Sinds afgelopen weekend weten we wie komend jaar op kosten van PokerStars de wereld rond gaat reizen als houder van het unieke PokerStarspaspoort. Dustin Mele heeft de buy-in en reiskosten naar tien toppokertoernooien over de hele wereld verdiend. Nu hij zich klaar maakt om te vertrekken voor zijn eerste avontuur, is het tijd om je kennis te laten maken met Dustin Mele. Mele zal ons komend jaar van zijn belevenissen op de hoogte houden. Hier alvast een korte introductie.
door Dustin Mele

Ik ben 23 jaar oud en het is een lange pokerreis geweest om hier te komen. Laat ik beginnen met waar de reis begon.

In 2005 ontdekte ik PokerStars. Eerlijk waar, PokerStars is een van de beste dingen die me ooit is overkomen. Ik begon regelmatig te spelen en zo mijn ervarings- en kennisniveau en bankroll langzaam maar zeker op te bouwen. Al gauw ontdekte ik de satelliettoernooien. Het was geweldig om voor zo weinig geld te kunnen spelen in een toernooi met een buy-in van $ 10.000 buy-in. Voordat ik het wist had ik al drie satelliettoernooien gewonnen en mocht ik gaan spelen in de WPT Foxwoods Poker Classic, WPT Mirage Poker Showdown, en het World Series Main Event, allemaal pakketten ter waarde van $ 12.000.

Ik had hoge verwachtingen van mezelf en de WPT Foxwoods was mijn eerste halte. Aan het einde van dag 1 in Foxwoods had ik meer dan 100.000 aan chips en stond ik in de top tien. Ik bleef goed spelen, rolde op mijn gemak door dag 2 en begon met ongeveer 200.000 aan chips aan dag 3. Ik besefte dat ik dit kon en dat ik speelde met de besten. Ik schakelde Chris Biggler, winnaar van de Professional Poker Tour, uit en won van spelers die ik voordien alleen op tv had zien spelen. Het was een onwerkelijk gevoel. Op dag 3 kwam ik tot ongeveer 250.000 aan chips toen het uiteindelijk gebeurde: mijn azen werden gekraakt in een pot van ongeveer 400.000. Hierdoor werd ik kwetsbaar. Er waren toen nog ongeveer 45 spelers over in het WPT-evenement. Het was een klap in mijn gezicht. Ik slaagde er nog in om op de 36ste plaats in het geld te eindigen en verdiende $ 12.650. Helemaal niet slecht, maar natuurlijk niet waarvoor ik was gekomen.

Mijn volgende halte was de WPT Mirage. Dit was een plezierreisje. Het was mijn allereerste bezoek aan Vegas. Over het toernooi kan ik kort zijn, dat wil ik het liefst zo snel mogelijk vergeten. Een ‘bad beat’ schakelde me op dag 1 al uit.

Toen kwam het WSOP Main Event 2006, een reis die ik de rest van leven niet meer zal vergeten. Ik speelde op dag 1 en 2 op zeker. Toen ik van tafel wisselde zat ik plots aan een tafel met bekende profs zoals Chris ‘Jesus’ Ferguson en Mark Vos. Toen gebeurde er een van de gekste dingen die ik ooit heb gezien.

We zaten al bijna in het geld. Er waren nog ongeveer 1.000 spelers over, dus ik was heel voorzichtig. Ik beperkte me tot het spelen van alleen de beste handen en was niet bezig met het stelen van de blinds of wat dan ook totdat ik in het geld zou zijn. Nieuwe dealers en voordat ik het wist kreeg ik een keer koningen en zelfs twee keer vrouwen. Het leek alsof er iedere keer wel een aas of zelfs twee op de flop kwamen, waarop de spelers betten en raiseden om vervolgens pocket azen te laten zien. Het leek wel alsof er overal alleen maar azen te zien waren. Toen had ik ook een keer de azen, een speler raisede ‘under the gun’ en ik ging all-in.

De speler die geraised had callde als enige en de dealer zei, ‘Laat de handen maar zien’. Ik draaide de klaveren- en schoppenaas om. De andere speler draaide schoppenaas en hartenvrouw om. Wat was dit?

We hadden allebei schoppenaas in onze hand.

Het was tegen het einde van dit level en we hadden dit deck kaarten al lang in gebruik. Ik had een pot van meer dan 100.000 verloren van Chris Ferguson met dit deck kaarten en raad eens? Hij had een full house met azen tegen mijn full house met boeren met dit ‘foute’ deck. Pas nu ik eindelijk pocket azen opraapte werden de 5 azen in het deck ontdekt en moest ik de pot delen met de andere speler in de hand. Ik werd gefopt voor alle chips die ik verloren had met dit ‘foute’ deck.

Aangeslagen en met de blinds weer een level hoger vloog ik er net voor het geld uit. Ik deed mijn beklag bij de toernooidirecteur maar het mocht niet baten. Dat was wel wat er vertellen viel over deze verschrikkelijke ervaring.

Door mijn twee niet succesvolle reizen naar Las Vegas en vanwege het feit dat ik er zo lang ben gebleven tijdens de World Series 2006, was mijn bankroll verder afgenomen dan ik wilde. Ik moest weer opnieuw beginnen, nam een baan als kok en ging verder met spelen op PokerStars. Ik begon te spelen met veel kleinere buy-ins dan ik gewend was. Zo probeerde ik weer wat geld te vergaren omdat ik wist dat ik niet paste in mijn baan als kok in een omgeving waarin ik niet best betaald en behandeld werd. Ik was op zijn zachtst gezegd vastbesloten.

Terwijl ik op deze wijze speelde zag ik dat je goed beloond zou worden door PokerStars als je in de top 100 van het toernooiklassement (TLB) zou eindigen. Op dat moment voelde ik me ook weer comfortabel met mijn bankroll die groot genoeg was om te spelen op PokerStars. Dus ik nam ontslag als kok en ging weer fulltime aan de slag op PokerStars. Er was niets wat me tegen kon houden in de top 100 van het toernooiklassement te eindigen.
Ik speelde met meer toewijding en vastberadenheid dan ooit tevoren in mijn leven. Ik wist dat pokeren is wat ik wilde doen en wat ik graag deed. Mijn leven kent niet zoveel goede kanten, maar poker en spelen op PokerStars maken me blij. Mijn doel was het toernooiklassement en ik wist in de top 100 te komen en daar te blijven. Dit was zeker geen gemakkelijke taak. Er zijn veel toegewijde en getalenteerde spelers op PokerStars, dus ik moest veel MTT’s en Sit & Go’s spelen en daarin goed presteren, wat veel tijd kost.

In november en december eindigde ik in de top 100 en won twee fantastische freerolls om in te spelen. De eerste ging om vier pakketten voor de PCA. Deze freeroll had ik verdiend door in de top 100 te eindigen van het toernooiklassement van november. In die freeroll had ik geen geluk.
De volgende freeroll was om het PokerStarspaspoort en $ 25.000 in cash. Dit was wellicht het zwaarste deelnemersveld dat ik ooit in een toernooi ben tegengekomen. Aan het eind van het toernooi had ik alle chips en woorden schieten tekort, echt waar, om te beschrijven hoe ik me voel en wat dit voor me betekent. Het is veruit het beste wat me ooit in mijn leven is overkomen. Dit komende jaar gaat fantastisch zijn. Ik ga het leven leiden waar ik al die jaren naar gestreefd heb en van gedroomd heb. Ik kan niet wachten om de wereld over te reizen en in de grootste toernooien op de mooiste bestemmingen ter wereld te spelen.

Ik kan echt niet beschrijven hoe goed en gul PokerStars voor haar spelers is. PokerStars heeft de beste site met de meeste freerolls en de beste klantenservice. Dit bewijst alleen maar dat iedereen het kan. Als je iets maar genoeg wilt en je er hard voor werkt dan kun je alles bereiken.