« Vorige | Home | Volgende »

Ruben Visser over zijn EPT-toernooi in Dortmund

RV_klein.jpgOp 10 maart was het weer zover: de EPT-karavaan kwam bijeen in Dortmund voor de volgende stop van het 5e seizoen.
Door de korte reistijd was dit een ideale gelegenheid om als Nederlander een EPT mee te pakken en dit gebeurde dan ook massaal; maar liefst 72 Nederlanders deden mee aan het main event.

Zelf ging ik op maandagochtend met 2 vrienden van mij, Jan Hlobil en Jorn Walthaus, met de ICE-trein vanuit Amsterdam. Of beter gezegd: dit was het plan, maar mijn haat-liefderelatie met mijn wekker werd weer eens bevestigd toen ik wakker werd van de trilfunctie van mijn telefoon. Een uurtje later was ik toch op Utrecht CS om aldaar in de trein te stappen waar Jan en Jorn al in zaten. Wat bier en sushi later waren we in Dortmund, waar Jorn zijn tassen dropte in zijn hotel en we daarna met z'n drieën naar het Hilton gingen.
We speelden alledrie op dag 1a en besloten ons voor te bereiden door te relaxen in het zwembad en ons vooral niet te erg in te spannen. Eenmaal bij het zwembad bleek mijn manier van inpakken (alles wat je mogelijk nodig zou kunnen hebben in een koffer gooien) toch slimmer dan "het Hilton heeft vast wel zwembroeken", aangezien Jan en Jorn in (tweedehands?) Speedo's het water onveilig konden gaan maken.
Na de aquafitness van op leeftijd zijnde Duitse vrouwen te hebben verstoord was het tijd om wat te eten en maar even naar het casino te gaan.
In het casino kwamen we wat andere Nederlandse spelers tegen en al snel was de voertaal aan de cashtafels dan ook Nederlands.
We wilden het niet al te laat maken dus om een uurtje of 2 was het alweer de taxi in om het ritje van 20 minuten naar het hotel te maken.

De 1e dag van het toernooi was het een enorme chaos in het casino. Het toernooi stond om 2 uur gepland, maar om 13.45 stond er nog een enorme rij voor de balie waar je je polsbandjes kon ophalen.
Al snel werd de begintijd verlaat naar 3 uur en iedereen zat maar een beetje de tijd te doden tot het zou beginnen.
Gelukkig had de organisatie dit goed door en speelde in op de wensen van de spelers door om 15.15 nog even wat toespraken in het Duits te geven, gevolgd door meerdere dans- en zangoptredens.
Licht gefrustreerd door de aanblik van 45 jarige cancandanseressen werden we dan rond half 4 eindelijk door de magische woorden "shuffle up and deal" verlost.

Ik verloor al snel mijn 1e potje als 5 man voor mij callen en ik de bb check met QThh. De flop komt AQTdd en ik besluit te leaden voor 225 in 300. Ik krijg 2 callers en samen zien we de 6x turn. Ik denk hier nog vaak de beste hand te hebben en besluit 650 uit te betten. Dit wordt alleen beantwoord door een snelle raise naar 2500 van mijn linkerbuurman.
De derde speler foldt snel en ook ik besluit te folden. Ik denk niet dat ik hier nog vaak de beste hand heb, maar het is natuurlijk nooit leuk om 2 pair te moeten wegleggen.
Gelukkig krijg ik een kwartiertje later JJ na een call en een raise naar 200 voor me. Ik zit op de button en besluit ook te callen om de caller in de hand te houden, en om de sterkte van mijn eigen hand een beetje te verbergen.
De caller legt ook de benodigde fiches erbij en met z'n drieën zien we de QJ4r flop. De preflop raiser bet nu 400 chips en ik call weer. We gaan heads-up naar de Ax turn en m'n tegenstander check/callt mijn 1100 bet. De river is een 8 en hij check/callt wederom, dit keer mijn valuebet van 2775 punten. Ik show mijn boeren en mag de chips opstapelen.

Even later speel ik weer een leuke hand als ik met TT op de button een raise naar 200 flatcall. Vanuit de blinds callt nog iemand en de flop komt 444.
De preflop raiser bet nu 400 en ik besluit met mijn hand maximaal 1x zijn bet te callen, behalve als ik een T turn. Ik call en de blind foldt. Poker blijkt een makkelijk spel als de turn een T is en ik opeens de 2nd nuts heb. Mijn Duitse tegenstander bet nu 1050 uit en ik denk een grotere pot te kunnen winnen van zijn vrij duidelijke AA/KK door te callen dan door hier te raisen.
Ik call dus en schuif op de blank river mijn hele stack over de lijn nadat hij 2100 bet. Hij heeft inderdaad KK maar maakt na 3 minuten denken de correcte fold.

De uren hierna verlies ik elke hand die ik speel en krijg ik een walk met AA. Ik heb gelukkig al vanaf het begin van de dag Rob Sterken en Wouter vd Bijgaart aan m'n tafel wat het wel een stuk gezelliger maakt.
Na de dinnerbreak komen hier echter binnen 5 minuten zowel Jan als Jorn bij en lijkt het zowaar een potje poker bij vrienden thuis. Nadat Jorn met zijn megastack zo'n 5 keer mijn big blind heeft gestolen kan ik eindelijk zelf weer een handje spelen:
bij blinds 200/400 met een ante van 50 maak ik 1000 op de button met AQ waarop de small blind callt en de big blind foldt. De small blind is een overagressieve vis die het erg leuk vindt om zijn chips over de lijn te schuiven, maar helaas heeft hij tot dat punt elke hand van mij gewonnen omdat ik maar geen pair wist te floppen.
Dit keer lukt het echter als ik op AT2dd top pair flop. Na zijn check bet ik 1250 en hij schuift na zo'n 30 seconden zijn hele stack van 11k over de lijn. Ik speel op dit moment zelfs slechts zo'n 13k maar ben maar al te blij om te callen. De small blind heeft 98dd dus ik moet 2x een ruiten ontwijken, wat gelukkig lukt. Hierna speel ik geen boeiende handen meer, maar zie helaas wel Jan en Jorn allebei busten.
Met 23.800 chips mag ik uiteindelijk mijn chips in een zak doen en heb ik voor het eerst dag 2 gehaald van een EPT.

_MG_2394_EPT5DOR_Neil_Stoddart.jpg
PokerStarsspeler Ruben Visser

2 dagen later begin ik met net iets minder dan average aan de 2e dag. De 2e dag begin je aan een volledig nieuwe tafel en bij binnenkomst ziet mijn tafel er gunstig uit. Er zijn geen al te grote stacks en ik herken op Davidi Kitai en Rob Sterken na niemand. Ik begin goed als ik met AT over een limper heen raise, de 632 flop behind check, de 6 turn behind check, en op de 3 river de bet van mijn Deense tegenstander call. Hij heeft QJ en mijn Aas hoog is goed.
Even later pak ik ook de resterende paar duizend chips van dezelfde Deen als ik met weer AT een full house flop en hij geen outs meer heeft met zijn 67s. Ik speel nu zo'n 32k en bij een average van 26k begin ik er vertrouwen in te krijgen.
Een paar handen later zit ik in de small blind als een tighte Duitse speler naar 2400 opent in 400/800/100 en de zeer zwakke Braziliaan die net naar onze tafel is verplaatst zijn volledige stack van 28k over de lijn schuift vanaf de cutoff. Ik kijk naar mijn kaarten en zie KhKd. Ik vraag voor de vorm nog even een count van allebei de spelers, maar ga in deze situatie nooit folden. Ik ga ook allin en dit is genoeg voor de Duitser om zijn AK te folden.
De Braziliaan heeft 22 en ik ben een 80/20 favoriet om een heerlijke stack te hebben. Helaas komt de flop J82r en ben ik drawing dead omdat de laatste K ook al gefold is. Hierdoor blijf ik over met slechts 5bb die ik er 6 handen later inschuif met 44. De big blind callt met AQ en we hebben een flip. Het board komt echter 9559T en ik speel het board. Dit is niet genoeg en ik mag van tafel opstaan.

Ik heb het hele toernooi geen fouten gemaakt maar als het in de belangrijke pot niet meezit valt er helaas weinig aan te doen. EPT San Remo begint alweer bijna en ik hoop ook daar goed te spelen, en misschien dan wel een aansprekend resultaat neer te zetten!

Ruben Visser

« Vorige | Home | Volgende »

Related posts