Jason Mercier, winnaar EPT San Remo

Jason Mercier had op dit moment in Amsterdam kunnen zijn. Na zijn ticket voor de PokerStars.com EPT San Remo gewonnen te hebben op PokerStars stond Jason op het punt om hier met een paar vrienden naar toe te reizen, totdat zijn vrienden op het laatste moment kozen voor een reis naar de Nederlandse hoofdstad. Met het vooruitzicht van een reis hier naartoe, alleen, terwijl zij aan het feesten waren in Nederland had Jason bijna zijn plaats ingewisseld voor het geld. De beslissing om niet te annuleren pakte goed uit voor de 21-jarige en leverde hem € 869.000 op als kampioen van de PokerStars.com EPT San Remo.

Afkomstig uit Fort Lauderdale in Florida, liet Jason een carrière in het onderwijs voor wat het was nadat hij onlinepoker had ontdekt en dit tot een lucratieve bron van inkomsten wist te ontwikkelen. De EPT San Remo was pas zijn tweede grote livepokertoernooi en na op de eerste dag van de PCA uitgeschakeld te zijn (zijn eerste live-evenement) zouden we het hem vergeven als hij had gedacht dat hij nog wat meer ervaring en training nodig had.

In plaats daarvan kwam hij naar San Remo en werd, te midden van een euforisch thuispubliek dat de eigen spelers hartstochtelijk aanmoedigde, eerste door de Fransman Antony Lellouche heads-up te verslaan in slechts twee razendsnelle handen.

Het kwam simpelweg neer op een bet van Jason, waarna Antony all-in ging en Jason callde. Pocket zevens tegen K-Q voor Jason waar een tweede vrouw bij viel op de flop. Boem, dat zat erop. Twee uur en 40 minuten. Jason, in die kenmerkende stijl van een EPT-winnaar, keek alsof hij net een dienst had gedraaid – blij maar zeker niet zoals een miljonair en ook leek hij zich de betekenis van dit alles nog niet te realiseren – $ 1.340.867 en een plaats voor de EPT Grand Final in Monte Carlo volgende week.

‘De heads-up bestaande uit maar 2 handen was een verrassing. Ik wist echt niet zeker wat hij had toen hij zoveel raisede. Misschien een zwakke aas, misschien een klein pair, misschien wel helemaal niets, dus ik dacht dat deze mogelijkheid met KQ een belangrijke kans was. Plus dat ik daarnaast nog altijd aan de leiding zou gaan met 3,4m tegen 2,6m.’

Zo zag de finaletafel eruit...

Seat 1: Gregory Genovese – Italië – 694k
Seat 2: William Thorson – Zweden – 418k
Seat 3: Eric Koskas – Frankrijk – PokerStarsqualifier – 449k
Seat 4: Jason Mercier – Verenigde Staten – PokerStarsqualifier – 1,591k
Seat 5: Anthony Lellouche – Frankrijk – 1,192k
Seat 6: Dario Minieri – Italië– Team PokerStars Pro – 1,832k
Seat 7: Dag Palovic – Slowakije – 585k
Seat 8: Marcus Bower – Verenigde Staten – PokerStarsqualifier – 278k

De finale begon met het nodige theater, een voorspel zo je wilt, met in de hoofdrol Eric Koskas (die all-in was gegaan) en Dario Minieri, Team PokerStars Pro, in een bijrol. De twee bespraken het enige tijd wat voor het nodige entertainment zorgde, vooral omdat beide spelers de reputatie hebben opgebouwd enigszins gestoord te zijn. Eric wilde een call, Dario wilde weten wat Eric had voordat hij dat zou doen. Meedogenloze moordenaars waren plots nerveus geworden. Zijn ze nou echt aan het praten?

‘Denk je echt dat ik all-in ga op de eerste hand met niets?’ vroeg Eric. ‘Ik ben gek maar niet stom!’

Dario zou uiteindelijk folden, een langzaam begin van de snelle finale die voor ons lag.

PokerStarsqualifier Marcus Bower was de shortstack deze dag en terwijl hand na hand aan hem voorbij ging was het slechts een kwestie van tijd voordat hij buiten in de zon zou staan, weg van deze kunstmatig verlichte ruimte en met € 76.700 te spenderen.

PokerStarsqualifier Marcus Bower

Bower schoof zijn stack naar het midden al raisend op een bet van Lellouche. De camera zoomde in op Marcus die een winterse sjaal omhad met een witgerande zonnebril en keek alsof het onvermijdelijke ging gebeuren. Het was weer aan Antony en die callde met A-J, terwijl Marcus pocket vieren liet zien. Het leek lang goed te gaan voor de Amerikaan tot de river, die de fatale aas op tafel bracht.

De Slowaak Dag Palovic heeft een beetje een reputatie opgebouwd in dit vierde seizoen van de EPT, kort gezegd een beetje extravert en onvoorspelbaar. Dag had de finale van de EPT Praag gehaald afgelopen december en verdiende dus enig respect. Toen werd hij zevende en hier in San Remo zou hem hetzelfde lot ten deel vallen.

Dag Palovic

Hij ging all-in met pocket vrouwen op een flop 2-3-8. Maar hij wist dat dit slecht ging aflopen toen Dario Minieri onmiddellijk callde met een set drieën, een hand die Palovic een Slowaakse doodskreet ontlokte. Een acht op de turn en de river waren niet goed voor Dag die uitgeschakeld werd in de tweede finale van het jaar voor € 111.800.

Anderhalf uur onderweg op deze laatste dag was het William Thorson die ons zou gaan verlaten. Hij bette als eerste uit maar werd gereraised door Mercier, en ging vervolgens zelf met een reraise all-in. De call door Jason met A-K gaf hem voorsprong op Thorson met A-Q, die al snel niet meer in te halen was door de koning op de flop.

William Thorson

Een echte meester in het toernooipoker waar hij ook speelt, maar Thorson werd hier uitgeschakeld op de zesde plaats, en niet in staat zich te verbeteren ten opzichte van zijn derde plaats in Dublin destijds in seizoen 3. Maar € 140.600 biedt vast enige troost.

Gregory Genovese kwam vandaag aan bij Casino San Remo als een soort van invaller voor Dario Minieri. Mocht er iets misgaan met Dario – een catastrofale ineenstorting tijdens de eerste paar handen bijvoorbeeld – dan zou Gregory opgestaan zijn als de ‘Italiaan om voor te juichen’. In de schaduw van Dario, zou Gregory op zijn manier een solide finale spelen, dubbelen als het moest en ‘tight’ op andere momenten.

Gregory Genovese

Ironisch genoeg was het Dario die de pot in gang zette die zijn landgenoot zou uitschakelen, een raise van 90k waarna Gregory all-in ging. Wat leek op een simpel duel Italië versus Italië nam een geheel andere wending toen Mercier de all-in callde. Dario deed hetzelfde maar nam verder geen deel meer aan de hand toen Jason op de flop 7-A-5 wederom uitbetten, aldus Dario op andere gedachten brengend. Het betekende dat het lot van Gregory afhing van de twee kaarten die Jason voor zich had liggen – A-3 en dus een pair tegen de T-9 van Gregory. Het resultaat was voorspelbaar, Gregory Genovese uitgeschakeld maar € 188.500 rijker.

Twintig minuten later zou de flamboyante Fransman Eric Koskas de volgende zijn die werd uitgeschakeld, en aldus de hoop op meer de grond in boren voor deze niet-Italiaanse tafelentertainer. Geen gepraat meer, geen dramatiek. De veelvuldig gewezen chipleader van deze week werd uitgeschakeld door Mercier (wederom hij) op de vierde plaats, het begin van het schakelen naar een hogere versnelling qua tempo op de finale van San Remo.

PokerStarsqualifier Eric Koskas

De hand was aangeland bij de river en er lag 5-J-6-8-8. Voordat de laatste acht het vilt had geraakt was Eric al all-in, een gewaagde daad die druk legde op de Amerikaan met de vele chips die er toch even over nadacht. Terwijl iedereen speculeerde over wat voor hand Eric kon hebben, had Jason 9-5, goed voor een pair vijven die alleen een bluf van Koskas konden verslaan.

Hij callde en kwam er zo achter dat dat precies was waartegen hij speelde – slechts tien hoog voor de Fransman die plotseling uit het toernooi gestoten was, eerder dan hij van plan was, maar met € 223.600 voor de moeite, dat echter niet genoeg was om pijnlijke blikken van zijn gezicht te doen verdwijnen.

De grote schok te midden van dit alles was de voortijdige aftocht van Team PokerStars Pro Dario Minieri. Een Italiaanse superster op Italiaanse bodem was een te mooie kans om voorbij te laten gaan voor de pers en de lokale toeschouwers die hun hoop op een EPT-overwinning op zijn jonge schouders hadden gelegd, zichzelf omwikkeld hebbend met de Italiaanse driekleur en beddengoed van het hotel gebruikend om spandoeken van te maken.

Team PokerStars Pro Dario Minieri

Zelfs zij die neutraal waren leken erin te berusten dat dit de week van Dario zou zijn; deze verkleinde versie van een vechtmachine die zich soepel zijn weg had gebaand door het veld, zelfs wanneer hij tegenslag had en hij kwetsbaar was. Als ze het dan probeerden was zijn stijl er een van vuurwerk waarmee hij zich een weg uit de problemen vocht; en waarmee hij het publiek meer dan eens op de banken kreeg.

Tegen hem een hand spelen leek voor hen die keken wel een zenuwslopende ervaring voor wie er dan ook in betrokken was – zoiets als wachten op je cijfer na een wiskunde-examen. Maar 1 hand zou dat allemaal veranderen, toevalligerwijs tegen de voormalig wiskundeonderwijzer. Jason Mercier was het weer die Dario op de proef stelde, een proef waarvoor hij niet zou slagen en die hen bedekt met vlaggen en een Italiaans accent het zwijgen oplegde.

‘Ik was van plan uit de buurt van Dario te blijven totdat we nog maar met drieën of tweeën over zouden zijn omdat je dan wel je kans zou moeten wagen’, zou Jason later zeggen.

De twee begonnen de hand met meer dan vijf miljoen chips tussen hen in, en een enorme chiplead die deze slag onverwacht maakte en iedereen zich deed afvragen ‘wat is hier gebeurd?’. De pot was al 719k groot toen ze een flop zagen, 2h-7r-8r. Antony Lellouche moet zich hebben afgevraagd wat er aan de hand was.

Dario maakte er 200k van en Jason ging all-in. Tijd om het script uit het raam te gooien - Dario callde direct.

‘Hij raisede vanaf de button en ik keek naar mijn kaarten en zag een aas en was van plan de standaard 3-bet te maken’, zei Jason. ‘Toen hij callde was ik niet zeker van wat hij had. Ik was eigenlijk van plan om de hand op te geven tenzij ik een aas zou krijgen of een flushdraw en straatkans of iets dergelijks. Toen ik mijn flushdraw kreeg besloot ik dat het beter was om all-in te checkraisen zodat ik meer waar voor mijn geld zou krijgen als hij blufte. En ik wilde ook niet een all-in moeten callen als ik 500k zou uitbetten.’

Dario keek bezorgd. Hij lag voor maar niet zoveel als hij had gewild, en liet zijn pocket vrouwen zien tegen de ruiten A-4 van Mercier. Er lagen twee ruiten op de flop maar ook de kans op een aas. De turn bracht meer kansen voor Mercier, een harten vier. Met de bijpassende dramatische pauze voor de televisie, het publiek en zoveel spanning dat de spelers bijna door de knieën gingen, werd de river gedeeld – een ruiten drie en een flush voor Mercier. Plotselinge uitschakeling voor Dario Minieri.

Het publiek maakte een vreemd geluid, een soort van tegengestelde van luid schreeuwen. Vol ongeloof trok langzaam de kleur uit het gezicht van Dario weg terwijl achter hem zijn vriend Luca Pagano er net zo uitzag. Van een gevoel van euforie bij het begin van de dag naar een verschrikkelijke anticlimax, de Italiaanse droom van een winnaar uit eigen land was voorbij en had Jason Mercier in een positie van totale heerschappij gebracht. De schok van de week, de schok van het seizoen.

Jason Mercier – Verenigde Staten – PokerStarsqualifier – 5,782,000
Antony Lellouche – Frankrijk – 1,392,000

Een paar woorden moeten gezegd over de Fransman, een bewezen en alom gerespecteerde prof die eerder dit seizoen in Londen de finaletafel had gehaald en die tot de elite van de Franse spelers op het Europese circuit behoort. Een gracieuze winnaar en goed verliezer, hij had weinig kans tegen de enorme stack die zijn tegenstander verzameld had. Het kostte Jason Mercier twee handen om de EPT San Remo te winnen.

EPT San Remo, tweede plaats voor Antony Lellouche

Antony kreeg pocket zevens, heads-up een goede hand, en ging all-in. Het mocht niet zo zijn. Jasons flushdraw werd gemaakt op de river en dit betekende de tweede plaats voor Antony met bijpassende cheque van € 505.000.

‘Ik wist dat hij een goede heads-up-speler was, hij had ook al de hele dag goed gespeeld’, zei Antony. ‘Ik kreeg twee zevens, een geweldige hand heads-up en ik was de shortstack dus een coinflip maakte me niet uit, dus schoof ik mijn chips naar het midden. Ik werd tweede door vier potten van minder dan 100.000 te spelen. Maar ik heb denk ik goed gespeeld. Niet mijn stijl poker maar goed poker.

‘Natuurlijk ben ik blij met het geld maar eerste worden in een EPT-evenement betekent heel veel voor me. Ik heb één finale gehaald en ik speelde daarin erg slecht in Londen, dus ik wilde voor mezelf bewijzen dat ik eerste kan worden. Ik ben tweede geworden door goed te spelen dus ik ben blij... 85 procent blij... 15 procent niet blij!’

Jason voerde de diverse plichtplegingen behorend bij een EPT-winnaar uit. Allereerst de tv-ploegen, dan de camera’s en dan is eindelijk de rest van de pers aan de beurt om met de winnaar te praten. Hij sprak kort met William Thorson (zesde plaats) die om een gunst vroeg – even de winnaartrofee vast mogen houden. ‘Dit betekent veel meer voor je dan de cash’ zei hij en schudde Jason de hand.

Dus geen spijt van het niet naar Amsterdam gaan..?

‘Oh mijn god, nee! De grap is eigenlijk dat ik van plan was mijn plaats voor San Remo te verkopen omdat mijn vriend drie weken voor het evenement erop terugkwam hier te komen. Twee van mijn onlinevrienden zeiden dat ze gingen maar niet zouden spelen in het evenement ‘je kunt met ons afspreken’ en ik dacht wat maakt het ook uit en ben gegaan. Zij zijn heel goede vrienden nu.’

Jason had met tegenzin afgezien van Amsterdam voor vier dagen hard werken aan de pokertafel; werk dat zich op spectaculaire wijze heeft uitbetaald en hem de mogelijkheid biedt op een upgrade in Amsterdam zodra hij daar tijd voor vindt. Voor nu is het eerst Monte Carlo volgende week en dan de World Series.

Op weg naar de Monte Carlo Grand Final... Jason Mercier

Dat was van later zorg. Nu moest hij eerst bellen met zijn moeder in Florida, want zijn familie had de laatste twee dagen zijn vorderingen gevolgd op EPT Live.

‘Ik heb het je toch gezegd dat als er nog 32 over zouden zijn ik het zou winnen...’ , zei hij in de telefoon.

Helemaal waar. Jason Mercier, de nieuwe kampioen van de EPT San Remo.

De uitslag van de finaletafel van de EPT San Remo...

1ste – Jason Mercier – Verenigde Staten – PokerStarsqualifier -- € 869.000
2de – Antony Lellouche – Frankrijk -- € 505.000
3de – Dario Minieri – Italië – Team PokerStars Pro – € 287.000
4de – Eric Koskas – Frankrijk – PokerStarsqualifier – €223,600
5de – Gregory Genovese – Italië – € 188.500
6de – William Thorson – Zweden – € 140.600
7de – Dag Palovic – Slowakije – € 111.800
8ste – Marcus Bower – Verenigde Staten – PokerStarsqualifier – € 76.700