Reisverslag
Mijn reis naar Monte Carlo begint op maandagmiddag omstreeks 16:15 uur als ik richting Utrecht vertrek om aldaar op de trein te stappen richting Schiphol. De treinreis verloopt voorspoedig en ik sta om half 6 op Schiphol bij de 'bagage drop-off' om mijn koffer af te geven.
Een gate-wijziging (D77 werd D71) is het enige waar ik op moet letten, is de boodschap, en na het scheppen van een luchtje vervolg ik mijn weg langs de soepele controles van de Amsterdamse douane en begeef ik me al gauw in het niemandsland om plaats te nemen in de wachtruimte van gate D71.
Inmiddels is het 18:45 uur en loop ik bij gate D71 Remco Visser tegen het lijf. De winnaar van het televisieprogramma 'Late Night Stars of Poker" zal de de EPT Grand Final van seizoen 5 gaan spelen en reist zodoende, samen met pokervriend Dennis de Ruiter, af naar het op 1 na kleinste land ter wereld.
Remco Visser is geen onbekende in de Nederlandse pokerwereldje en in de pokerzaal van het Holland Casino te Amsterdam is hij zelfs een graag geziene gast. Niet enkel in het casino wordt Vissers aanwezigheid op prijs gesteld. Ook in de vele goede restaurants is Amsterdam en omstreken is Visser vaak te vinden. Het buiten de deur eten is door Visser bijna tot kunst verheven en 5 tot 6 maal in de week laat hij zich een lekker stuk vlees en een goed glas wijn voorzetten. Uitgebreid eten en drinken behoort dan ook tot 1 van de passies van de Late Night Stars of Poker-kampioen.
Nog steeds wachtende bij gate D71 werd het ons langzaam duidelijk dat we toch niet helemaal bij de goede gate stonden. 'D77' was de goede gate, werd ons medegedeeld en ik kon een klein moment van verbazing niet onderdrukken. Het principe van het kastje en de muur werd opeens een stuk duidelijker voor ons.
We trokken een kort sprintje naar onze nieuwe gate en de lieftallige dames van Transavia stonden ons al op te wachten omdat we de laatste passagiers waren die aan boord stapten van de boeing 737 die ons van Amsterdam naar Nice zou vervoeren. Terwijl we ons positioneren in onze stoelen, wat bij Dennis Ruiter niet meeviel met zijn lengte van ruim 2 meter, stapt ook de nestor van het Nederlandse poker Marcel Luske in het vliegtuig en middels een vriendelijke begroeting aan ons adres begaf ook Luske zich naar zijn zitplaats.
De vlucht vertrok op tijd en we verlieten het zonnige Amsterdam met de mededeling dat we nogal wat turbulentie konden verwachten, en zetten koers richting de stad aan de Middellandse Zee. Onderweg bespreken we de overwinning in de Late Night Stars of Poker van Remco Visser en hij vertelt me dat dit 1 van de leukste televisietoernooien is die hij in zijn carrière gespeeld had. Ruiter merkt op dat Visser niet erg objectief is omdat een toernooi dat je wint nu eenmaal leuker is dan een toernooi waarin je vroegtijdig wordt uitgeschakeld. Uiteraard komt ook de EPT San Remo overwinning van Constant Rijkenberg aan de orde en de heren blijken goede bekenden te zijn van de EPT-kampioen omdat allen veel poker gespeeld hebben in het Holland Casino te Amsterdam.
Visser is een echte levensgenieter en hij vertelt me van alles. Van bizarre kunstveilingen in Frankrijk tot het spelen van poker in Los Angeles, niets is te gek voor de goedlachse Visser en de mooie anekdotes vliegen door het ruim van het vliegtuig zodat ik met buikpijn van het lachen opmerk dat de daling alweer is ingezet en niet veel later staan we dan op Franse bodem in de badplaats Nice.
Aangekomen bij de taxistandplaats blijkt het snoeihard te regenen in Nice en snel een taxi regelen is het devies. Nadat Visser kort onderhandelt over de prijs (Visser was de enige van ons drieën die Frans spreekt) stappen we in de Mercedes die ons naar het Meridien Beach Plaza hotel zou brengen. Ook dit verloopt allemaal soepel en ik moet zeggen dat de heren Visser en Ruiter prima reisgezelschap waren tijdens deze korte reis.
Nadat we ons op de kamers geïnstalleerd hadden besloten we dat het tijd was om een hapje te eten en onder het genot van een voortreffelijke fles Saint Éstephe (rode wijn uit de Bordeaux-streek - € 56 per fles) bespraken we de tactiek die Visser gaat toepassen tijdens zijn 1ste EPT. Visser zal starten op dag 1B en heeft daardoor de mogelijkheid om op dag 1A te kijken hoe het een en ander er aan toe gaat. Het toernooi begint met 30.000 chips en de blinden zullen starten op 50-100. Deze structuur is daarmee langzamer van opzet dan de reguliere EPT-toernooien, alle spelers beginnen met 20.000 chips extra, en Visser merkt lachend op dat hij dan makkelijk en fluitend K-K kan folden in de 1ste levels van het toernooi.
We sluiten de avond af met een bezoekje aan de toernooizaal waar het feest op dinsdagmiddag rond 12.00 uur zal gaan losbarsten. De finaletafel van het € 4.000 'Ante up for Africa'-toernooi was nog volop bezig en de Team PokerStars Pro's Dario Minieri en Isabelle Mercier stonden er erg goed voor. Daarnaast werd ook het sateliettoernooi gespeeld en bij de laatste 126 deelnemers vonden we de Nederlanders Jan Hlobil en Clyde Tjauw Foe die streden om een van de felbegeerde EPT Grand Final-tickets. Jan Hlobil wist uiteindelijk een Main Event-ticket te bemachtigen en Tjauw Foe werd net voor de prijzen uitgeschakeld.
Dag 1A is inmiddels in volle gang en weldra zullen er hier updates verschijnen betreffende de Nederlanders.
Het weer op dag 1A is beter dan bij onze aankomst in Monaco
