‘We waren in de buurt, dus we dachten laten we het eens proberen’, legt de 19-jarige Julien Nuijten uit als hij het denkproces beschrijft dat hem van Argentinië naar Rio de Janeiro in Brazilië bracht om mee te doen aan het grootste pokertoernooi dat ooit op dit continent plaatsvond.
Hoewel zijn definitie van ‘in de buurt’ misschien nog wat bijstelling behoeft is zijn pokerspel al prima in orde. Hij overleefde 313 anderen, die elk $ 2.500 hadden neergeteld teneinde dit prachtige toernooi op hun naam te kunnen schrijven. Het was de kleine omweg waarschijnlijk wel waard.
In werkelijkheid waren er maar weinigen die konden ontkennen dat Nuijten deze niet verdiend had. De Braziliaanse PokerStarsblogger Maria merkte hem op vrijdag voor het eerst op in de gang van het Intercontinental Hotel en ze meldde daar en toen dat ze dacht dat ze zojuist de mogelijke kampioen had gezien. Hij zag er geconcentreerd, zelfverzekerd, kalm en vastberaden uit en had al de uitstraling van een winnaar, zei ze.
Zeker is het dat we allemaal zagen hoe zijn beginaantal chips van 10.000 twee dagen lang genadeloos groeide. Hij veroverde vroeg op dag 1 alle chips van Team PokerStars Pro Humberto Brenes en wist vanaf dat moment uur na uur meer te vergaren. Gisteravond laat met nog tien spelers over was Nuijten er nog steeds bij en ja, hij leek nog steeds geconcentreerd, zelfverzekerd, kalm en vastberaden.
Toen hij pocket azen oppakte om Alex Marques' pocket koningen te vernietigen hadden we een finaletafel en een chipleader op grote voorsprong. Om 21:00 vanavond hadden we een winnaar.
De finaletafel begon vandaag in Rio met de volgende negen spelers nog in de strijd:
Julien Nuijten (Nederland) – 970.000
Vitaly Kovyazin (USA) -- PokerStarsqualifier – 380.000
Alex Brenes (Costa Rica) – 324.000
Nikolai Senniger (Duitsland) -- PokerStarsqualifier – 318.000
Juan Carlos Burguillos (Venezuela) – 297.000
Rafael Pardo (Colombia) -- PokerStarsqualifier --- 278.000
Eduardo Henriques (Brazilië) – 275.000
Oliver Kugler (Duitsland) -- PokerStarsqualifier – 176.000
Severin Walser (Zwitserland) -- PokerStarsqualifier – 175.000
Ze gaven hun interviews, ze vertelden ons hun biografieën en stelden zich op om vastgelegd te worden op de gevoelige plaat staand voor een luchtfoto van Rio. Toen mochten ze eindelijk pokeren.
De openingsschermutselingen waren behoorlijk ‘tight’, maar het duurde minder dan 20 minuten alvorens we onze eerste finalist verloren. Severin Walser behoorde tot de meer rustige mensen in een verder luidruchtige toernooizaal, veroorzaakt door een groot en niet bepaald stil publiek gedurende deze drie dagen. Maar hij was ook de man die waarschijnlijk het meeste van wat er om hem heen gebeurde begreep en liet trots blijken naast zijn moedertaal Zwitsers/Duits nog ten minste vijf talen goed te beheersen.
Hij had ook een van de meest opvallende pokercv’s met een finaletafel op de World Series 2007 op zijn naam, alwaar hij als vierde eindigde in een seven-card stud-evenement aan een finaletafel waar ook Daniel Negreanu, Jeffrey Lissandro en Howard Lederer schitterden.
Maar hij weet dat in poker de kaarten spreken en zijn aas-boer suited konden het, preflop all-in, niet winnen van de azen van Rafael Pardo. Goodbye, Auf Wiedersehen, adios, tot ziens Severin.
De volgende die kon vertrekken was een vertegenwoordiger van het grote Latijns-Amerikaanse contingent in Rio. Juan Carlos Burguillos, uit Venezuela, had zich gistermiddag een weg gebaand door het veld en was neergestreken aan de finaletafel met een gemiddeld aantal chips. Maar vandaag gleed hij weg in de verkeerde richting en zat in de hoek waar de klappen vielen na een schandalige twee-outer (meer van deze later) van Nikolai Senniger die hem kwetsbaar achterliet.
Al gauw moest hij al zijn chips naar het midden schuiven met vrouw-acht suited. Oliver Kugler, uit Duitsland, callde met een aas en die hield stand. Burguillos lag eruit, en het geluidsvolume in de toernooizaal ging van heel hard naar gewoon hard toen de man uit Latijns-Amerika was uitgeschakeld.
Het was een andere speler uit Latijns-Amerika die na Burguillos het speelveld kon verlaten, maar Rafael Pardo zal terugkijken op dit toernooi als de meest rendabele investering van $ 7 in zijn leven. De Colombiaan deed op niveau 1 mee aan de PokerStars ‘Steps’-kwalificatietoernooien, wat hem in totaal $ 7,50 kostte. Hij wist de onlinefinale te halen, won zijn plaats voor dit toernooi, en begon opnieuw aan zijn opmars in het live-evenement hier.
Hij haalde de finaletafel maar was ook het eerste uur of zo compleet ‘kaartdood’ en vond anders wel de grote stack van Julien Nuijten op zijn weg. Uiteindelijk wist Pardo zijn stack in het midden te krijgen voor een mogelijke verdrievoudiging toen zowel Nuijten als Vitaly Kovyazin callde. Maar toen Nuijten op een koning-hoge flop bette met een nog lege sidepot wist Pardo waarschijnlijk wel dat zijn kansen klein waren. En ja, hoewel zijn negen-acht hem het midden-pair gaven, had Nuijten de koning en de Colombiaan kon naar huis.
De overgebleven zes spelers hadden allemaal een behoorlijke stack, maar sommigen wisten dat ze meer bedreigd werden dan anderen. Oliver Kugler, één van twee Duitse spelers die de finale had bereikt, viel in deze categorie, maar kon het toernooi met opgeheven hoofd verlaten wetende dat hij weinig fout gedaan had. Kugler die vier jaar geleden van Hamburg naar Rio was verhuisd kreeg pocket vrouwen en wist hiermee geleidelijk een aanzienlijke pot te bouwen tegen Vitaly Kovyazin.
Maar de flop en turn waren allemaal nogal zwart en klaveren ook nog voor de rode vrouwen van Kugler en tegen de tijd dat hij all-in was, was de klaveren aas van Kovyazin goed voor de ‘nut flush’. Kugler uitgeschakeld.
Zoals al eerder vermeld kregen de spelers uit Latijns-Amerika veel steun hier in Rio van een geboeid publiek dat vanaf het strand en de voetbalstadions naar het Intercontinental Hotel gekomen was om hen gedurende drie dagen aan te moedigen, en toe te juichen en te zingen. De speler die het meest gebaat was bij deze omstandigheden leek de energieke Eduardo Hernandes, die gisteren toepasselijk het kanariegeel droeg van de Braziliaanse nationale voetbalploeg en dan ook prompt onderwerp was van veel foto’s van dit toernooi.
Niemand wilde hem uitgeschakeld zien, maar het gebeurde toch en hij eindigde op de vijfde plaats toen zijn 7-8 het aflegde ten de A-5 van Nuijten A-5. Het publiek ontplofte toen er een acht op de flop viel maar de aas op de river bezegelde zijn lot en hij lag eruit. Onze fotograaf was erbij op het moment van eliminatie, maar wie wil dat nou zien als we ook nog eens kunnen kijken naar Eduardo in gelukkiger tijden gisteren.
Ik ga me niet verontschuldigen voor het nogmaals plaatsen van deze foto omdat als één foto in beeld kan brengen hoe het hier was dan is het deze wel:
Het vertrek van Eduardo maakte dat er nog vier spelers over waren waarvan Julien Nuijten en Vitaly Kovyazin de grote stacks hadden. Aan de ander kant van de tafel zat heel rustig een man genaamd Brenes, een naam die je niet gauw met stilte aan de pokertafel in verband brengt. Maar met broer Humberto die toekeek had de jongere Brenes -- Alex – de laatste vier bereikt.
En ook al zou hij niet verder komen, Brenes kreeg zijn half uurtje in de spotlights toen hij vocht en vocht toen het licht langzaam voor hem uitging. Een belangrijke hand tegen de andere shortstack, Nikolai Senniger, (A-Q versus 10-10) liet Brenes achter met 7.000 aan chips, wat minder was dan een grote blind. De volgende hand all-in natuurlijk met een gedomineerde aas, maar hij kreeg een zeven op de river en dubbelde.
Vervolgens kreeg Brenes aas-koning, goed voor nog een keer dubbelen en volgens mij wist hij dat nog een keer te doen, alhoewel het publiek zo uitdijde met Costa Ricaanse supporters om deze wonderbaarlijke herrijzenis te aanschouwen dat ik het niet goed meer kon zien. Maar dat was ook helemaal niet nodig. De triomfkreten of het geschreeuw van ontzetting kon je in San Jose horen.
Zoals het ging waren er drie of vier keer kreten van triomf, gevolgd door gekrijs. Zijn Q-3 was uiteindelijk niet goed genoeg en Brenes verliet de toernooivloer, maar had wel bereikt dat er nu twee mannen met die naam zijn om op te letten.
Nikolai Senniger had de laatste drie bereikt zonder al te veel gedoe. En hij moet ook erg blij zijn geweest toen de twee enorme stacks voor Julien Nuijten en Vitaly Kovyazin elkaar opzochten. Op een zeker moment testte Julien Vitaly met al zijn chips als inzet en de Amerikaan leek even te gaan callen. Maar hij foldde en mocht later nogmaals zijn kans wagen.
Hoewel Nikolai ongetwijfeld in beeld was bij de twee leiders werd hij vrij ongelukkig derde. De PokerStarsqualifier uit Duitsland kreeg boeren en kreeg zijn chips preflop all-in. Niet slecht maar buitengewoon ongelukkig als je tegenstander koningen heeft opgepakt. Geen geluk voor hem en Senniger vertrok $ 86.350 rijker.
Hierna waren Julien en Vitaly nog over om het uit te vechten voor plaats 1. Ze waren de hele dag al de meest agressieve spelers geweest en toen ik hen beiden interviewde voorafgaand aan de finaletafel hadden ze net uitvoerig gediscussieerd over elkaars spel daar ze gisteren de hele dag aan dezelfde tafel hadden gespeeld. Ze leken elkaar goed te kunnen inschatten en hadden ook nog vrijwel dezelfde hoeveelheid chips. Het zou erom gaan spannen.
Vitaly, oorspronkelijk afkomstig uit Rusland maar geëmigreerd naar de Verenigde staten in de negentiger jaren, had in 2006 een finaletafel bereikt van een World Series-circuitevenement en had zijn thuis gevonden aan de tafels van Foxwoods en Atlantic City aan de oostkust. Maar hij had zich voor dit uitstapje naar Rio gekwalificeerd door online een satelliettoernooi voor 10.000 FPP te winnen op PokerStars, wat feitelijk betekende dat hij een freeroll speelde.
Hoe anders was het voor Julien die zich rechtstreeks had ingekocht en geen grote pokertoernooi-uitslagen op zijn naam had. Maar hij was eerder in vergelijkbare omstandigheden geweest toen hij, net 15 geworden, het wereldkampioenschap van ‘Magic: The Gathering’ had gewonnen. ‘Magic’-spelers, waaronder Dario Minieri en Noah Boeken van Team PokerStars Pro hebben aan de pokertafels vaak kunnen putten uit deze ervaring. En dit leek ook te gelden voor Julien.
De strijd heads-up bracht wat we ervan verwacht hadden en meer. Vitaly's tactiek leek te bestaan uit in positie preflop raisen of Juliens pre-flop bets te callen en dan een beslissing te nemen met drie kaarten in het midden. Julien leek dezelfde tactiek gekozen te hebben. Beide spelers schoven stacks van 100.000 naar het midden om vervolgens te check-raisen alsof hun leven ervan afhing.
Julien nam de leiding, maar Vitaly heroverde die toen hij een twee-outer hitte op de river nadat Julien zijn bluf had doorzien. Dus ging het weer verder waar ze gebleven waren.
De laatste hand was exemplarisch, waarbij beide spelers in de pot betrokken raakte met matige starthanden, en vervolgens beiden de flop konden gebruiken en dachten de anderen in de val te kunnen lokken. Aan het eind bleek de valkuil van Julien dieper: hij had trips geflopt met zijn 8-7 terwijl Vitaly's Q-5 hem top-pair bracht. Alles ging erin op de turn en Julien's hand hield stand. Dat was dat.
Alles bij elkaar zijn het drie verbazingwekkende dagen geweest in Rio. Meer dan 300 spelers besloten mee te doen aan dit eerste evenement van een compleet nieuwe tour, wat beter was dan iedereen had verwacht. Terwijl we onze spullen inpakten om te verdwijnen in nachtelijk Rio was er één zin die door journalisten, spelers, dealers en staf vaker werd gezegd dan welke dan ook:
‘Tot volgend jaar.’
Dit was nog maar het begin.
* * * * *
Het videoblogteam was natuurlijk paraat om alle actie van de finaletafel vast te leggen. Hier is hun laatste visuele meesterwerk; meer vind je op PokerStars.tv
]]>
