Dag vier begon met veertig spelers, waarvan velen een reële kans op de finaletafel maakten. Onder hen Team PokerStars Pro’s, jonge online whizzkids en ervaren toernooispelers. Ieder van hen wist dat tegen de tijd dat ze zouden gaan slapen, ze zouden weten of ze op donderdag aan de finaletafel zouden zitten en kans zouden maken op de eerste prijs van € 2 miljoen.

Meer dan twaalf uur later was dag vier voorbij...maar toch niet helemaal.

Toen level 23 naderde hing er een verandering van plan in de lucht. In plaats van door te spelen tot een tafel met acht spelers, zou het spel wellicht stoppen en op donderdag om 13:00 hervat worden. Het gerucht werd snel bewaarheid en om 1:05 werd het spel gestopt met nog tien spelers over.

Je kunt jezelf afvragen waarom het allemaal zo lang geduurd heeft, waarom op andere momenten een dag als deze voorbijvliegt in een wervelwind van activiteiten. Het antwoord is eenvoudig. Dit is de PokerStars.com EPT Grand Final en als je tot hier gekomen bent in een veld van 842, dan doe je je uiterste best om hier te blijven.

Dus seconden nadat Team PokerStars Pro Joe Hachem geëlimineerd werd—waarbij alle hoop van de Wereldkampioen en WPT-winnaar om een ongelooflijke Triple Crown te scoren vervloog —eindigde het spel. Het was me het dagje wel.

Het begon allemaal snel genoeg, met een snelle opeenvolging van eliminaties. Maar het werd al snel een langzame uitputtingsslag. Aan het begin van de dinerpauze waren er nog 19 spelers over. In scènes die deden denken aan het bubble-spel van gisteren zou het enige tijd duren voor de uitschakelingen verder zouden gaan.

In plaats van wat wilde actie was iedere uitschakeling zuur verdiend en kwam nadat een speler al zijn kansen had benut en geen keus meer had behalve al zijn chips in het midden te schuiven en zijn hoop te vestigen op goede kaarten. Uitputting, rauwe handen, en mentale pijn waren de kenmerken van hen die verslagen waren, dat alles en meer van hen die er nog in zaten.

Het was een gemengde dag voor Team PokerStars Pro.

Raymond Rahme kwam nooit in de buurt van de chiplead deze week, maakte nooit gewaagde all-in bets die de kansen tartten, of schreeuwde er achteraf over. In plaats daarvan liet hij zien dat je om ver te komen in een evenement niet altijd de grootste stack hoeft te hebben, de grootste mond of de grootste bets – als je maar weet hoe belangrijk het is om te overleven.

Je zou kunnen zeggen dat Raymonds geweldige toernooi op zijn voorwaarden tot een eind kwam toen hij all-in ging met pocket vrouwen. Het enige probleem waren de azen waar hij tegenaan liep, hij eindigde het toernooi op de 27ste plaats; voor de tweede keer in het geld in twee EPT-evenementen na zijn resultaat in San Remo. Het maakte de lange reis uit Zuid-Afrika nog meer de moeite waard.

Twee andere team PokerStars Pro’s zouden op hun weg door de dag voor mooie verhalen zorgen.

Terwijl vader Claudio zijn zoon Luca de hele tijd achtervolgde voordat hij op de 22ste plaats in het toernooi eindigde, schreef Team PokerStars Pro Luca Pagano hiermee EPT-geschiedenis, hij eindigde voor de negende keer in het geld. Hij was vastbesloten om zijn eerste finaletafel te halen sinds een dubbel optreden in seizoen één; een finale die hem al zo lang ontglipt was. Aan het eind van het spel heeft hij nog steeds chips en maakt hij nog steeds kans om een EPT-titel te scoren.

Er stond nog een record op het spel en dat kwam pijnlijk dichtbij voor Joe Hachem. De Wereldkampioen 2005 en WPT North American Poker Classic-kampioen 2006 stond op het punt om een van de meest indrukwekkende prestaties in de pokergeschiedenis te evenaren – de Triple Crown winnen. Maar het mocht niet zo zijn voor de Australiër. PokerStarsqualifier Isaac Baron, uit de supergeneratie van internetspelers, die iedereen de hele dag al veel frustratie had bezorgd stuurde Joe eruit op de elfde plaats.

Zoals ik al zei, niemand liet zich er makkelijk uit sturen vandaag en dezelfde vechtlust zal de laatste tien spelers in zijn greep houden wanneer ze morgen weer van start gaan.

Anderen die vandaag opvielen waren onder anderen de drie PokerStars Supernova elites. Thomas Boekhoff vloog er op de 14de plaats uit, maar overleefde langer dan Anders Berg en Alexander Morozov die respectievelijk op de 37ste en 35ste plaats vertrokken.

En dan moet er nog iets gezegd worden over PokerStarsqualifier Vincent Secher. Je herinnert je misschien van een post van eerder deze week dat Vincent de nacht doorbracht op een camping, omdat er in Monte Carlo zo’n chronisch tekort aan hotelkamers was deze week. Toen PokerStars dit hoorde regelden ze een kamer voor hem in het Monte Carlo Bay Hotel waarvoor hij ze zeer dankbaar was (het is een paar nachten heel koud geweest) en, als teken van upgrade in omgeving speelde hij vandaag in badjas en slippers van het hotel. Toen ik hem sprak was het duidelijk dat hij van elke minuut van zijn grand final genoot, en ondanks dat hij er op de 13de plaats uitvloog heeft hij de tijd van zijn leven gehad en is er zelfs een beetje rijker van geworden.

Nu staat ons nog een gespannen nacht te wachten voordat we morgenmiddag weer bij elkaar komen om nog twee spelers uit te schakelen en daarna door te spelen voor de winnaar. Glen Cherny, die door zijn ouders vanaf de tribune bekeken werd, zou wel eens het beste kunnen slapen, hij heeft op het moment de chiplead met rond de 2 miljoen, terwijl de Amerikaan Michael Martin, wiens ouders zijn voortgang thuis in de States fanatiek online volgen, daarna komt met meer dan 1,5 miljoen.

Vandaag was de start van de verslaggeving door EPT Live en die gaat morgen weer verder, vanaf 13:00 lokale tijd. Ondertussen kun je HIER (in het Engels) nog eens kijken naar de chipcounts van de laatste tien spelers, en HIER (in het Engels) naar een samenvatting van de uitslagen tot nu toe.

Klik om alle actie van vandaag nog eens na te lezen op de links hieronder (allemaal in het Engels behalve 1)...

Van vijf tafels naar één – dag vier begint (in het Nederlands)
Sneak peak of PokerStars.tv
Live Action from Level 18/19
Level 20 Live Action
Level 21 Live Action
Level 22 Live Action
Level 23 Live Action