door Stephen Bartley en Brad Willis
Alle foto's © Neil Stoddart
Glen Chorny stak zijn armen in de lucht. Zijn A-5 had Denes Kalo's K-Q verslagen en op dat moment werd hij de nieuwe PokerStars.com European Poker Tour Grand Final-kampioen.
Het was het langste, grootste en beste poker ooit vertoond op de EPT. Toen het toernooi erop zat en de trofee omhoog werd gehouden door Chorny zeiden de gezichten van de spelers meer dan duizend woorden. Opluchting, gemend met vermoeidheid, gecombineerd met een overdosis aan adrenaline. Ze hadden een enorme mentale inspanning moeten leveren om zo ver te komen, maar er kon er maar één winnen en net als de hele week al was er tot aan het eind veel spannend en opwindend poker.
De finale kon alle kanten op. Antonio Esfandairi had kans op een knappe 'Triple Crown'. Alleen een EPT-titel had hij nog nodig om toe te voegen aan zijn WPT- en WSOP-overwinningen. Verder zat daar Team PokerStars Pro Luca Pagano aan zijn derde EPT-finaletafel ooit en in een vorm die zijn vorm uit seizoen 1 benaderde. Het zou zijn negende EPT-prijs worden, een record!
Vlak ook Isaac Baron niet uit, door velen getipt als de toernooifavoriet en bij zijn collega's bekend als de beste speler die er is. Het verhaal van een verwoestende internetspeler die een livepokerkampioen wordt is al vaker verteld, maar Isaac's eerste overwinning op de EPT zou niet hier plaatsvinden.
Toen we vandaag begonnen waren er nog tien spelers over. Nadat Stig Top Rasmussen en Henrik Gwinner beiden waren uitgeschakeld konden we de finaletafel in het licht zetten met de volgende spelers...
Seat 1. Denes Kalo -- Hongarije - 1.190.000
Seat 2. Michael Martin -- USA - 1.320.000
Seat 3. Luca Pagano -- Italië -- Team PokerStars Pro - 688.000
Seat 4. Valeriy Ilikyan -- Rusland - 1.396.000
Seat 5. Antonio Esfandiari -- USA - 501.000
Seat 6. Maxime Villemure -- Canada - 1.206.000
Seat 7. Glen Chorny -- USA -- PokerStarsqualifier - 3.613.000
Seat 8. Isaac Baron -- USA -- PokerStarsqualifier - 2.853.000
Terwijl zijn vader Claudio nerveus in de coulissen zat nam Luca Pagano al vroeg het voortouw. Hij verdubbelde ten koste van Isaac Baron na een raise en het callen van de reraise met KJ. Baron, met een veel grotere stack, ging all-in op een flop boer hoog en Pagano callde en zag dat hij tegen AK speelde. Pagano wist de aas te ontwijken en, erg belangrijk, al vroeg te verdubbelen.
Slechts een paar minuten later raisede Pagano weer. Deze keer ging Antonio Esfandiari all-in. De call was 480.000 en Pagano aarzelde dan ook nauwelijks om de call te maken. Esfandiari liet A8 zien tegen Pagano's AJ. De flop viel en bracht Pagano de keiharde nuts--QTK voor Broadway (topstraat). Esfandiari had drie outs (de boeren) om de pot te kunnen delen, dat lukte niet en hij verliet het toernooi op de achtste plaats, waarmee hij € 168.000 verdiende.
Toen Esfandiari de arena verliet was de eerste persoon die zijn hand schudde en hem feliciteerde Luca's vader, Claudio Pagano. Esfandiari zei later dat hij een read maakte op Pagano en hem op een behoorlijke hand had gezet, maar dit direct vergat toen hij zijn eigen aas zag. Meer hierover in de PokerStars Videoblog hier beneden.
Na het vertrek van Esfandiari kabbelde het spel even voort zonder veel bijzonders. Totdat de Amerikaan Michael Martin--uitgedost met wat Amerikaans vlagvertoon--een pot begon met een raise, waarna de Rus Valeriy Ilikyan all-in ging. Hij kreeg een onmiddellijke call van Martin.
'Bring on the Russians' (Doe mij maar meer Russen), zei hij vol vertrouwen. Hij had AQ tegen Ilikyan's A4. De flop bracht een aas en vrouw op tafel. De turn en river hielpen Ilikyan niet en hij kon vertrekken op de zeven plaats met € 253.000.
Deze uitschakeling van twee shortstacks deden Team PokerStars Pro Luca Pagano in actie komen. In een pot die het volgende uur van het toernooi zou bepalen bette Pagano 500.000 met 9r 4r 2h 4s op tafel en een pot die was opgelopen tot 814k. Glen Chorny callde. De river bracht de Qh en wederom bette Pagano uit, 400.000 deze keer. Chorny callde en liet pocket zessen zien, niet genoeg tegen Pagano's KrQr. Plotseling had Pagano de chiplead met 3,3 miljoen chips.
Pagano heeft negen geldprijzen behaald op de European Poker Tour. Deze Grand Final is zijn derde finaletafel. In al die tijd is het hem echter niet gelukt een overwinning te behalen. Deze keer, met zijn vader in het publiek, rook Pagano zijn eerste EPT-titel.
Vijftien minuten later stapte Luca een pot in met een raise naar 130.000 en Max Villemure reraisede naar 400.000. Pagano wachtte niet lang alvorens all-in te reraisen. Dit was een serieuze zaak. De bet was bijna een miljoen meer chips. Villemure, echter, was niet afgeschrikt. Hij callde snel en zag Pagano's pocket boeren. Villemure draaide zijn AK om. De pot was meer dan 3,4 miljoen waard en ging naar de Canadees toen de aas op de flop viel.
Die pot maakte duidelijk dat de finaletafel niet vroeg zou gaan eindigen. Toen het om 20:15 tijd was voor de dinerpauze hadden de spelers allemaal nog zoveel stack dat sommige toernooiveteranen voorspelden dat de finaletafel wel eens tot diep in de ochtend kon gaan duren. Ze zouden gelijk krijgen.
Maar de zaken zouden wel keren voor Luca na de dinerpauze toen hij na 15 minuten en weinig geluk al dicht bij zijn uitschakeling gekomen was. Toen ging hij all-in op de button na een 125k-raise door Denes Kalo. De snelle call betekende slecht nieuws voor Pagano, die AJ liet zien, waarna Denes pocket vrouwen omdraaide. De flop K-7-7 flop was niet goed voor Luca die om een aas begon te roepen en nog een kans. Maar de aas kwam niet en na het schudden van de handen aan tafel verliet hij de finale met € 337.000 op zak.
Toen na twee levels zonder eliminaties hadden we er 15 minuten later weer een.
Michael Martin was gisteren laat op de dag op komen zetten en had zelfs een paar keer aan kop gelegen, maar de koppositie was meerdere keren door anderen overgenomen, en grote potten konden snel de dynamiek van de dag veranderen. Toen Glen Chorny pre-flop raisede naar 125k, callde Michael vanuit de grote blind. Vervolgens checkte hij op een flop 6-7-T en Chorny bette weer, 225k deze keer. Martin verhoogde toen de inzet en maakte er 675k van. Dit was een plotselinge versnelling en toen Chorny alles naar het midden schoof was er geen andere keus voor Martin dan te callen. Hij liet QT zien, Chorny pocket boeren.
'Doe me dat niet aan, dealer', zei Chorny en de dealer gehoorzaamde met een aas en twee op de turn en river. Martin's toernooi was voorbij op de vijfde plaats, goed voor € 421.000. In slechts 20 minuten waren we van zes spelers terug gegaan naar vier.
De gedachte kwam op dat dit allemaal wel eens sneller voorbij kon zijn dan verwacht toen een paar minuten later Denes Kalo all-in ging. Glen Chorny had pre-flop geraised met A3 schoppen en werd gecalld door Kalo met AQ. Chorny miste zijn outs, en Kalo werd zo maar chipleader met 4,5 miljoen.
Maar in de geest van het evenement was niemand van plan het hoofd in de schoot te leggen en zijn lot door anderen te laten beslechten zonder ervoor te vechten. Chorny won een pot van 1,7 miljoen van Maxime Villemure met AJ. De boer op de flop bleek meer dan genoeg.
Er was nu geen duidelijke chipleader meer en de finale was uitgedraaid op een gevecht tussen vier spelers waarvan niemand echt in het voordeel was. Maar misschien favoriet volgens de pokerspelende leeftijdgenoten was Isaac Baron, vaak genoemd als een van de beste pokerspelers heden ten dage.
Het zou bijna drie uur duren voor de volgende uitschakeling een feit was.
Tijdens level 29 zagen de spelers een enorme pot gaan naar Maxime Villemure, die begon met een raise, Isaac zag reraisen naar 650k en toen all-in ging. Isaac wist niet hoe snel te callen en liet pocket achten zien. Maxime had pocket vrouwen. Beiden wisten hun hand niet te verbeteren, en zo dubbelde Maxime naar 4 miljoen. Isaac was kwetsbaar geworden en de shortstack met een kleine miljoen chips.
Maar het zou Isaac meezitten. Hij ging all-in met Q3 en Denes Kalo callde met AT. Alles leek verloren voor Isaac, hij leek voorbestemd voor de vierde plaats. In plaats daarvan kwam als bij donderslag aan de heldere hemel een vrouw op de river. Het publiek barstte uit in geschreeuw en dat hielp Isaac bijna net zoveel terug in de strijd als de injectie die zijn stack kreeg. Hij was terug met meer dan 2 miljoen chips.
Maar zelfs de mooiste verhalen kunnen soms abrupt eindigen en voor Isaac gebeurde dat met AQ tegen AA. De hand kwam als een verrassing en stuurde de toernooifavoriet naar huis. Op een lage flop 6s2k7s bette Glen uit voor 335k en Isaac ging in de denktank. Glen vroeg om de klok, voor het eerst, en trok zo misschien wel Isaac over de streep voor zijn all-in. Glen callde direct en liet zijn azen zien. De schoppen negen op de turn gaf Isaac nog hoop aangezien hij een schoppen had en er nu drie op tafel lagen, maar de flush kwam niet. Baron lag eruit op de vierde plaats, goed voor € 589.000.
Ondertussen kwam een ander probleem aan het licht. Maxime had de hele week al tekenen vertoond van een zware verkoudheid en de stress van vijf dagen spelen en alles wat daarbij hoort begonnen hun tol te eisen.
Glen begon langzaam weg te lopen, naar 6 miljoen, toen 7 miljoen terwijl de anderen hun best deden in de buurt te blijven ondanks de almaar hogere blinds (level 30 inmiddels). Max ging all-in met AQ op een perfecte flop T-Q-3 en wist te verdubbelen toen Glen hem callde met Q-J.
De langzame mars ging verder en het werd na tweeën. Maar met Denes als shortstack waren het Max en Glen die clashten, aldus het veld met één kleiner makend en de Grand Final heads-up.
Maxime limpte in vanuit de kleine blind en zag een flop Th-Ar-4s. Toen de turn Js werd omgedraaid maakte Maxime er 200k van en werd gecalld. Een 9r op de river en nog een bet, 450k, van Maxime, waarop Glen all-in ging. Maxime callde snel. Max had Q8 voor de straight, maar Glen KQ voor de nuts straight. Einde oefening voor Maxime Villemure, eruit op de derde goed voor € 715.000 en nog twee spelers over voor de titel.
Het duurde daarna nog geen minuut voordat deze titanenstrijd was beslecht. Na bijna 12 uur spelen had Glen een tien tegen een chiplead ten opzichte van de Hongaar. Kalo wist dat hij snel wat moest doen om nog kans te maken. Hij kreeg KhQr en stapte de pot in, eerst met een raise, en zag Glen all-in gaan waarna hij direct callde en zijn Ah5h liet zien. Op tafel verscheen AsQs6s6kTr en Glen Chorny is de PokerStars.com EPT Grand Final-kampioen van seizoen 4.
Chorny nam het applaus in ontvangst na het schudden van de hand van Denes Kalo, zijn waardige tegenstander, en toernooidirecteur Thomas Kremser. Denes kan voordat hij naar huis vertrekt € 1.179.000 ophalen, terwijl op Chorny € 2.020.000 wacht en de eer die hoort bij het winnen van het grootste pokertoernooi in de Europese geschiedenis.
Monte Carlo is niets minder dan rijk en betoverend en ja, duur, iets dat zelfs spelers die strijden om miljoenen dollars niet is ontgaan. 'Ik besef het nog niet helemaal' zei Glen in een interview met Kara Scott kort na zijn overwinning. En op de vraag hoe hij dacht zijn binnengehaalde prijs van € 2 miljoen vanavond te gaan vieren... 'Misschien naar een bar gaan, maar niet naar Jimmy'z [Monte Carlo Bay's nachtclub]. Dat is te duur.'
Misschien niet meer voor Glen, een man die hier wist te komen via PokerStars Steps-kwalificatietoernooien. Nu het vuurwerk het toneel heeft verlicht en het publiek heeft geapplaudisseerd voor de nieuwe kampioen, die toen de EPT 4 seizoenen geleden begon nog te jong was om te spelen, lijkt het niet meer dan terecht hem te belonen met een of ander feestje.
'Er bestaat geen beter gevoel dan dit', zei Chorny. 'Het voelt alsof je een rockster bent'.
Een compleet overzicht van de winnaars vind je hier (in het Engels).
Woord van de schrijver: Mijn bijzondere dank gaat uit naar het PokerStarsblogteam voor hun onvermoeibare en onbaatzuchtige inzet gedurende de Grand Final. Voor Stephen, Ed, Steve, Chris, Lina, Noelia, Klaus, Robin en Mad: jullie inzet wordt zeer gewaardeerd. Dank je wel. --BW
