dealer', zei Chorny en de dealer gehoorzaamde met een aas en twee op de turn en river. Martin's toernooi was voorbij op de vijfde plaats, goed voor € 421.000. In slechts 20 minuten waren we van zes spelers terug gegaan naar vier.

De gedachte kwam op dat dit allemaal wel eens sneller voorbij kon zijn dan verwacht toen een paar minuten later Denes Kalo all-in ging. Glen Chorny had pre-flop geraised met A3 schoppen en werd gecalld door Kalo met AQ. Chorny miste zijn outs, en Kalo werd zo maar chipleader met 4,5 miljoen.

Maar in de geest van het evenement was niemand van plan het hoofd in de schoot te leggen en zijn lot door anderen te laten beslechten zonder ervoor te vechten. Chorny won een pot van 1,7 miljoen van Maxime Villemure met AJ. De boer op de flop bleek meer dan genoeg.

Er was nu geen duidelijke chipleader meer en de finale was uitgedraaid op een gevecht tussen vier spelers waarvan niemand echt in het voordeel was. Maar misschien favoriet volgens de pokerspelende leeftijdgenoten was Isaac Baron, vaak genoemd als een van de beste pokerspelers heden ten dage.

Het zou bijna drie uur duren voor de volgende uitschakeling een feit was.

Tijdens level 29 zagen de spelers een enorme pot gaan naar Maxime Villemure, die begon met een raise, Isaac zag reraisen naar 650k en toen all-in ging. Isaac wist niet hoe snel te callen en liet pocket achten zien. Maxime had pocket vrouwen. Beiden wisten hun hand niet te verbeteren, en zo dubbelde Maxime naar 4 miljoen. Isaac was kwetsbaar geworden en de shortstack met een kleine miljoen chips.

Maar het zou Isaac meezitten. Hij ging all-in met Q3 en Denes Kalo callde met AT. Alles leek verloren voor Isaac, hij leek voorbestemd voor de vierde plaats. In plaats daarvan kwam als bij donderslag aan de heldere hemel een vrouw op de river. Het publiek barstte uit in geschreeuw en dat hielp Isaac bijna net zoveel terug in de strijd als de injectie die zijn stack kreeg. Hij was terug met meer dan 2 miljoen chips.

Maar zelfs de mooiste verhalen kunnen soms abrupt eindigen en voor Isaac gebeurde dat met AQ tegen AA. De hand kwam als een verrassing en stuurde de toernooifavoriet naar huis. Op een lage flop 6s2k7s bette Glen uit voor 335k en Isaac ging in de denktank. Glen vroeg om de klok, voor het eerst, en trok zo misschien wel Isaac over de streep voor zijn all-in. Glen callde direct en liet zijn azen zien. De schoppen negen op de turn gaf Isaac nog hoop aangezien hij een schoppen had en er nu drie op tafel lagen, maar de flush kwam niet. Baron lag eruit op de vierde plaats, goed voor € 589.000.

Ondertussen kwam een ander probleem aan het licht. Maxime had de hele week al tekenen vertoond van een zware verkoudheid en de stress van vijf dagen spelen en alles wat daarbij hoort begonnen hun tol te eisen.

Glen begon langzaam weg te lopen, naar 6 miljoen, toen 7 miljoen terwijl de anderen hun best deden in de buurt te blijven ondanks de almaar hogere blinds (level 30 inmiddels). Max ging all-in met AQ op een perfecte flop T-Q-3 en wist te verdubbelen toen Glen hem callde met Q-J.

De langzame mars ging verder en het werd na tweeën. Maar met Denes als shortstack waren het Max en Glen die clashten, aldus het veld met één kleiner makend en de Grand Final heads-up.

Maxime limpte in vanuit de kleine blind en zag een flop Th-Ar-4s. Toen de turn Js werd omgedraaid maakte Maxime er 200k van en werd gecalld. Een 9r op de river en nog een bet, 450k, van Maxime, waarop Glen all-in ging. Maxime callde snel. Max had Q8 voor de straight, maar Glen KQ voor de nuts straight. Einde oefening voor Maxime Villemure, eruit op de derde goed voor € 715.000 en nog twee spelers over voor de titel.

Het duurde daarna nog geen minuut voordat deze titanenstrijd was beslecht. Na bijna 12 uur spelen had Glen een tien tegen een chiplead ten opzichte van de Hongaar. Kalo wist dat hij snel wat moest doen om nog kans te maken. Hij kreeg KhQr en stapte de pot in, eerst met een raise, en zag Glen all-in gaan waarna hij direct callde en zijn Ah5h liet zien. Op tafel verscheen AsQs6s6kTr en Glen Chorny is de PokerStars.com EPT Grand Final-kampioen van seizoen 4.

Chorny nam het applaus in ontvangst na het schudden van de hand van Denes Kalo, zijn waardige tegenstander, en toernooidirecteur Thomas Kremser. Denes kan voordat hij naar huis vertrekt € 1.179.000 ophalen, terwijl op Chorny € 2.020.000 wacht en de eer die hoort bij het winnen van het grootste pokertoernooi in de Europese geschiedenis.

Monte Carlo is niets minder dan rijk en betoverend en ja, duur, iets dat zelfs spelers die strijden om miljoenen dollars niet is ontgaan. 'Ik besef het nog niet helemaal' zei Glen in een interview met Kara Scott kort na zijn overwinning. En op de vraag hoe hij dacht zijn binnengehaalde prijs van € 2 miljoen vanavond te gaan vieren... 'Misschien naar een bar gaan, maar niet naar Jimmy'z [Monte Carlo Bay's nachtclub]. Dat is te duur.'

Misschien niet meer voor Glen, een man die hier wist te komen via PokerStars Steps-kwalificatietoernooien. Nu het vuurwerk het toneel heeft verlicht en het publiek heeft geapplaudisseerd voor de nieuwe kampioen, die toen de EPT 4 seizoenen geleden begon nog te jong was om te spelen, lijkt het niet meer dan terecht hem te belonen met een of ander feestje.

'Er bestaat geen beter gevoel dan dit', zei Chorny. 'Het voelt alsof je een rockster bent'.

Een compleet overzicht van de winnaars vind je hier (in het Engels).

Woord van de schrijver: Mijn bijzondere dank gaat uit naar het PokerStarsblogteam voor hun onvermoeibare en onbaatzuchtige inzet gedurende de Grand Final. Voor Stephen, Ed, Steve, Chris, Lina, Noelia, Klaus, Robin en Mad: jullie inzet wordt zeer gewaardeerd. Dank je wel. --BW

In plaats daarvan stopte het toernooi toen de klok één uur sloeg met nog tien spelers over. Het gevecht tussen deze kerels was zo hard dat niemand onnodige risico's wilde nemen en dat zorgde voor prachtig poker. Met als resultaat dat we deze middag nog altijd op zoek zijn naar twee spelers die het veld moeten verlaten alvorens de finaledag officieel begint. Hoe lang zou het duren? We zullen het snel weten.

Wie zijn die laatste tien spelers?

Glen Chorny - Canada - PokerStarsqualifier - 3.370.000
Isaac Baron - USA - PokerStarsqualifier - 2.365.000
Michael Martin - USA - 1.579.000
Maxime Villemure - Canada - 1.220.000
Denes Kalo - Hongarije - 957.000
Antonio Esfandiari - USA - 735.000
Luca Pagano - Italië -- Team PokerStars Pro - 705.000
Valeriy Ilikyan - Rusland - 650.000
Stig Top-Rasmussen - Denemarken - 590.000
Henrik Gwinner - Denemarken - 466.000

Luca Pagano houdt de eer hoog voor Team PokerStars Pro met een zorgvuldig naar 705k uitgebouwde stack en voor de negende keer een finish in het geld voor de Italiaan - een nieuw record! Maar het zijn drie PokerStarsqualifiers die het veld vandaag bij de start zullen aanvoeren met Glen Chorny op meer dan 3,3 miljoen en Isaac Baron op meer dan 2,3 miljoen als dichtstbijzijnde achtervolger. Dan is er ook nog Michael Martin die het toernooi aan het eind van de dag gisteren in zijn voordeel wist te draaien en die zal beginnen met iets meer dan 1,5 miljoen.

Hij was er zo dichtbij, Team PokerStars Pro Joe Hachem, maar werd uitgeschakeld op plaats 11 net voor het einde van de dag, pijnlijk dichtbij de mogelijke 'Triple Crown'. Maar vandaag alle aandacht voor wat voor ons ligt. Tien spelers die spelen tot ze met acht over zijn en vervolgens tot die ene over is. Vijf dagen, 842 spelers, en niemand heeft haast om te vertrekken.

Je kunt elke hand volgen vanuit je luie stoel achter je computer op EPT Live met het laatste nieuws over de chipstanden (in het Engels) en de uitslagen (in het Engels), die gedurende de gehele dag geactualiseerd worden. We gaan van start om 13:00.

Meer dan twaalf uur later was dag vier voorbij...maar toch niet helemaal.

Toen level 23 naderde hing er een verandering van plan in de lucht. In plaats van door te spelen tot een tafel met acht spelers, zou het spel wellicht stoppen en op donderdag om 13:00 hervat worden. Het gerucht werd snel bewaarheid en om 1:05 werd het spel gestopt met nog tien spelers over.

Je kunt jezelf afvragen waarom het allemaal zo lang geduurd heeft, waarom op andere momenten een dag als deze voorbijvliegt in een wervelwind van activiteiten. Het antwoord is eenvoudig. Dit is de PokerStars.com EPT Grand Final en als je tot hier gekomen bent in een veld van 842, dan doe je je uiterste best om hier te blijven.

Dus seconden nadat Team PokerStars Pro Joe Hachem geëlimineerd werd--waarbij alle hoop van de Wereldkampioen en WPT-winnaar om een ongelooflijke Triple Crown te scoren vervloog --eindigde het spel. Het was me het dagje wel.

Het begon allemaal snel genoeg, met een snelle opeenvolging van eliminaties. Maar het werd al snel een langzame uitputtingsslag. Aan het begin van de dinerpauze waren er nog 19 spelers over. In scènes die deden denken aan het bubble-spel van gisteren zou het enige tijd duren voor de uitschakelingen verder zouden gaan.

In plaats van wat wilde actie was iedere uitschakeling zuur verdiend en kwam nadat een speler al zijn kansen had benut en geen keus meer had behalve al zijn chips in het midden te schuiven en zijn hoop te vestigen op goede kaarten. Uitputting, rauwe handen, en mentale pijn waren de kenmerken van hen die verslagen waren, dat alles en meer van hen die er nog in zaten.

Het was een gemengde dag voor Team PokerStars Pro.

Raymond Rahme kwam nooit in de buurt van de chiplead deze week, maakte nooit gewaagde all-in bets die de kansen tartten, of schreeuwde er achteraf over. In plaats daarvan liet hij zien dat je om ver te komen in een evenement niet altijd de grootste stack hoeft te hebben, de grootste mond of de grootste bets - als je maar weet hoe belangrijk het is om te overleven.

Je zou kunnen zeggen dat Raymonds geweldige toernooi op zijn voorwaarden tot een eind kwam toen hij all-in ging met pocket vrouwen. Het enige probleem waren de azen waar hij tegenaan liep, hij eindigde het toernooi op de 27ste plaats; voor de tweede keer in het geld in twee EPT-evenementen na zijn resultaat in San Remo. Het maakte de lange reis uit Zuid-Afrika nog meer de moeite waard.

Twee andere team PokerStars Pro's zouden op hun weg door de dag voor mooie verhalen zorgen.

Terwijl vader Claudio zijn zoon Luca de hele tijd achtervolgde voordat hij op de 22ste plaats in het toernooi eindigde, schreef Team PokerStars Pro Luca Pagano hiermee EPT-geschiedenis, hij eindigde voor de negende keer in het geld. Hij was vastbesloten om zijn eerste finaletafel te halen sinds een dubbel optreden in seizoen één; een finale die hem al zo lang ontglipt was. Aan het eind van het spel heeft hij nog steeds chips en maakt hij nog steeds kans om een EPT-titel te scoren.

Er stond nog een record op het spel en dat kwam pijnlijk dichtbij voor Joe Hachem. De Wereldkampioen 2005 en WPT North American Poker Classic-kampioen 2006 stond op het punt om een van de meest indrukwekkende prestaties in de pokergeschiedenis te evenaren - de Triple Crown winnen. Maar het mocht niet zo zijn voor de Australiër. PokerStarsqualifier Isaac Baron, uit de supergeneratie van internetspelers, die iedereen de hele dag al veel frustratie had bezorgd stuurde Joe eruit op de elfde plaats.

Zoals ik al zei, niemand liet zich er makkelijk uit sturen vandaag en dezelfde vechtlust zal de laatste tien spelers in zijn greep houden wanneer ze morgen weer van start gaan.

Anderen die vandaag opvielen waren onder anderen de drie PokerStars Supernova elites. Thomas Boekhoff vloog er op de 14de plaats uit, maar overleefde langer dan Anders Berg en Alexander Morozov die respectievelijk op de 37ste en 35ste plaats vertrokken.

En dan moet er nog iets gezegd worden over PokerStarsqualifier Vincent Secher. Je herinnert je misschien van een post van eerder deze week dat Vincent de nacht doorbracht op een camping, omdat er in Monte Carlo zo'n chronisch tekort aan hotelkamers was deze week. Toen PokerStars dit hoorde regelden ze een kamer voor hem in het Monte Carlo Bay Hotel waarvoor hij ze zeer dankbaar was (het is een paar nachten heel koud geweest) en, als teken van upgrade in omgeving speelde hij vandaag in badjas en slippers van het hotel. Toen ik hem sprak was het duidelijk dat hij van elke minuut van zijn grand final genoot, en ondanks dat hij er op de 13de plaats uitvloog heeft hij de tijd van zijn leven gehad en is er zelfs een beetje rijker van geworden.

Nu staat ons nog een gespannen nacht te wachten voordat we morgenmiddag weer bij elkaar komen om nog twee spelers uit te schakelen en daarna door te spelen voor de winnaar. Glen Cherny, die door zijn ouders vanaf de tribune bekeken werd, zou wel eens het beste kunnen slapen, hij heeft op het moment de chiplead met rond de 2 miljoen, terwijl de Amerikaan Michael Martin, wiens ouders zijn voortgang thuis in de States fanatiek online volgen, daarna komt met meer dan 1,5 miljoen.

Vandaag was de start van de verslaggeving door EPT Live en die gaat morgen weer verder, vanaf 13:00 lokale tijd. Ondertussen kun je HIER (in het Engels) nog eens kijken naar de chipcounts van de laatste tien spelers, en HIER (in het Engels) naar een samenvatting van de uitslagen tot nu toe.

Klik om alle actie van vandaag nog eens na te lezen op de links hieronder (allemaal in het Engels behalve 1)...

Van vijf tafels naar één - dag vier begint (in het Nederlands)
Sneak peak of PokerStars.tv
Live Action from Level 18/19
Level 20 Live Action
Level 21 Live Action
Level 22 Live Action
Level 23 Live Action

Vandaag markeert ook de start van onze EPT Live-verslaggeving. Je kunt elke hand van de tv-tafel vanachter je thuiscomputer volgen met in de eerste fase Team PokerStars Pro Luca Pagano en Freddy Deeb. Zo kun je bovenop de PokerStarsblog ook een glimp opvangen van de spelers en de prachtige toernooizaal hier in het Monte Carlo Bay Hotel.

Het was overduidelijk welke speler het dichts bij het doel van EPT-glorie was gekomen. De Amerikaanse prof Antonio Esfandiari vond zijn weg naar boven op de ranglijst en was de eerste en enige speler gisteren die de grens van 7 cijfers wist te passeren, en eindige uiteindelijk met 1.198.000. Achter hem op 916.000 staat de Engelsman Robin Keston die gisteren een aantal grote potten wist te pakken waarmee hij diverse spellers uitschakelde en dichter naar de leiding kroop.

Maar dat kan allemaal veranderen binnen een dag spelen. We hebben het eerder gezien - de verrassende ineenstorting van een eens zo machtige stack, of de triomf van de man die bijna niets meer had - nog maar een paar dagen geleden in San Remo had de uiteindelijke winnaar Jason Mercier aan de staart van het peloton gehangen alvorens de week te beëindigen als winnaar met een koffer vol geld.

Maar voor zover het degenen aangaat die vandaag terugkeren, gaan we dat vandaag allemaal beslissen. Van 39 spelers naar acht, van vijf tafels naar één, in zo lang als het duurt. Voor een overzicht van de standen van afgelopen nacht kun je naar deze LINK (in het Engels) waar je ook een bijgewerkte chipcount vindt gedurende de dag. Je kunt ook de uitslagen tot nu toe bekijken en tevens alle informatie over de prijzen.

De spelers zijn gearriveerd, ze zijn hun chips aan het uitpakken en we zullen snel weer verder gaan met spelen.

Er zijn redenen dat er recordboeken bestaan. De geld-bubble van vandaag is er een van.

Het plan was om vandaag van 124 naar 40 spelers te gaan. Het werd als een eenvoudige taak beschouwd. Er stond maar één ding in de weg.

En dat was de geld-bubble (degene die net buiten de geldprijzen valt), een van de langste zo niet de langste bubble in de geschiedenis. Het spel ging hand-voor-hand met 81 mensen. Meer dan tweeënhalf uur later brak de bubble eindelijk. De bekende circuitprof Surinder Sunar was de ongelukkige die op de 81ste plaats eindigde. De aanloop naar dat moment putte zelfs de meest ervaren profs uit--zowel spelers als mediaprofessionals. De PokerStarsvideoblog hieronder (met niemand minder dan de altijd geanimeerde Stephen Bartley van de PokerStarsblog) is een korte samenvatting van de recordbrekende bubble.

Vandaag ging echter niet over wie het geld niet haalde. Het ging over de mensen die het geld wel zouden halen, sterker nog, over de mensen die kans maakten om de finaletafel op donderdag te halen.

Onder degenen die vandaag het geld haalden waren Luca Pagano en zijn vader Claudio. Het was de eerste keer dat een vader en zoon in hetzelfde PokerStars EPT-evenement in het geld eindigden. Voor Luca was het een heel bijzondere mijlpaal. Vandaag was het de negende keer dat hij in een EPT in het geld eindigde, een record dat hij nu in zijn eentje heeft; de acht keer deelde hij met Julian Thew. Zowel Luca als Claudio Pagano eindigden Dag 3 in de Top 40.

Vandaag was ook een goede dag voor PokerStarsspelers die al uit het hoofdevenement lagen. Team PokerStars Pro Andre Akkari eindigde als tweede in het € 500 rebuy-evenement. Hij speelde de finaletafel samen met tenniskampioen Boris Becker.

Elders organiseerde PokerStars het allereerste Stars of Poker $ 100.000 1-tafel-toernooi. Het evenement met EPT-oprichter John Duthie, een aantal Team PokerStars Pro's, een EPT-kampioen en een PokerStars VIP Club Supernova Elite beloofde $ 50.000 aan de winnaar. In zo'n sterk veld was het onmogelijk te voorspellen wie hiermee aan de haal zou gaan. Maar toch was het geen verrassing Team PokerStars Pro Barry Greenstein te zien wegwandelen met de overwinning (verslag in het Engels).

De grootste stijger in de Grand Final vandaag was zonder twijfel Antonio Esfandiari. Sommige mensen gebruikten de term 'card rack', maar de meesten waren het ermee eens dat Esfandiari vandaag een werelds spel speelde. Hij steeg uit boven de 1 miljoen chips en dat is genoeg voor de chiplead. VK-prof Robin Keston lijkt op de tweede plaats te staan met ongeveer 900.000.

Hij zal aanschuiven bij de laatste vijf tafels op woensdag om door te spelen tot de finaletafel bestaande uit acht personen. Drie leden van Team PokerStars Pro hebben ook nog altijd kans op het grote geld. Joe Hachem, Luca Pagano en Raymond Rahme zijn nog steeds in de strijd.

Vandaag was het een van die vermoeiende dagen op het pokercircuit. Een dag zo vol van beloftes, geld en zo nu en dan frustratie dat iedereen die erbij betrokken was toe was aan een goede nachtrust. PokerStarsqualifier Vincent Secher zal vannacht hopelijk veel beter slapen. Niet alleen eindigde hij bij de top 40-spelers met uitzicht op de finaletafel maar hij heeft ook een echt bed tot zijn beschikking om in te slapen. Na het winnen van een kwalificatietoernooi op het laatste moment kon Secher geen hotelkamer in de buurt vinden. Dus sliepen hij en wat vrienden in een tent in Nice voor € 18 per nacht. Nadat de staf van PokerStars dit vandaag vernomen had verrichtte zij wat werk achter de schermen en wisten voor de rest van de week een kamer hier in het Monte Carlo Bay te regelen voor Secher. Een boodschap van Secher voor PokerStars: 'Merci.'

Woensdag komt de top 40 terug in deze grootse balzaal om door te spelen tot we de finaletafel hebben van de Grand Final. Ook begint vanaf morgen de live verslaggeving van de eerbiedwaardige EPT Live.

Wij gaan door met live bloggen van alle actie vanaf 13:00 lokale tijd (7 a.m. ET) op woensdag. Tot die tijd zeggen we je 'adieu'.

***

Voor een volledige terugblik op alle actie van vandaag kun je hieronder uit de beschikbare links kiezen. Zodra de toernooistaf de officiële standen bekendmaakt zullen we die posten op de pagina EPT Monte Carlo chip counts (in het Engels).

Dag 3 vol met verrassingen
EPT Monte Carlo Level 13 Live Blog
EPT Monte Carlo Level 14 Live Blog
EPT Monte Carlo Level 15 Live Blog
EPT Monte Carlo Level 16 Live Blog
EPT Monte Carlo Level 17 Live Blog
Barry Greenstein wins Stars of Poker

De dag begon met goede hoop voor twee Team PokerStars Pro's, die ieder een 'onmogelijke comeback' als missie voor die dag kozen. Dat was voor al hun hoop vervloog.

De eerste was Victor Ramdin, die de dag begon met minder dan 2K. De typische strategie in dit soort omstandigheden is een snelle all-in binnen de eerste paar handen en een 'bedankt en veel succes verder mannen' van de uitgeschakelde voor zij zich snel uit de voeten maken naar de tribune.
Het eerste deel van dit scenario klopte voor Victor, maar tegen het eind van het eerste uur had hij op de een of andere manier een stack van 30K weten te verzamelen, meer dan eens verdubbelend waardoor hij zich weer wat beter voelde.
'Ik hoef me nu niet meer als een gek te gedragen!'

De andere volhouder was de Amerikaan Antonio Esfandiari. 'De Magician' streed verschillende keren met Barry Greenstein, evenals met Fransman Nicolas Levi en internetmaestro Sorel Mizzi, en eindigde de dag in goede vorm.

Maar de dag werd gedomineerd door een trio Noren - Johnny Lodden, Andreas Hagen en Oyvind Riisem. Lodden, die geen vreemde is van een grote stack, eindigde met meer dan 300K, Hagen vlak achter hem, maar het is Riisem, die met meer dan 400K het veld de dag van morgen in leidt, hopend dat hij zijn vierde plaats op de WSOP Europa van afgelopen september zal verbeteren.

Dus een Noors onderonsje leidt ons morgen in. Op dag drie zullen we het geld ingaan en zal het toernooi gebeeldhouwd worden in de vorm van iemand die vastbesloten is de EPT en de Europese pokergeschiedenis te domineren. Het brengt ons ook een dag dichter bij de start van onze verslaggeving via EPT Live woensdag, zodat je de gelegenheid hebt alle actie in de afrondende fase van de grand final zelf te bekijken.

Ondertussen vind je alle details van alle verhalen van de dag met links hieronder (allemaal in het Engels, behalve 1). De officiële standen zullen HIER (in het Engels) gepost worden zodra ze beschikbaar zijn.

Het onweerde boven Monaco vanochtend, een geluid dat wel wat weg had van een aantal grote piano's die na elkaar van het balkon op de tiende verdieping werden geduwd. Sommigen wisten hier doorheen te slapen, maar anderen werden vroeg wakker voor wat waarschijnlijk een tumultueuze dag aan de tafels zal worden.

Op dag twee begint het uiterlijk van het toernooi te veranderen, het wordt allemaal een beetje grimmiger dan gisteren. Dag één overleven is een prestatie als je daar op het eind van de dag op terugkijkt, maar de brute realiteit is dat het slechts één stap van de vele is op weg naar een happy ending aan het eind van de week.

De blinds zijn nog steeds relatief klein, startend op 200/400 met een ante van 50 in het midden van level 7, maar vandaag zullen de sterken sterker worden en de zwakken zwakker. Tegen het eind van het spel is het niet onwaarschijnlijk dat een aantal namen aan de top van de chiplijst vertrouwd gaan klinken, terwijl voor anderen de realiteit van de uitcheckbalie en de bijbehorende rekening dichterbij komen.

Spelers wedijverend om een van de eerste posities beginnen in de toernooiarena binnen te druppelen. Kijk voor een volledig overzicht van hun stacks op de pagina chip counts (in het Engels).

De leider aan het begin van vandaag is de Fransman Cyril Bensoussan met 128.300, terwijl degene die helemaal onderaan bungelt Team PokerStars Pro Victor Ramdin is met maar net 1.950.

De prijzen zijn inmiddels ook bevestigd, de winnaar mag het recordbedrag van € 2.020.000 meenemen. Voor een compleet overzicht van de prijzen klik je hier (in het Engels).

We gaan zo meteen van start met het spel op dag twee van de PokerStars.com EPT Grand Final. Toernooidirecteur Thomas Kremser heeft de spelers terugverwelkomd... laat het bloedbad maar beginnen.

Bekijk voor een terugblik op Dag 1B dit PokerStars Videoblog.

Maandag om deze tijd waren er ongeveer 400 spelers in deze zaal, allen wedijverend voor de finaletafel in deze wedstrijd. Deze morgen betraden 124 mensen opnieuw deze zaal met als doel dezelfde prijs. Alleen de top 80 wordt betaald. Zodra er nog maar 40 spelers over zijn houden we het voor gezien vandaag. Dus het zou wel eens heel snel kunnen gaan.

Dat zou meer dan genoeg moeten zijn. Met meer dan twee miljoen euro voor de eerste plaats is dit evenement het grootste en best gedoteerde evenement in de Europese pokergeschiedenis. Maar er is meer.
Het $ 500 rebuy-evenement dat gisteren is begonnen (niet meer dan een troostprijs voor de mensen die in het hoofdevenement hebben gespeeld en inmiddels zijn uitgeschakeld) is aanbeland bij de laatste vier tafels. De chipleader? Je kent hem wellicht beter van de baan dan de tafel. Jazeker, PokerStarsambassadeur Boris Becker heeft een enorme voorsprong in chips. We houden hem in de gaten om te zien hoe dat afloopt en hoe hij het er vanaf brengt.

Tot slot staat er ook nog een derde evenement op het punt van beginnen op het hoofdpodium. Gisteravond noemden we al het Stars of Poker $ 100.000 1-tafel-toernooi. Over een paar minuten nemen negen zeer bekende spelers plaats voor een gevecht om de drie geldprijzen voor de top 3. Onder de spelers aan de tafel bevinden zich EPT-oprichter John Duthie en leden van Team PokerStars Pro Dario Minieri, Noah Boeken, Barry Greenstein, Daniel Negreanu en ElkY. De bekende VK-speelster en voormalig EPT-kampioene Vicky Coren neemt ook plaats aan deze tafel. De tafel wordt gecompleteerd door de winnaar van het Supernova Elite-satelliettoernooi van gisteravond BigJoe2003, de tweede Supernova Elite ooit.

BigJoe2003

Alle drie evenementen spelen vandaag gelijktijdig. Onze PokerStarsblog-crew zal ze alle drie volgen. Ondertussen wel met serieuze aandacht voor het hoofdevenement.

De top 4-spelers van het veld vandaag zijn allen Noren. Oyvind Riisem, Johnny Lodden, Borge Dypvik en Andreas Hagen gaan hun uiterste best doen de sterke spelers net onder hen van zich af te houden.

We zijn er bij en bloggen live elk level vandaag, dus kom hier gerust terug voor het laatste nieuws.

Toen de chipstanden duidelijk werden vanavond waren veel van de koplopers van vandaag nergens meer te bekennen. Team PokerStars Pro's Tuan Lam en Andre Akkari, die een geweldige start maakten, lagen er allebei uit aan het eind van de avond. Ook Katja Thater trof dat lot eerder op de dag. Het nieuws is ook slecht voor Team PokerStars Pro Isabelle Mercier. Isabelles hoop om dag 2 te halen eindigde met pocket boeren, all-in tegen pocket achten. De flop was onschadelijk genoeg maar een genadeloze acht op de turn smeet Mercier eruit na een lange worsteling op het vilt.

Het was niet alleen maar slecht nieuws voor het Team echter, want veel van de Team PokerStars Pro's eindigden de dag met chips. Er was niet 1 haai voor Team PokerStars Pro Humberto Brenes vandaag, maar er waren er twee. Zijn chips staan in twee hoge torens met een speelgoedhaai bovenop elk. Aan de ene kant een veelkleurige haai van meer dan 30k, aan de andere kant een even hoge toren geheel bestaande uit groene chips van 25. Het resultaat van een dagje hard werken voor Humberto toen de dag aan zijn einde naderde.

PokerStarsqualifier Christian Grundtvig had niet zo'n goede dag. De voormalige kampioen van de WPT Parijs uit Denemarken ging all-in voor minder dan 3k en kreeg twee callers mee, waaronder Humberto. Ze checkten tot de river maar zowel Humberto als Grundtvig moesten het hoofd buigen voor een pair vijven.

Greg Raymer speelde stevig vandaag en leek prima te starten. Zijn einde kwam echter laat in de avond door de hand van dezelfde man die gedurende meerdere uren een verwoestend spel had gespeeld. Sorel Mizzi schakelde in zijn eentje een hele tafel uit die de hele dag bij elkaar was gebleven. Hij eindigde met 65.000 chips.

Nog in het veld vanavond zijn Luca Pagano, Barry Greenstein, Raymond Rahme, Noah Boeken, en ongeveer 180 andere spelers die al over Dag 2 aan het nadenken zijn.

Het verhaal van de dag kwam uit de Scandinavische landen. Stephan Kjerstad zette aan het eind van de dag een wilde rush in en eindigde met wat leek op meer dan 100.000 in chips. Johnny Lodden, een man die je nooit met een stack wilt tegenkomen, eindigde de dag met ongeveer 90.000.

Toernooien zijn wat ze zijn echter, dus de chips die ze vandaag hebben zijn alleen maar een indicatie van waar ze zullen starten op Dag 2. Deze doorgewinterde profs wisten dat ze niet op Dag 1A de overwinning al konden veiligstellen. Nu moeten ze een paar dagen wachten voor ze weer kunnen spelen. Deze zaal is gereserveerd voor de spelers van Dag 1B op zondag.

Een aantal chipstanden kun je vinden op onze pagina EPT Monte Carlo Chip Counts (in het Engels). Alle standen worden op dezelfde plek bekend gemaakt zodra ze beschikbaar worden gesteld door de toernooistaf.

De actie op Dag 1B action begint op zondag om 13:00 plaatselijke tijd. Wij zullen er weer bij zijn voor een volledig verslag.

Zie voor een compleet overzicht van alle verslagen van de EPT Grand Final tot nu toe de links hieronder (allemaal in het Engels, behalve 1).

Fortunes by the Sea
Picture perefect on the Cote D'Azure
The party before the poker
De Jacht op de Titel begint (in het Nederlands )
Titans clash
Never too soon for some
Profile: Andre Akkari
Greg Raymer: All clammed up
The Negreanu guarantee?
The Stolzmann Crown
Flashing lights and sparkle on table Isabelle
PokerStars Player Lounge
Dinner break odds and ends
Mystery Max and the case of the missing screen name
Heitman takes a hit but Danzer neither shaken nor stirred
Double ups and Team on Team action
Birthday patricide
Passing time and doubling up
The outing of Mystery Max and selected tales
Keeping the opposition right where you want them

De eerste dag is hetzelfde voor iedereen, maar dag 1A en 1B kunnen heel verschillend zijn. Het is vaak zo geweest tijdens dit EPT-seizoen dat er een 'Dag 1B-effect' optrad, nl. dat de tweede flight een sterker veld had. Maar in Monte Carlo lijkt er weinig bewijs voor deze theorie te zijn. Een blik op de spelerslijst laat namen zien van Team PokerStars Pro als Hachem, Negreanu, Griffin, Brown, ElkY en Minieri ieder met hun eigen schare supporters.

En er zijn nog meer Team PokerStars Pro's zoals Rousso, Ramdin, Moneymaker, Nelson en Ambrose. Dan heb je nog Molander, Hansen G en Hansen T, Ruthenburg, Mele, Lellouche en Esfandiari, Jorgenson en Goodwin, Helppi, Karam en Thorson, Lylloff, Mouawad, Mattern, Vance en Schulze. De lijst gaat maar door.

En dan is er nog een bekende naam... die van Boris Becker.

Een ding dat echter hetzelfde blijft is de toernooi-introductie. Gisteren begroette het bonkende geluid van 'I like the way you move' de spelers enige momenten voordat de kaarten in de rondte vlogen, en diezelfde openingsceremonie zal hen die vandaag aankomen begroeten; daarmee de vermoeiden doen ontwaken, de avontuurlijken een shot adrenaline bezorgen, en de dapperen sterken. De hartslag van wereldpoker slaat in deze zaal vandaag en als je er niet bij kunt zijn dat is het PokerStarsblog het op een na beste.

Met de gordijnen geopend op het hoofdpodium, glimt het finaledecor, van achteren verlicht en prachtig waar het pokeraars aan gaat, met de lachende gezichten van Team PokerStars Pro die hun opwachting maken rond de tafel. Ertegenover zijn 10 meter hoge ramen die op het moment afgeschermd worden door dikke zwarte gordijnen die algauw open zullen gaan om de panoramische skyline van Monte Carlo te onthullen.

Dat staat ons allemaal nog te wachten als de spelers de toernooizaal binnen beginnen te stromen. Het spel gaat beginnen.

Nog maar even geleden, onder de beat van de BodyRockers 'I Like the Way You Move', ging het toneelgordijn in deze grootse balzaal open met rook, lichten en een tafel vol met Team PokerStars Pros. Hoewel de tafel er alleen voor de show was, was de bedoeling duidelijk: Hier is de Grand Final.

Toen de EPT vier seizoenen geleden zijn anker liet zakken in Monte Carlo streden 211 spelers om hun deel van het prijzengeld van € 2,1 miljoen, een evenement dat door de Nederlander Rob Hollink werd gewonnen in een passend einde aan het inaugurele jaar van de tour. Het was een beslissend moment in Europees en wereldpoker en het zette de EPT op de kaart. Vanaf toen zou alles alleen maar groter en beter worden en was de hele pokerscene aan deze kant van de grote plas voorgoed veranderd.

Terug naar het heden en niets lijkt meer gewoon dan een EPT-toernooizaal voorbereiden, compleet met de beste spelers van de wereld, met op de achtergrond de skyline van Monaco. Als het in Monte Carlo is is het meestal het beste, of het nu de opgepoetste Bentley voor een landhuis is, of een rode Ferrari geparkeerd aan de straat. Het is precies zo hier in Bay Hotel & Casino waar Wereldkampioenen en Triple Crown-winnaars, en anderen, plaatsnemen voor een kans op de grootste prijs in het Europese poker.

Afgelopen jaar triomfeerde Gavin Griffin, nu een van de nieuwste aanwinsten van Team PokerStars Pro, aan een spannende finaletafel. Hij versloeg in een ongelooflijke finale de Canadees Marc Karam op weg naar de titel en € 1.825.010, een verbazingwekkende hoeveelheid geld die komende vrijdag wellicht weer overtroffen wordt.

Aan Gavin de benijdenswaardige taak om deze week die titel te verdedigen met om heen een angstaanjagend veld van professionals die hun best zullen doen het hem hierbij erg moeilijk te maken. Ze zijn hier natuurlijk in grote getale, want dit is het evenement dat iedereen wil spelen, van kampioenschapprofessionals, tot mensen die slechts lage limieten spelen maar ook hun kans op roem willen.

In die menigte ook een hoop bekende gezichten; onder hen een grote groep aan Team PokerStars Pros, waaronder Noah Boeken, Isabelle Mercier, Barry Greenstein, Tuan Lam, Humberto Brenes en André Akkari, alsook Luca Pagano net terug van een drukke week in San Remo, Raymond Rahme die daar in het geld eindigde, Katja Thater en wereldkampioen 2004 Greg Raymer. Onnodig te zeggen dat iedereen van hen een buitengewoon poker-cv heeft en een onverzadigbare ambitie om er hier meer aan toe te voegen.

De Monte Carlo Grand Final voelt anders aan dan de andere EPT's omdat hij ook anders is. Tel Kerstmis, je verjaardag, je huwelijksdag, en een winnend lot in de loterij bij elkaar op, geserveerd met drankjes en het geluid van golven die het strand overspoelen. En het geluid van het door de handen gaan van chips. Weinig andere plaatsen verdienen een dergelijke lofzang.

Jason Mercier had op dit moment in Amsterdam kunnen zijn. Na zijn ticket voor de PokerStars.com EPT San Remo gewonnen te hebben op PokerStars stond Jason op het punt om hier met een paar vrienden naar toe te reizen, totdat zijn vrienden op het laatste moment kozen voor een reis naar de Nederlandse hoofdstad. Met het vooruitzicht van een reis hier naartoe, alleen, terwijl zij aan het feesten waren in Nederland had Jason bijna zijn plaats ingewisseld voor het geld. De beslissing om niet te annuleren pakte goed uit voor de 21-jarige en leverde hem € 869.000 op als kampioen van de PokerStars.com EPT San Remo.

Afkomstig uit Fort Lauderdale in Florida, liet Jason een carrière in het onderwijs voor wat het was nadat hij onlinepoker had ontdekt en dit tot een lucratieve bron van inkomsten wist te ontwikkelen. De EPT San Remo was pas zijn tweede grote livepokertoernooi en na op de eerste dag van de PCA uitgeschakeld te zijn (zijn eerste live-evenement) zouden we het hem vergeven als hij had gedacht dat hij nog wat meer ervaring en training nodig had.

In plaats daarvan kwam hij naar San Remo en werd, te midden van een euforisch thuispubliek dat de eigen spelers hartstochtelijk aanmoedigde, eerste door de Fransman Antony Lellouche heads-up te verslaan in slechts twee razendsnelle handen.

Het kwam simpelweg neer op een bet van Jason, waarna Antony all-in ging en Jason callde. Pocket zevens tegen K-Q voor Jason waar een tweede vrouw bij viel op de flop. Boem, dat zat erop. Twee uur en 40 minuten. Jason, in die kenmerkende stijl van een EPT-winnaar, keek alsof hij net een dienst had gedraaid - blij maar zeker niet zoals een miljonair en ook leek hij zich de betekenis van dit alles nog niet te realiseren - $ 1.340.867 en een plaats voor de EPT Grand Final in Monte Carlo volgende week.

'De heads-up bestaande uit maar 2 handen was een verrassing. Ik wist echt niet zeker wat hij had toen hij zoveel raisede. Misschien een zwakke aas, misschien een klein pair, misschien wel helemaal niets, dus ik dacht dat deze mogelijkheid met KQ een belangrijke kans was. Plus dat ik daarnaast nog altijd aan de leiding zou gaan met 3,4m tegen 2,6m.'

Zo zag de finaletafel eruit...

Seat 1: Gregory Genovese - Italië - 694k
Seat 2: William Thorson - Zweden - 418k
Seat 3: Eric Koskas - Frankrijk - PokerStarsqualifier - 449k
Seat 4: Jason Mercier - Verenigde Staten - PokerStarsqualifier - 1,591k
Seat 5: Anthony Lellouche - Frankrijk - 1,192k
Seat 6: Dario Minieri - Italië- Team PokerStars Pro - 1,832k
Seat 7: Dag Palovic - Slowakije - 585k
Seat 8: Marcus Bower - Verenigde Staten - PokerStarsqualifier - 278k

De finale begon met het nodige theater, een voorspel zo je wilt, met in de hoofdrol Eric Koskas (die all-in was gegaan) en Dario Minieri, Team PokerStars Pro, in een bijrol. De twee bespraken het enige tijd wat voor het nodige entertainment zorgde, vooral omdat beide spelers de reputatie hebben opgebouwd enigszins gestoord te zijn. Eric wilde een call, Dario wilde weten wat Eric had voordat hij dat zou doen. Meedogenloze moordenaars waren plots nerveus geworden. Zijn ze nou echt aan het praten?

'Denk je echt dat ik all-in ga op de eerste hand met niets?' vroeg Eric. 'Ik ben gek maar niet stom!'

Dario zou uiteindelijk folden, een langzaam begin van de snelle finale die voor ons lag.

PokerStarsqualifier Marcus Bower was de shortstack deze dag en terwijl hand na hand aan hem voorbij ging was het slechts een kwestie van tijd voordat hij buiten in de zon zou staan, weg van deze kunstmatig verlichte ruimte en met € 76.700 te spenderen.

Bower schoof zijn stack naar het midden al raisend op een bet van Lellouche. De camera zoomde in op Marcus die een winterse sjaal omhad met een witgerande zonnebril en keek alsof het onvermijdelijke ging gebeuren. Het was weer aan Antony en die callde met A-J, terwijl Marcus pocket vieren liet zien. Het leek lang goed te gaan voor de Amerikaan tot de river, die de fatale aas op tafel bracht.

De Slowaak Dag Palovic heeft een beetje een reputatie opgebouwd in dit vierde seizoen van de EPT, kort gezegd een beetje extravert en onvoorspelbaar. Dag had de finale van de EPT Praag gehaald afgelopen december en verdiende dus enig respect. Toen werd hij zevende en hier in San Remo zou hem hetzelfde lot ten deel vallen.

Hij ging all-in met pocket vrouwen op een flop 2-3-8. Maar hij wist dat dit slecht ging aflopen toen Dario Minieri onmiddellijk callde met een set drieën, een hand die Palovic een Slowaakse doodskreet ontlokte. Een acht op de turn en de river waren niet goed voor Dag die uitgeschakeld werd in de tweede finale van het jaar voor € 111.800.

Anderhalf uur onderweg op deze laatste dag was het William Thorson die ons zou gaan verlaten. Hij bette als eerste uit maar werd gereraised door Mercier, en ging vervolgens zelf met een reraise all-in. De call door Jason met A-K gaf hem voorsprong op Thorson met A-Q, die al snel niet meer in te halen was door de koning op de flop.

Een echte meester in het toernooipoker waar hij ook speelt, maar Thorson werd hier uitgeschakeld op de zesde plaats, en niet in staat zich te verbeteren ten opzichte van zijn derde plaats in Dublin destijds in seizoen 3. Maar € 140.600 biedt vast enige troost.

Gregory Genovese kwam vandaag aan bij Casino San Remo als een soort van invaller voor Dario Minieri. Mocht er iets misgaan met Dario - een catastrofale ineenstorting tijdens de eerste paar handen bijvoorbeeld - dan zou Gregory opgestaan zijn als de 'Italiaan om voor te juichen'. In de schaduw van Dario, zou Gregory op zijn manier een solide finale spelen, dubbelen als het moest en 'tight' op andere momenten.

Ironisch genoeg was het Dario die de pot in gang zette die zijn landgenoot zou uitschakelen, een raise van 90k waarna Gregory all-in ging. Wat leek op een simpel duel Italië versus Italië nam een geheel andere wending toen Mercier de all-in callde. Dario deed hetzelfde maar nam verder geen deel meer aan de hand toen Jason op de flop 7-A-5 wederom uitbetten, aldus Dario op andere gedachten brengend. Het betekende dat het lot van Gregory afhing van de twee kaarten die Jason voor zich had liggen - A-3 en dus een pair tegen de T-9 van Gregory. Het resultaat was voorspelbaar, Gregory Genovese uitgeschakeld maar € 188.500 rijker.

Twintig minuten later zou de flamboyante Fransman Eric Koskas de volgende zijn die werd uitgeschakeld, en aldus de hoop op meer de grond in boren voor deze niet-Italiaanse tafelentertainer. Geen gepraat meer, geen dramatiek. De veelvuldig gewezen chipleader van deze week werd uitgeschakeld door Mercier (wederom hij) op de vierde plaats, het begin van het schakelen naar een hogere versnelling qua tempo op de finale van San Remo.

De hand was aangeland bij de river en er lag 5-J-6-8-8. Voordat de laatste acht het vilt had geraakt was Eric al all-in, een gewaagde daad die druk legde op de Amerikaan met de vele chips die er toch even over nadacht. Terwijl iedereen speculeerde over wat voor hand Eric kon hebben, had Jason 9-5, goed voor een pair vijven die alleen een bluf van Koskas konden verslaan.

Hij callde en kwam er zo achter dat dat precies was waartegen hij speelde - slechts tien hoog voor de Fransman die plotseling uit het toernooi gestoten was, eerder dan hij van plan was, maar met € 223.600 voor de moeite, dat echter niet genoeg was om pijnlijke blikken van zijn gezicht te doen verdwijnen.

De grote schok te midden van dit alles was de voortijdige aftocht van Team PokerStars Pro Dario Minieri. Een Italiaanse superster op Italiaanse bodem was een te mooie kans om voorbij te laten gaan voor de pers en de lokale toeschouwers die hun hoop op een EPT-overwinning op zijn jonge schouders hadden gelegd, zichzelf omwikkeld hebbend met de Italiaanse driekleur en beddengoed van het hotel gebruikend om spandoeken van te maken.

Zelfs zij die neutraal waren leken erin te berusten dat dit de week van Dario zou zijn; deze verkleinde versie van een vechtmachine die zich soepel zijn weg had gebaand door het veld, zelfs wanneer hij tegenslag had en hij kwetsbaar was. Als ze het dan probeerden was zijn stijl er een van vuurwerk waarmee hij zich een weg uit de problemen vocht; en waarmee hij het publiek meer dan eens op de banken kreeg.

Tegen hem een hand spelen leek voor hen die keken wel een zenuwslopende ervaring voor wie er dan ook in betrokken was - zoiets als wachten op je cijfer na een wiskunde-examen. Maar 1 hand zou dat allemaal veranderen, toevalligerwijs tegen de voormalig wiskundeonderwijzer. Jason Mercier was het weer die Dario op de proef stelde, een proef waarvoor hij niet zou slagen en die hen bedekt met vlaggen en een Italiaans accent het zwijgen oplegde.

'Ik was van plan uit de buurt van Dario te blijven totdat we nog maar met drieën of tweeën over zouden zijn omdat je dan wel je kans zou moeten wagen', zou Jason later zeggen.

De twee begonnen de hand met meer dan vijf miljoen chips tussen hen in, en een enorme chiplead die deze slag onverwacht maakte en iedereen zich deed afvragen 'wat is hier gebeurd?'. De pot was al 719k groot toen ze een flop zagen, 2h-7r-8r. Antony Lellouche moet zich hebben afgevraagd wat er aan de hand was.

Dario maakte er 200k van en Jason ging all-in. Tijd om het script uit het raam te gooien - Dario callde direct.

'Hij raisede vanaf de button en ik keek naar mijn kaarten en zag een aas en was van plan de standaard 3-bet te maken', zei Jason. 'Toen hij callde was ik niet zeker van wat hij had. Ik was eigenlijk van plan om de hand op te geven tenzij ik een aas zou krijgen of een flushdraw en straatkans of iets dergelijks. Toen ik mijn flushdraw kreeg besloot ik dat het beter was om all-in te checkraisen zodat ik meer waar voor mijn geld zou krijgen als hij blufte. En ik wilde ook niet een all-in moeten callen als ik 500k zou uitbetten.'

Dario keek bezorgd. Hij lag voor maar niet zoveel als hij had gewild, en liet zijn pocket vrouwen zien tegen de ruiten A-4 van Mercier. Er lagen twee ruiten op de flop maar ook de kans op een aas. De turn bracht meer kansen voor Mercier, een harten vier. Met de bijpassende dramatische pauze voor de televisie, het publiek en zoveel spanning dat de spelers bijna door de knieën gingen, werd de river gedeeld - een ruiten drie en een flush voor Mercier. Plotselinge uitschakeling voor Dario Minieri.

Het publiek maakte een vreemd geluid, een soort van tegengestelde van luid schreeuwen. Vol ongeloof trok langzaam de kleur uit het gezicht van Dario weg terwijl achter hem zijn vriend Luca Pagano er net zo uitzag. Van een gevoel van euforie bij het begin van de dag naar een verschrikkelijke anticlimax, de Italiaanse droom van een winnaar uit eigen land was voorbij en had Jason Mercier in een positie van totale heerschappij gebracht. De schok van de week, de schok van het seizoen.

Jason Mercier - Verenigde Staten - PokerStarsqualifier - 5,782,000
Antony Lellouche - Frankrijk - 1,392,000

Een paar woorden moeten gezegd over de Fransman, een bewezen en alom gerespecteerde prof die eerder dit seizoen in Londen de finaletafel had gehaald en die tot de elite van de Franse spelers op het Europese circuit behoort. Een gracieuze winnaar en goed verliezer, hij had weinig kans tegen de enorme stack die zijn tegenstander verzameld had. Het kostte Jason Mercier twee handen om de EPT San Remo te winnen.

Antony kreeg pocket zevens, heads-up een goede hand, en ging all-in. Het mocht niet zo zijn. Jasons flushdraw werd gemaakt op de river en dit betekende de tweede plaats voor Antony met bijpassende cheque van € 505.000.

'Ik wist dat hij een goede heads-up-speler was, hij had ook al de hele dag goed gespeeld', zei Antony. 'Ik kreeg twee zevens, een geweldige hand heads-up en ik was de shortstack dus een coinflip maakte me niet uit, dus schoof ik mijn chips naar het midden. Ik werd tweede door vier potten van minder dan 100.000 te spelen. Maar ik heb denk ik goed gespeeld. Niet mijn stijl poker maar goed poker.

'Natuurlijk ben ik blij met het geld maar eerste worden in een EPT-evenement betekent heel veel voor me. Ik heb één finale gehaald en ik speelde daarin erg slecht in Londen, dus ik wilde voor mezelf bewijzen dat ik eerste kan worden. Ik ben tweede geworden door goed te spelen dus ik ben blij... 85 procent blij... 15 procent niet blij!'

Jason voerde de diverse plichtplegingen behorend bij een EPT-winnaar uit. Allereerst de tv-ploegen, dan de camera's en dan is eindelijk de rest van de pers aan de beurt om met de winnaar te praten. Hij sprak kort met William Thorson (zesde plaats) die om een gunst vroeg - even de winnaartrofee vast mogen houden. 'Dit betekent veel meer voor je dan de cash' zei hij en schudde Jason de hand.

Dus geen spijt van het niet naar Amsterdam gaan..?

'Oh mijn god, nee! De grap is eigenlijk dat ik van plan was mijn plaats voor San Remo te verkopen omdat mijn vriend drie weken voor het evenement erop terugkwam hier te komen. Twee van mijn onlinevrienden zeiden dat ze gingen maar niet zouden spelen in het evenement 'je kunt met ons afspreken' en ik dacht wat maakt het ook uit en ben gegaan. Zij zijn heel goede vrienden nu.'

Jason had met tegenzin afgezien van Amsterdam voor vier dagen hard werken aan de pokertafel; werk dat zich op spectaculaire wijze heeft uitbetaald en hem de mogelijkheid biedt op een upgrade in Amsterdam zodra hij daar tijd voor vindt. Voor nu is het eerst Monte Carlo volgende week en dan de World Series.

Dat was van later zorg. Nu moest hij eerst bellen met zijn moeder in Florida, want zijn familie had de laatste twee dagen zijn vorderingen gevolgd op EPT Live.

'Ik heb het je toch gezegd dat als er nog 32 over zouden zijn ik het zou winnen...' , zei hij in de telefoon.

Helemaal waar. Jason Mercier, de nieuwe kampioen van de EPT San Remo.

De uitslag van de finaletafel van de EPT San Remo...

1ste - Jason Mercier - Verenigde Staten - PokerStarsqualifier -- € 869.000
2de - Antony Lellouche - Frankrijk -- € 505.000
3de - Dario Minieri - Italië - Team PokerStars Pro - € 287.000
4de - Eric Koskas - Frankrijk - PokerStarsqualifier - €223,600
5de - Gregory Genovese - Italië - € 188.500
6de - William Thorson - Zweden - € 140.600
7de - Dag Palovic - Slowakije - € 111.800
8ste - Marcus Bower - Verenigde Staten - PokerStarsqualifier - € 76.700