Macau is voor veel pokerspelers een aantrekkelijke plek, aangezien het pokerniveau vooralsnog op lager niveau ligt dan in Europa en de Verenigde Staten. De Korver en Luske konden hier helaas niet helemaal van profiteren, hoewel De Fries vijfde werd in een toernooi met een buy-in van 3.000 Hong Kong dollars, omgerekend zo'n 300 euro. Hij verdiende vierduizend euro met zijn vijfde plek.

Las Vegas
"Marcel (Luske) spoorde me aan om een keer mee te gaan naar Macau", vertelt De Korver, die dinsdag is teruggekomen uit Azië. "Ik vind Macau echt top, dat gaat het echt helemaal worden in de toekomst. Het is een beetje als Las Vegas, maar alles is nog mooier en nieuwer."

Nederlanders
De twee Team PokerStars Pro's waren niet de enige Nederlanders in poker- en gokparadijs Macau. Enkele Nederlandse pokerspelers die in Thailand wonen, waren ook van de partij. Net als Pieter Tielen, de pokerspeler die in 2009 iedereen verraste met zijn vijfde plaats op het PokerStars Caribbean Adventure op de Bahama's. Hij won ruim een half miljoen dollar, maar daarna werd er weinig van Tielen vernomen. Nu blijkt hij in Hong Kong te wonen en ook Tielen was aanwezig in Macau om te pokeren.

Uitgeschakeld
De Korver was succesvol in het 'side-event', in het hoofdtoernooi wilde het niet lukken. De Fries werd in een uur (!) uitgeschakeld. De Korver: "Ik had al een paar handen op rij verloren en daarna gooide ik het er iets te licht in. Ik had een 'flushdraw' op de flop met boer acht van schoppen, die tegenstander had ook een flushdraw, alleen dan met aas vrouw van schoppen. Dat was dus geen succes."

Door Pieter de Korver:

Mijn WSOP avontuur begon op 8 Juni toen ik vertrok uit Wenen. Ik was daarvoor uit Bulgarije vertrokken waar ik aan een ander poker toernooi mee had gedaan. Vanuit Wenen vloog ik naar Washington waar ik mijn vlucht miste doordat de douane in Washington meer dan twee uur duurde. Ik zou pas 24 uur later door kunnen reizen en hier had ik absoluut geen zin in. Ik regelde zelf een andere vliegticket en gelukkig kwam ik dezelfde dag nog aan in Las Vegas (Wel $650 en een zonnebril lichter).

Op het vliegveld pakte ik een taxi en zijn we naar het huis gereden waar ik vijf weken zou verblijven. Ik had bewust gekozen om in een huis te verblijven tijdens de World Series of Poker omdat ik vorig jaar in een hotel had gezeten. Na drie weken was ik dat helemaal zat, ik had heimwee en kon geen hotel of casino meer zien.

In Leeuwarden woon ik met een huisgenoot in een mooi en ruim huis en er komen vaak vrienden over de vloer. Datzelfde gevoel thuis hoopte ik ook in Las Vegas mee te maken en gelukkig was dat het geval. Misschien was het wel soms te relaxed allemaal, want als we nu naar mijn resultaten kijken over dit jaar WSOP: DRAMA!

Ik heb in totaal tien WSOP-toernooien, twee Deepstack-toernooien in Venetian en één toernooi van de Bellagio Cup gespeeld. En ik won slechts één keer kleine geldprijs van nog geen $3.000. Het Main Event van de WSOP was wel een bijzondere ervaring. Ik heb vier dagen gespeeld, maar vijftien plaatsen voor het geld ging het mis. Ik gooide ik mijn stack er onnodig in en vloog eruit. Erg jammer en ook best wel stom want ik had even geduld moeten hebben en wachten tot ik sowieso in het geld zat. Maar goed, dat is achteraf praten.

De eerste drie dagen van mijn Main Event was ik erg goed bezig tot het laatste level van de derde dag. Ik had een mooie stack van 220.000 chips verzameld bij een gemiddelde van 120.000 maar twee uur later stond ik op slechts 50.000. Ik verloor een pot van 200.000 doordat ik mijn hand te agressief speelde en daarna had ik tweemaal pech. Daar ging mijn mooie stack en om mijn teleurstelling nog wat heftiger te maken reed er op de parkeerplaats iemand tegen mijn huurauto aan. Niet echt mijn dag dus. Maar goed, ik had nog chips over!

De volgende dag was het doel duidelijk: Dubbelen, en het liefst 2 keer!
Dit lukte vrijwel meteen maar daarna bleef ik tussen de 50.000 en 90.000 chips schommelen. Er vlogen steeds meer mensen uit maar ik voelde me niet comfortabel. Ik was al een aantal maal all-in geweest maar werd niet gecalld. Dit gebeurde wel toen ik, 15 plaatsen voor het geld, alles naar het midden schoof met [A]-[J]. Ik werd gecalld door [Q]-[Q]. Flop: [Q]-[K]-[4]. Turn: [7]. River: [K] Helaas over en uit! Diepe teleurstelling, omdat ik een beter moment had moeten afwachten. Maar goed, ik ging er heen om te winnen en niet om mee te doen en $19.000 te winnen!

Terugkijkend op mijn Vegas trip van 8 Juni tot 15 Juli kan ik melden dat ik een mooie tijd weg ben geweest en weer fantastische shows heb gezien, met geweren (the Gunstore) heb geschoten, dik op stap ben geweest in de beste clubs van Vegas, leuke zwembad-feesten beleefd, veel geshopt en natuurlijk veel gepokerd. Toch heb ik niet goed gepresteerd, dus zal mijn aanpak volgend jaar toch anders moeten, want het kan niet zo zijn dat Las Vegas altijd een verliespost is.

- Door Pieter de Korver -

EPT Deauville, 20-25 januari
Niet gespeeld, wel de Dom Classics in Utrecht gespeeld en een klein prijsje gepakt.

EPT Kopenhagen, 16-21 februari
Niet aanwezig omdat ik de PokerStars Latin American Poker Tour in Uruguay ging spelen. Een interessant Zuid-Amerikaans avontuur. Zie mijn eerdere verslag.

EPT Berlin, 2-7 maart
Ook niet aanwezig omdat ik de NBC Heads Up speelde in Las Vegas. Mijn visitekaartje afgegeven door in de eerste ronde Mike Sexton te verslaan. Zie verder mijn eerdere verslag over de NBC Heads Up.

EPT Snowfest, 21-26 maart
Sneeuw, skiën, après-skiën en poker: wel of geen goede combinatie?
Het bleek erg gezellig te zijn in Saalbach-Hinterglemmn. Helaas leed de gezelligheid er wel toe dat het poker niet goed ging. Het Main Event kende een wisselvallige start maar na mijn hoogtepunt op 45.000 punten kende ik helaas toen alleen maar dieptepunten. Zo vloog ik er na de pauze helaas eruit. Ook heb ik nog side events meegedaan, maar totaal geen resultaat. Volgend jaar zeker weer aanwezig maar wel met een betere en gedoseerde aanpak.

EPT San Remo, 15-21 april
Het Main Event begon voor mij op dag 1B en het bleek weer een rollercoaster te zijn. In het begin verloor ik tweederde van mijn stack en zo heb ik me een aantal levels erg rustig moeten houden. Gelukkig net voor de dinnerbreak verdubbel ik mijn stack en na de dinnerbreak begin ik erg goed en zo krijg ik een goede 60.000 punten voor me. Helaas in de laatste paar levels krijg ik wat beats te verduren en eindig ik die dag op 28.000.

De tweede dag begin ik erg strak en weet me op te boksen naar 40.000, totdat er een cruciaal handje kwam. Ik kreeg twee vrouwen en ik open, mijn linker buurman 3bet naar 8.000 en de persoon daarnaast schuift 80.000 punten all in. Een vrij grove move vond ik. Ik heb even hem goed bekeken en ik zette de Italiaan of Griek op aas-koning. Ik call de all-in en mijn linker buurman legt na een aantal minuten zijn hand neer en hij bleek ook twee vrouwen te spelen! Ik had de ander precies goed want hij bleek inderdaad [A][K] te hebben. Nu moest ik hoe dan ook alleen die aas of koning ontwijken maar helaas op de flop kwam die vervelende koning.

De volgende dag ben ik het €2.000 side event gaan spelen en dat ging erg goed.
Dankzij een gelukkig handje met mijn vrouwen tegen azen (en een ander die koningen weggooit) win ik een mooie pot, omdat ik een flush weet te maken. Na dit moment knal ik later door tot een van de chipleaders aan het einde van de dag. De volgende dag doe ik snel goede zaken maar dan blijf ik later wat staan en verlies ik beetje bij beetje mijn chips. Helaas verlies ik een belangrijke coinflip met vrouwen tegen aas koning en daarna is het over en uit. Ik eindigde teleurstellend op de 33ste plaats.

EPT Grand Final Monte Carlo, 25-30 april
Vorig jaar kwam ik er als onbekende en nu als de titelverdediger en dit bracht ook zeker enige druk met zich mee. Eens kijken hoe ik hiermee om zou kunnen gaan!
Ik begon aardig met wat kleine potjes maar moest na een aantal levels teleurstellend kijken naar nog maar 23.000 punten. Ik was hierdoor een beetje geïrriteerd en besloot om dit snel om te keren. Ik kwam in een pot terecht met [J][9] op een flop van [T][7][2]. Ik besloot de c-bet te raisen naar 4.200 punten. De eerste persoon gooide netjes af maar de ander ging niet weg. Hij verhoogde zelfs nog een keer. Ik dacht eigenlijk niet lang genoeg na en besloot om het erin te gooien. All-in! Bon chance! Hij callde echter instant met een set zevens. Ik was nog wel vol goede moed, maar de tweede [2] op de turn vergooide mijn moed wel heel snel, river ook niets en over en uit!!! Wat een deceptie en teleurstelling. Wat zonde en wat veel te snel al in level 4 er alles al in gooien. Bah, echt zonde! Ik heb hierna nog een aantal dikke side events gespeeld maar echt niets lukte meer. Mijn jaar ervoor ging alles in Monte Carlo goed, maar deze week lukte echt niets meer! Een behoorlijke jammerlijk sluitstuk van mijn twee seizoen op de European Poker Tour!

Al met al heb ik geen onaardige resultaten behaald. Met mijn gewonnen side event op de Bahamas heb ik gelukkig het merendeel kunnen bekostigen. Helaas geen tweede overwinning in de EPT Main Events van 2010! Wel heb ik flink aan de provinciale, nationale en internationale weg getimmerd om mijn geliefde pokerspel op een hoger niveau te tillen en als universele denksport te laten gelden en waarderen.

Ik heb nog steeds honger naar een tweede EPT overwinning. Ik wil geschiedenis schrijven en een tweede overwinning boeken. Het zevende seizoen van de European Poker Tour zal nog een paar maanden op zich laten wachten. Hier kan ik me nu goed op voorbereiden!

Ik heb er zin in!

- Door Pieter de Korver -

Met de herinnering aan mijn fenomenale winst in Monte Carlo vorig jaar in het laatste toernooi van EPT seizoen 5, besloot ik met een positieve instelling aan het nieuwe EPT seizoen 2010 te beginnen.

EPT Kiev, 18-23 augustus
Ik besloot om hier niet heen te gaan. Nog even rust genomen.

EPT Barcelona, 4-9 september
Barcelona was het eerste toernooi van de EPT dat ik weer besloot te gaan spelen.
Het was precies een jaar geleden, in 2008, toen ik voor het eerst aan de EPT mocht gaan proeven. Het jaar ervoor en dit jaar bleek een overeenkomst te hebben en dat was dat ik op dag 1 in het een na laatste level uit het toernooi vloog. Helaas lukte weinig en liep ik hele tijd achter de feiten aan. Wel weer prima toernooi ervaring opgedaan.

EPT Londen, 2-7 oktober
Londen had ik net een paar maanden eerder al bezocht voor een ander toernooi. Londen vind ik erg plezierig en ik heb veel dingen buiten het poker gedaan. Het toernooi was voor mij een ouderwetse rollercoaster. Ik begon matig maar herpakte me later en stootte door naar een mooie 80.000 punten die ik helaas in de laatste level van de dag verprutste naar 22.000. De volgende dag lag het er in één van de eerste handen in en helaas verloor ik toen met mijn [8][8] van [Q][Q].

EPT Warschau, 20-25 oktober
Niet naar toe geweest dit wegens vakantie op Jakarta, Indonesië.

EPT Villamoura, 17-22 november
Niet naar toe gegaan, dit i.v.m. andere verplichtingen en het Belgisch Kampioenschap waar ik als 67ste eindigde.

EPT Praag, 1-6 december
De eerste dag van de EPT Praag ging erg op en neer. Ik eindigde teleurstellend op 20.000 punten aan het einde van dag 1. Op de tweede dag vocht ik me heel snel terug in een goede uitgangspositie. Toen na een fantastische fold van twee koningen (mijn tegenstander had inderdaad twee azen) knalde ik door van 70.000 naar 470.000. Hiermee eindigde ik op een vijfde stack die dag.

De derde dag begon ik erg aanvallend en zo verzamelde ik heel snel veel punten en werd ik chipleader. Ik schakelde ook nog de laatste speler uit, voordat er geld werd verdiend door iedereen, en zo deed ik zeker goed mee om de volgende dag met een dikke stack te halen. Maar helaas kwam er een persoon aan mijn tafel die al mijn punten opvrat. In twee dikke potten pakte hij al mijn punten. Eerst [A][K] tegen [J][T] boer tien. Ik maak 2 pair op de river, maar hij maakte een straat. Daarna met mijn [A][A] tegen zijn [T][9]. Hij limpt in. Ik verhoog mijn grote blind, en hij callt. Flop: [Q][7][9]. Hij checkt, ik bet, hij callt. De turn: [T]. Hij zet mij all-in en ik call. Ik verbeter helaas niet op de river. Een grote deceptie en ik eindig als 30ste.

PokerStars Caribbean Adventure, Bahamas, 5-11 januari
Ik ging hier naartoe samen met mijn moeder. Zij had lekker vakantie en ik was geconcentreerd aan het pokeren. Helaas ging het main event niet goed en verloor ik ongelukkig mijn [A][A] van [K][K]. Mijn tegenstander maakt de flush. Diep teleurgesteld maar toch nog vol goede moed begin ik meteen de volgende dag met een side event; Het $1.000 shorthanded NLHE-toernooi.

Ongeveer 450 mensen doen hier aan mee. Ik haal het einde van de eerste dag vrij gemakkelijk met een average stack. Ik kom daardoor gemakkelijk in het geld en weet me alsmaar beter staande te houden. Ik maak een paar goede moves en zo begin ik alsmaar een grotere stack te krijgen. Helaas krijg ik nog een paar beats tegen maar ik weet toch de finale tafel te halen. Samen met nog twee Nederlanders (Joris Jaspers en Tommie Janssen) zijn we goed aanwezig van de zes finalisten.
Ik begon weer als een van de shortstacks maar weet me snel chipleader te maken. Helaas verlies ik door een gewaagde all-in weer veel chips en daardoor ben ik weer degene met kleinste stack. Dankzij een gelukje ([A][T] tegen [A][J]) dubbel ik en later pak ik nog een grote pot met [Q][Q] tegen [J][J]. Zo ben ik weer chipleader en kom ik uiteindelijk Heads Up tegen een Amerikaan die ik gelukkig binnen vijf handen kapot weet te maken.

$110.000 verdien ik met deze overwinning en zo is mijn nieuwe jaar prima begonnen.

- Door Pieter de Korver -
Bij aankomst in Las Vegas heb ik eerst met mijn maat Joost goed gekeken wat er allemaal te doen was in de stad. Gaandeweg kwamen we tot de conclusie dat het een goed idee zou zijn als we 's avonds naar de show van David Copperfield zouden gaan. Zo gezegd zo gedaan en zo zaten we die avond bij een van de mooiste shows die ik in mijn leven heb gezien. Jeetje wat die man allemaal te voorschijn haalt en laat verdwijnen. Kon hij dat maar met mijn kaarten doen wanneer ik weer eens voor de zoveelste keer tegen [7s][2h] aan zit te gapen. De spectaculaire show maakten ons echter wel hongerig en dus zijn we daarna naar een van de beste steakhouses van Las Vegas gegaan. En steaks bakken, dat kunnen Amerikanen als geen ander! Heerlijk lopen smullen waardoor we met een goede after-dinner-dip naar bed zijn gegaan.

Donderdag was mijn laatste relax- en shoppingdag voordat er weer daadwerkelijk gekaart moest worden. Mijn oog viel die dag op een paar schilderijen die ik niet zonder goedkeuring van mijn kunstzinnige huisgenoot Joost had kunnen kopen. Heb hem dan ook die dag uit bed gesleurd om vervolgens met zijn advies op zak een stel 'Godard' replica's te kopen. Erg coole "schilderijen", je zal ze nog wel zien als "MTV Cribs" ooit bij mij op de stoep staat. 's Avonds weer het buikje gevuld en daarna snel door naar de puike NBC Heads Up Draw Party.

Wederom als een echte Hollywoodster ontvangen. De rode loper lag uit, paparazzi op de loer, handtekeningen uitgedeeld om vervolgens met alle andere pro's naar binnen te wandelen. Daar begon de trekking om half elf. Leuk en aardig allemaal maar aangezien ik als een van de laatste werd getrokken was het wel even wachten. Kijk aan, daar is mijn naam. En wie is mijn tegenstander? Niemand minder dan de bekende pokerpresentator Mike Sexton. De John Madden of de Mart Smeets van het poker, het is maar hoe je het bekijkt. Had graag even een praatje met hem willen maken, ware het niet dat hij niet aanwezig was aangezien hij nog de finale van de World Poker Tour moest becommentariëren.

De volgende dag was het zover. Bring it on Mr. Sexton! Eerst maar even het strijdtoneel bewonderen. Andere battle's waren al bezig. Voordat die van mij kon beginnen moest er eerst nog even een groepsfoto worden gemaakt. Jammer dat sommige spelers sterallures ontwikkelen waardoor ze te laat voor de foto waren. Hierdoor was de foto onvolledig. Nou ja, het is niet anders en bovendien stonden er belangrijkere zaken op het programma.

"How are you, Mr. Sexton?" Sympathieke kerel. Leuk mee gebabbeld en bijna jammer dat we tegen elkaar moesten spelen. Helaas mag ik weinig zeggen over de handen die we hebben gespeeld. Dit omdat het Heads Up toernooi eerst nog moet worden uitgezonden. Ik kan je wel vertellen dat ik deze legendarische speler wel goed in de gaten had en dat ik lekker in m'n vel zat. Heb de hele match voorgestaan en bouwde het hand na hand steeds beter uit. De laatste hand was top! Ja die mag ik wel vertellen aangezien die allang op internet staat. Hij ging als volgt: Ik had 32.000 chips, Mike had 8.000 chips en de blinden waren 400-800. Ik kijk tegen [Ac][Kc] aan en besluit te limpen omdat ik wist dat Mike dan 'licht' all-in kon gaan. Dat deed hij ook. All-in en ik insta-call! Mijn aas koning tegen zijn aas tien. Flop [K][K][7], turn een [5] en dat was einde verhaal voor meneer Sexton. Lekker! Snel door naar het MGM Grand voor een mooie voorstelling van Cirque Du Soleil.

De zaterdag begon relatief vroeg met een heads up tegen niemand minder dan het jonge Amerikaanse pokerbeest Jason Mercier. 13:15 van start en Mercier begon meteen een paar potten van me te pakken. Ho ho rustig Jason, we are on the same team you know! (jaja, ook Pokerstars Pro). Maar Jason hield geen rust en op een gegeven moment was de verhouding 24.000 vs 56.000 in zijn voordeel. "Genoeg" dacht ik en ik begon terug te vechten zoals oerfries Abe Lenstra dat ook eens deed. Al snel kwam ik terug op 40.000 wat het nodige vertrouwen schepte. Helaas verloor ik snel daarna weer een paar belangrijke handen waarna ik tegen een cruciale hand aanliep. Met nog 21.600 aan chips keek ik tegen [As][Td] aan. Met blinds van 1.000 en 2.000 opende ik naar 4.900. Jason zette mij all-in en tja, ik insta-callde natuurlijk! [As][Td] tegen...[Ad][9c]! Dat zag er goed uit! We keken tot en met de turn tegen een [Ks][7d][4s][2c] board aan en toen, ja je raadt het al, viel er die vieze [9s]. Bah!

Ik speelde prima maar werd er niet voor beloond. Financieel niet tenminste. Dus trakteerde ik mezelf maar op een troostend biertje. Al met al was ik wel erg tevreden met de manier waarop ik had gespeeld. Het bier smaakte goed maar in plaats van teut te worden besloot toch maar even een middagdutje te gaan doen. Zaterdagavond in Vegas stond namelijk voor de deur en daar kan je best wat extra energie voor gebruiken! Ik ben met Vip Steve en Joost naar de Pure gegaan waar we hiphoppend op de lyrics en beats van Outkast's Big Boi het weekend begroetten en ons reisje afsloten. Ben geen homie maar moet zeggen; Word!

Maandag reden we al om 05:00 vanaf het hotel naar Las Vegas airport waar het vliegtuig naar de lage landen op ons wachtte. Zo. En toen waren we weer thuis. Nog even een paar daagjes bijkomen van de pokervakantie en me daarna weer voorbereiden op de komende EPT's, waar ik echt goed wil presteren.

Anyway, tot de volgende column!

*** Dit artikel is een herpublicatie van de Telesport-pagina van de Telegraaf ***

Dinsdag stond de eerste werkdag op het programma: Het welkomstfeestje van de Latin American Poker Tour (LAPT) en daar moet je als gezicht van Pokerstars gewoon bij zijn. De mensen willen opeens met me op de foto. Ik moet er nog wel eens aan wennen. Een broodnuchtere jongen uit Fryslan wordt iedere keer weer behandeld als een rockster uit Hollywood. Nou ja, part of the job zullen we maar zeggen.

De volgende ochtend kon het pokeren dan daadwerkelijk beginnen. Goed ontbeten als een echte sportman en om 12.00 uur aangeschoven aan een tafel waarbij de gemiddelde leeftijd zo'n veertig jaar bedroeg. Let the LAPT in Punta del Este in Uruguay begin! Zo dacht de rest van de tafel er ook over. Wat een enthousiasme. Het leek wel alsof het feestje van de vorige avond nog steeds gaande was. Veel te veel passie en agressiviteit in level 1 als je het mij vraagt. Dikke overbets en fascinerende pokertrucs voerden de boventoon. Dit beviel deze geduldige Fries wel! Eens even kijken of ik een van deze gringo's met een 'oant sjen!' de deur kon wijzen. Ik ging focussen op een speler, maar zoals dat wel eens gaat bij poker; sometimes de hunter becomes the hunted. Zo, wat kreeg ik een tik op mijn vingers door een top 2 pair af te betalen. Meneer had z'n flush namelijk allang op de turn gemaakt. Auwtsj! Van 20.000 chips naar 6.500 om vervolgens nog verder af te zakken naar 5.000.

Gelukkig lachte al snel een van de fijnste dingen in poker mij tegemoet; namelijk [A][A] in de small blind! Je hoopt dan op actie maar zoals altijd in dit soort situaties moet je alles zelf weer doen. Zucht. Toen ik aan de beurt was, zat er slechts een caller in de pot. Ik besloot lichtelijk te raisen en meneer ging mee. De flop was [T][9][7]. "Save", dacht ik, maar niets was minder waar. Alle chips gingen naar het midden van de tafel, zowel die van hem als die van mij. Bij de showdown bleek mijn tegenstander top 2 pair te hebben gehit met [T][9]. "Ai caramba!!" Turn [2], river [2] en ik maakte met [A][A] alsnog een hogere 2 pair. Feest en opluchting. Het kersverse zelfvertrouwen dat hierbij kwam kijken zorgde ervoor dat ik na een kleine pauze terugkwam tot een goede 18.000 punten.

Als ik het toernooi vervolgens had gewonnen hadden de meeste van jullie dat inmiddels wel gehoord of gelezen. Maar dat is niet het geval en vandaar nog even de hand waarmee ik er later in het toernooi werd uitgegooid. Wees alert op flamboyante Argentijnen kan ik alvast zeggen!

Ik begon de hand met [Qs][Js]. Zelf licht geraist waarna ik 2 callers kreeg, waaronder mijn grote Argentijnse vriend die mij eerder 13,5K deed inleveren. De flop voor mij kon niet beter: [A][K][T]. Straat op de flop! De man voor mij checkt en ik besluit hetzelfde te doen. De Argentijn bet vervolgens 1K en toen begon de oorlog. Reraise door mij, nog een [Q] op de turn gevolgd door nog een [A] op de river. Meneer had [A][T], full house en ik lag eruit na mijn actieve bethouding. Het leek erop alsof ik een persoonlijke beul had gekregen. Ik gaf hem teleurgesteld een hand en op dat moment brabbelde hij in het Spaans iets van "Doe de groeten aan Maxima". Ja vriend, maar jullie Argentijnse pokerspelers zorgen ervoor dat wij gezellige kalende Hollanders er geen kans meer bij maken. Nee, Zuid Amerika is een prachtig continent maar met Argentijnse pokerspelers was ik wel even klaar nu.

Al met al hebben we ge-wel-dig genoten op de LAPT. Helaas vielen Joost en ik buiten de prijzen maar mijn complimenten aan de organisatie! Niet alleen was alles goed geregeld, het weer was natuurlijk ook hartstikke top. Als je er op de LAPT eruit vliegt, wacht de zon en een geweldige gastvrijheid buiten geduldig op je. Mocht je voor volgend jaar nog aan een groot toernooi willen proberen te kwalificeren, dan raad ik de LAPT van harte aan. Of je wint misschien geld, of je hebt een topvakantie. Of beiden natuurlijk! Helaas moesten we gedag zeggen tegen dit mooie land, want het hoofdkwartier van pokerland wachtte op ons. Las Vegas here we come!

Dit artikel is een herpublicatie van de Telesport-pagina van de Telegraaf.